เทคติคลุกเคล้าเขย่ายุคกวนโอ๊ย ฉากที่ 13

แม่เดินนำหน้า ลูกเดินล้าหลัง ไอเดียลูกสุดปัง ลูกสมควรจะติดอันดับเด็กดัง! เพราะว่า ลูกส่งเสียงดังสนั่นลั่นห้างว่า “แม่ แม่ นมลุงทรัมป์! นมลุงทรัมป์!” แม่หยุดชะงักคล้ายกับโดนคาถานะจังงัง 

เธอรีบกลับหลังหันหลังจากลูกชี้ให้แม่ดู ปรากฏว่า มันเป็นมุก จุ๊กกรู้ จุ๊กกรู้ เนื่องจากถ้อยคำที่เด็กรำพัน มันเป็น สำนวนสวนนม โชว์ไว้ให้ลูกค้าชมว่านี่ไง “ไทย - เดนมาร์ค นมยูเอชที รสจืด 125 มล.” (ฮา) มุกนี้ จัดว่าเข้าข่าย “อนุกวนโอ๊ย” โชคดีที่ “เด็กวิเศษ!” ไม่โดนจับเป็นจำเลย

มีคนคุ้นเคยเขาถามผมว่า ไปเอา มุกฮากาแฟ และ มุกแฉการเมืองมาจากไหน ถ้าคิดไม่ออกเมื่อไหร่ ถามผมได้เลย ข้อมูลผมเยอะ อย่างเช่น ข้อมูลคาบเส้น “เดนมาร์ก จะโดนรีดภาษี 125%” เช็คข่าว นสพ. ก็ไม่มีสักกะนิด ดูข่าวทีวีก็หงุดหงิดไม่เห็นสักกะหน่อย สรุปว่าเป็น “ข่าวโคมลอย” อย่างไรก็ตาม ถ้าผมเป็น “ทรัมป์” ผมก็ไม่เอาความ เพราะว่า เขาบอกใบ้ไว้แล้วว่า เนื้อหาที่เอามาต้ม มันเป็น “ข้อมูลคาบเส้น!” (ฮา) 

ถ้ามีใครโพล่งออกมาว่า “เหลือเชื่อ” ผมแผ่หราเล่าไว้ล่วงหน้าว่า  “เหลือเชื่อ” เป็นคุณลักษณะของคำว่า “วิเศษณ์” คือ “คำที่ทำหน้าที่ขยาย” เพื่อ “ให้ได้ใจความที่ชัดเจนและละเอียด” ไม่ว่าคำนั้นจะเป็น คำนาม คำสรรพนาม คำกริยา หรือ คำเล่นพวก หมายถึง คำวิเศษณ์ที่ตีความ

ยกย่องคำวิเศษณ์ด้วยกันเองให้ชัด (ฮา) อย่างเช่น “สวย” เพิ่มเป็น “สวยมาก” ทั้งนี้ ถ้าเราจะพูดว่า “รวย” ติ๊งต่างว่ามีคนรับมุกว่า “รวยใต้โต๊ะ!”
ผมจะต้องรีบสารภาพกับ “ลูกพี่” ว่า “ไอ้หมอนี่ ผมไม่เคยรู้จักมันมาก่อน” (ฮา)  5…5…5 คนเราจะพูดอะไรก็ต้องรู้จักเลือกอักษร คนที่ไม่รู้ความหมายมักจะพูดได้แต่พูดไม่ดีมักจะมีแวว “ติดอันดับกวนโอ๊ย!” 

เดินเรื่องมาถึงตรงนี้ก็มีมุกของ “สาววัยเวิร์ค” จัดเรียงแถวอยู่ในเอกสารบันทึก ผมเป็น “ลูกหนี้” ของเธอ โปรดเข้าใจให้ตรงกันว่า “ผมไม่ได้เป็นลูกของเธอ” 5…5…5 ผมนั่งทางในจึงรู้ใจนักอ่านตัวยง เขาพอใจ สายเหนือว่ามุกภาษาเขาเจ๋ง ผมยืนยันว่า “เจ๋ง…เป้ง” ใครมีชื่อว่า เป้ง แสดงว่า “เป้ง” เป็นคน “วิเศษ”

เนื่องจาก “เป้ง” แปลว่า “โต” อยู่ในระดับ “เพชรเม็ดเป้ง” อย่างนี้เป็นต้น

ลองมาเดาสุ่มกันดูสิว่า ภูมิปัญญาของเราจะเดาไปได้สักกี่น้ำ เริ่มต้นก็ไม่น่าจะยาก “สาววัยเวิร์ค” รายงานข่าวกับทุกคนที่อยู่ในห้องแล็ปว่า “ฝนตกค่ะ” ทุกคนก็กลัวว่าของในห้องแล็ปจะเปียกน้ำ จึงตะโกนเสียงดังเต็มพิกัดขึ้นมาว่า “ปิดป่องแล่” 

เอาล่ะสิ “สาววัยเวิร์ค” เริ่มอึ้งคาที่ เพื่อนคนสนิทบอกซ้ำอีกว่า “ปิดป่องหื้อกำ” “สาววัยเวิร์ค” จิตนาการกับคำว่า “ป่อง” คงจะหมายถึง ปล่องไฟ! เดินลี่อกแล่กตามหาสิ่งที่เหมือนปล่องไฟ เดาเพิ่มมั่วอีกนิดหน่อยว่า น่าจะเป็นรูตามพื้นที่น้ำอาจจะไหลเข้ามาได้เพราะฝนตก เดินวนไปวนมามองหารูตามพื้นก็ดูจะไม่มีวี่แวว “ไอ้ป่อง” (ฮา)  เพื่อนหงุดหงิดก็ขวิดซ้ำ “อิห้าซ่ำ ไปปิดป่องซิ ฝนสาดหมดแล้ว”

“สาววัยเวิร์ค” ยังคงพยายามพัฒนาแง่คิดอีกนิด พิจารณาจากคำว่า ฝนสาด เป็นไปได้ว่า “ป่อง” มันน่าจะอยู่สูงขึ้นมาอีกหน่อย มันน่าจะเป็นรูอยู่บนโต๊ะ หรือ บนหลังคากระมัง นึกแล้วก็ยังเดินหามันต่อ เพื่อนรักขี้บ่นก็รู้อยู่แก่ใจ อดรนทนไม่ได้ก็เปล่งเสียงประกาศิต “ไม่เป็นไร ฮาไปปิดเองกะได้” ที่สุดของที่สุด “สาววัยเวิรค์” ยืนเพ่งมองจนรู้ว่า “ท่านป่อง” คือ “หน้าต่าง” เธอได้แต่รำพึงเสียงแผ่วเบาสารภาพว่า “งามใบ้งามง่าว”

ถ้าผมอยู่ในบรรยากาศนั้น จะช่วยแก้ขวยว่า “ท่านป่อง” คือ “หน้าต่าง” นั่นเอ๋ง… เอ๋ง… เอ๋ง… (ฮา)

ผมยังคาใจจึงไปค้นจนเจอคำว่า “ปิดป่องแล่” เป็นภาษาถิ่น “ป่อง” หมายถึง หน้าต่าง หรือ ช่อง ก็ได้ “แล่” หมายถึง “แล” คือ ดู หรือ มอง ความหมายโดยรวมว่า “ปิดป่องแล่” คือ “ปิดหน้าต่างดูหน่อย” หรือ “ปิดหน้าต่างให้หน่อยสิ” ใช้ในกรณีจะให้คนช่วยปิดหน้าต่างเพื่อบังแสงหรือบังไม่ให้ใส้ศึกชะโงก (ฮา)

เรื่องที่กระเถิบตามหลังกันมาอีกสไตล์ “ใส่เตี่ยวแดงเตว” ประเดี๋ยวก็อาจจะได้ยิน อะ… ฮู้ว อะ… ฮู้ว

ความเคลื่อนไหวในกรณีนี้เป็นที่กล่าวขานกันฮือฮา เพื่อนคนสนิทคนแรกระบายว่า “บะห้านั่น มันกล้าเนาะ”

เพื่อนสายสนุก คอมเมนท์สมทบเพิ่มว่า “นั่นสิ น่ะก่ะ ใส่เต่วแดงเตวแวดมอ” ดูเหมือนรอบนี้ “สาววัยเวิร์ค”  จะมีอารมณ์ผ่อนคลายสบายกว่า เคสป่อง เธอจิตนาการฟุ้ง นึกถึง “เต่ว” หรือ “เตี่ยว” นึกถึง ผ้าเตี่ยวซูโม่

ที่ใช้เป็นผ้าคาดน้อยชิ้น โอ้โหย แล้วยังสีแดงอีก เดินรอบมหาลัย “สาววัยเวิร์ค” รำพึงรำพันแบบว่าขวัญหาย ได้แต่พึมพัมว่า “โหย…กล้าเนาะ” หวนกลับไปชำเลืองก็ได้ความว่า ใส่เตี่ยวแดงเตว! คือ ใส่กางเกงสีแดง!

“สาววัยเวิร์ค” ลงมือคอมเมนต์แทนบทคัดย่อว่า “อีตาคนนี้เค้าแค่ใส่กางเกงสีแดงสดเดินเฉยๆ แต่ว่าภาพในหัวของเรานี่ ผู้ชายคนนี้แก้ผ้าเดินรอบ ม. กันเลยทีเดียว อันที่จริงไม่ได้รู้เรื่องแต่เข้าใจไปกะบทสนทนา (ฮา)

กวนโอ๊ย เป็น ถ้อยคำอมตะ ไม่มีภพชาติใดที่ปราศจากการกวนโอ๊ย ขอแค่ช่วยดูแลตนเองอย่าได้เผลอ ผิดที่ ผิดเรื่อง ผิดคน ผิดคำมั่น ผิดเวลา ผิดกฏ อะไรทำนองนี้ เราจะได้ไม่ลำบาก ผมชอบ คำเตือน พินิจ กับ พิเรนท์ ผู้ทำทั้งขำทั้งคม อาศัยว่าคนคิดทั้งสองฝ่ายเขามีแววเจ็บแล้วจบ 

สาวใดที่แต่งตัวรุ่มราม

กรุณาระวังเครื่องจักร

สาวใดชอบแต่งตัวฟิต

จงระวังช่างซ่อมเครื่อง

(ฮา)

คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย...ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล 
หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับ 4169