PTTEP ในวันที่คุณภาพของหุ้นสำคัญไม่แพ้จังหวะเข้าซื้อ

*** วินาทีที่อิหร่านประกาศปิด “ช่องแคบฮอร์มุซ” ท่ามกลางสมรภูมิความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ ที่ร้อนระอุในตะวันออกกลางระหว่าง สหรัฐอเมริกา อิสราเอล และ อิหร่าน โลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดหายใจไปชั่วขณะ เพราะเส้นทางเดินเรือแห่งนี้เปรียบเสมือน “เส้นเลือดใหญ่” ที่ลำเลียงพลังงานหล่อเลี้ยงโลก 

ความตื่นตระหนกที่เกิดขึ้นส่งผลให้ราคาน้ำมันดิบทั้ง Brent และ WTI พุ่งทะยานขึ้นกว่า 20% ทันทีที่เปิดตลาด กลายเป็นปัจจัยชี้ขาดทิศทางราคาพลังงานโลก และส่งแรงสะเทือนอย่างรุนแรง มาถึงตลาดหุ้นทั่วโลก รวมถึงตลาดหุ้นไทยอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง 

สำหรับตลาดหุ้นไทย ความสัมพันธ์ระหว่างราคาน้ำมันกับดัชนีตลาด คือ ภาพสะท้อนที่นักลงทุนคุ้นเคยกันดี เนื่องจากโครงสร้างธุรกิจของไทยนั้น มีราคาเชื้อเพลิงไม่ว่าจะเป็นน้ำมัน หรือ ก๊าซธรรมชาติล้วนเป็นต้นทุนที่ฝังรากลึกอยู่ในทุกภาคส่วน โดยเฉพาะบริษัทพลังงานขนาดใหญ่ ที่มีน้ำหนักต่อดัชนีอย่างมีนัยสำคัญ 

แรงกระแทกนี้ไม่ได้ส่งผลเพียงแค่ตัวเลขบนหน้าจอ แต่ลามไปถึงกลุ่มสายการบินที่ต้องแบกรับค่าเชื้อเพลิงมหาศาล กลุ่มโลจิสติกส์ที่ต้นทุนการขนส่งพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ไปจนถึงธุรกิจค้าปลีกและท่องเที่ยวที่เริ่มหายใจติดขัด จากกำลังซื้อของผู้บริโภคที่ลดลงเมื่อค่าครองชีพพุ่งสูงตามค่าน้ำมัน 

สถานการณ์เช่นนี้เองที่ทำให้เราได้เห็นปรากฏการณ์ “Sector Rotation” หรือ การหมุนกลุ่มลงทุนอย่างชัดเจน เม็ดเงินจำนวนมากต่างพากันไหลออกจากกลุ่มที่เปราะบาง เพื่อมุ่งหน้าไปสู่กลุ่มที่ทนทานกว่าในยามวิกฤต

เมื่อสงครามพลังงานปะทุขึ้น ชื่อของ บมจ. ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม หรือ PTTEP จึงถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงเป็นอันดับแรกในใจนักลงทุน แม้สถานการณ์ตึงเครียดจะฉุดให้ตลาดหุ้นทั่วโลกผันผวนจนน่ากลัว แต่หลายฝ่ายกลับมองตรงกันว่า PTTEP คือ ยอดขุนพลที่จะสามารถฝ่าวิกฤตนี้ไปได้อย่างโดดเด่น 

คำถามที่ตามมาคือ ทำไมใครๆ ถึงเทใจให้หุ้นตัวนี้ในยามที่โลกเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน? 

คำตอบนั้นเรียบ ๆ แต่เข้าใจง่ายก็คือ PTTEP ยืนอยู่ในฐานะผู้ดำเนิน “ธุรกิจต้นน้ำ” (Upstream) ซึ่งรายได้และกำไรมีความสัมพันธ์โดยตรงกับราคาน้ำมันโลก ยิ่งราคาน้ำมันดิบขยับสูงขึ้นเท่าไหร่ รายได้ของบริษัทก็มีแนวโน้มพุ่งทะยานตามไปทันที นักวิเคราะห์หลายสำนักประเมินสอดคล้องกันว่า ทุกๆ 1 ดอลลาร์ที่ราคาน้ำมันปรับขึ้น สามารถช่วยหนุนกำไรของบริษัทได้อย่างมีนัยสำคัญ

หากย้อนดูความแข็งแกร่งในปี 2568 จะพบว่า PTTEP สามารถทำกำไรสุทธิได้สูงถึง 60,273 ล้านบาท พร้อมยอดขายปิโตรเลียมเฉลี่ยที่ทำสถิติสูงสุดใหม่ ที่ระดับ 509,906 บาร์เรลต่อวัน และในปี 2569 นี้ บริษัทยังตั้งเป้าท้าทายด้วยการเพิ่มปริมาณการขายอีก 10% เพื่อแตะระดับ 560,000 บาร์เรลต่อวัน 

ไม่เพียงเท่านั้น บริษัทยังเตรียมจ่ายเงินปันผลสำหรับปี 2568 รวม 8.75 บาทต่อหุ้น ส่งผลให้อัตราผลตอบแทน (Dividend Yield) สูงเกือบ 6% ซึ่งถือเป็นแม่เหล็กดึงดูดใจอย่างยิ่งสำหรับนักลงทุนระยะยาวที่มองหาความมั่นคง

เมื่อสำรวจมุมมองของนักวิเคราะห์ในช่วงต้นเดือนมีนาคม 2569 จะพบคำแนะนำ “ซื้อ” หรือ “Outperform” กระจายอยู่เต็มกระดาน โดยให้ราคาเป้าหมายเฉลี่ยตั้งแต่ 141 ไปจนถึง 169 บาท บล.ดีบีเอส วิคเคอร์ส ให้เป้าหมายสูงสุดที่ 169 บาท 

ขณะที่ค่ายสีม่วงอย่าง บล.อินโนเวสท์ เอกซ์ ให้ไว้ที่ 157 บาท โดยชูจุดเด่นเรื่องกระแสเงินสดที่แข็งแกร่งและเงินปันผลจูงใจ ด้าน บล.ทรีนีตี้ และ บล.แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ ต่างมองไปในทิศทางเดียวกันว่าความตึงเครียดนี้อาจยืดเยื้อ โดยให้ราคาเป้าหมายที่ 163 บาท และ 155 บาทตามลำดับ ส่วน บล.ยูโอบี เคย์เฮียน ยังคงเชื่อมั่นในปริมาณการขายที่จะสร้างสถิติใหม่ในปีนี้

อย่างไรก็ตาม เหตุผลที่ PTTEP ถูกยกให้เป็น “หลุมหลบภัย” ชั้นดี ไม่ได้มาจากอานิสงส์ของราคาน้ำมันเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะฐานะทางการเงินที่แกร่งดั่งหินผาและผลการดำเนินงานที่เติบโตต่อเนื่อง ซึ่งเป็นเกราะป้องกันชั้นเลิศตราบใดที่สถานการณ์ในตะวันออกกลางยังไม่คลี่คลาย 

แต่ถึงกระนั้น ในมุมของเจ๊เมาธ์ ก็อยากจะฝากข้อคิดไว้เตือนใจนักลงทุนเหมือนเดิมว่า ต่อให้หุ้นจะมีพื้นฐานดีเลิศเพียงใด หากเลือกเข้าซื้อในจังหวะที่อารมณ์ตลาดพาไป จนราคาสูงเกินเอื้อน หุ้นที่ว่า “ดี” ก็มีโอกาสกลายเป็นหุ้น “ดอย” ได้ทุกเมื่อ 

อย่าได้ลืมว่าในโลกของการลงทุนนั้น “จังหวะเข้าซื้อ” สำคัญไม่แพ้ “คุณภาพของหุ้น” เลยจริงๆ เจ้าค่ะ

คอลัมน์เมาธ์ทุกอำเภอ โดย...เจ๊เมาธ์ ฐานเศรษฐกิจออนไลน์