เปิดสภาคนรุ่นใหม่ กทม. รับฟัง 3 นโยบายพัฒนาเมือง ทางเท้า-ผู้ดูแลออทิสติก-จักรยาน

(9 ส.ค. 69) นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เป็นประธานเปิดสภาเมืองคนรุ่นใหม่ ครั้งที่ 1/2569 พร้อมด้วยคณะผู้บริหารกรุงเทพมหานคร สภากรุงเทพมหานคร รับฟังการนำเสนอนโยบายเพื่อพัฒนากรุงเทพมหานคร ณ อาคารไอราวัตพัฒนา ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร ดินแดง

แลกเปลี่ยนแนวคิดการแก้ปัญหาเมือง

ผู้ว่าฯ ชัชชาติ ได้แลกเปลี่ยนแนวคิดการแก้ปัญหาเมือง ผ่านกระบวนการ Design Thinking ซึ่งมี 5 กระบวนการ โดยกล่าวว่า จุดเริ่มต้นที่สำคัญคือต้องเข้าใจปัญหาก่อน ถ้าเรานั่งอยู่ในออฟฟิศ ไม่มีทางที่จะเข้าใจปัญหาของชาวบ้านต้องลงไปเดิน พอลงไปก็จะเข้าใจปัญหาว่าปัญหาคืออะไร นั่นคือจุดเริ่มต้นของคำว่า Empathy ถือเป็นหัวใจของการเข้าใจปัญหา

รวมปัญหาของเมืองและแนวทางแก้ไข

ถัดมาคือการระบุปัญหาให้ถูกต้องมีความสำคัญมาก หากนิยามปัญหาผิดจะไม่มีทางได้ทางแก้ไขที่ถูกต้องเลย ตัวอย่างเช่น ปัญหารถติดในกรุงเทพฯ หากนิยามว่าถนนไม่พอและแก้ด้วยการสร้างถนนเพิ่ม ปัญหาก็ไม่มีวันจบเพราะปริมาณรถมีมากเกินไป แต่หากนิยามใหม่ว่าปัญหาคือระบบขนส่งสาธารณะไม่ดีพอ ซึ่งหากระบบขนส่งสาธารณะดี ประชาชนก็จะไม่อยากขับรถยนต์ส่วนตัวที่ต้องเสียทั้งค่าประกันและค่าจอดรถราคาแพง

การระดมความคิดหาทางแก้ไข คือการคิดหาทางแก้ไขปัญหาให้ได้จำนวนหลากหลายและมากที่สุด โดยมีข้อแนะนำสำคัญคือ อย่าเพิ่งหลงรักคำตอบหรือไอเดียแรกของตัวเอง แต่ควรเปิดกว้างรับไอเดียอื่น ๆ ชวนคนมาร่วมคิดและระดมเขียนไอเดียออกมาให้มากที่สุดก่อนจะค่อย ๆ คัดออก

สร้าง Prototype คือ แทนที่จะนำแนวทางแก้ไขปัญหาไปบังคับใช้พร้อมกันในทุกพื้นที่ (เช่น ทำพร้อมกันทั้ง 50 เขต) ควรเริ่มต้นจากการสร้างแบบจำลองหรือพื้นที่ต้นแบบก่อน เพื่อให้มั่นใจว่าแนวทางดังกล่าวเป็นคำตอบที่ถูกต้องและใช้ได้จริง


ผู้ว่าฯ ชัชชาติ กล่าวในช่วงท้าย ข้อดีของกรุงเทพมหานครคือ ปัญหาในแต่ละพื้นที่มีความคล้ายคลึงกัน หากเราสามารถสร้างต้นแบบที่ทำงานสำเร็จ หรือหากแก้ปัญหาสำเร็จได้ใน 1 เขต ก็สามารถขยายผลไปยังอีก 50 เขตได้เช่นกัน ขอขอบคุณทุกคน วันนี้ฟังแล้วก็เอาไปใช้ประโยชน์ได้ต่อไป

เปิดประชุมสภาเมืองคนรุ่นใหม่  3 ทีม พร้อมข้อเสนอ

1. Team ”ผู้มีบารมี“ เสนอ นโยบาย Safe Walk: ทางเท้าอุ่นใจ เส้นทางปลอดภัยใกล้โรงเรียน ทีมเสนอให้พัฒนาแผนที่ปลอดภัยเชิงรุก (Smart Mapping) ให้นักเรียนและผู้ปกครองใช้วางแผนการเดินทางได้ โดยร่วมมือกับเยาวชนสำรวจและส่งข้อมูลผ่าน Traffy Fondue เพื่อเปลี่ยนทางเท้าแคบและมืด ให้กลายเป็น Standard Sidewalk ที่ทุกคนก้าวเดินได้อย่างมั่นใจ ว่าฯ ชัชชาติ ได้ให้ข้อเสนอแนะว่า เรื่องการเดินทางเป็นเรื่องสำคัญ แต่หากไปสังเกตการณ์ที่หน้าโรงเรียน พบว่าเด็กส่วนใหญ่ประมาณ 70 - 80% ไม่ได้ใช้วิธีการเดินเท้า แต่เดินทางด้วยรถจักรยานยนต์เป็นหลัก

ดังนั้นปัญหาสำคัญที่สุดที่ ผู้ว่าฯ ชัชชาติ เน้นย้ำคือ เด็กส่วนใหญ่ไม่สวมหมวกกันน็อกขณะเดินทาง ซึ่งแม้ในอดีต กทม. จะเคยแจกหมวกกันน็อกให้เด็กทุกคนไปแล้ว แต่ก็ยังมีความยากลำบากในการบังคับใช้จริง จึงขอฝากโจทย์ให้ทีมงานผลักดันให้เป็น Safe Journey นำเรื่องนี้ไปคิดต่อว่าจะทำอย่างไรเพื่อช่วยส่งเสริมความปลอดภัย และหาวิธีการที่จะทำให้ทั้งตัวเด็กนักเรียนรวมถึงผู้ปกครองสวมหมวกกันน็อกขณะขับขี่รถจักรยานยนต์เพื่อความปลอดภัยร่วมกันทั้งหมด


2. Team ”Bike4All“ เสนอนโยบาย WHEEL (Walkable & Human-centered Environment for Emissions-Light mobility) ทีมเสนอนโยบายยกระดับโครงสร้างพื้นฐานเพื่อคนปั่นจักรยาน ไม่ว่าจะเป็นการสร้างสถานีจอด เส้นทางเชื่อมต่อขนส่งสาธารณะ และระบบเช่าจักรยานที่สะดวกสบาย เพื่อมุ่งสู่เป้าหมายลดมลพิษทางอากาศและคืนสุขภาพดีให้คนเมือง

ทั้งนี้ นายศานนท์ หวังสร้างบุญ รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ได้กล่าวชื่นชมน้อง ๆ ในระดับมัธยมศึกษาที่หันมาสนใจศึกษาปัญหาเมือง และมีข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเพื่อการพัฒนาเมืองอย่างสร้างสรรค์ พร้อมแนะนำให้น้อง ๆ เสนอข้อมูลจุดติดขัดทางกายภาพที่ยังเป็นอุปสรรคต่อการปั่นจักรยาน เช่น พื้นที่ที่ปั่นต่อไปไม่ได้ เพื่อให้ทีมงาน กทม. สามารถเข้าดำเนินการปรับปรุงแก้ไขให้สามารถปั่นจักรยานได้อย่างต่อเนื่องและปลอดภัย พร้อมทั้งกล่าวชักชวนให้น้อง ๆ ไปปั่นจักรยานร่วมกันอีกด้วย

3. Team ”KoQo - ASD toolkit“ เสนอ นโยบาย สนับสนุนผู้ดูแลออทิสติกแบบองค์รวม (Holistic Autism & Caregiver Support Network) เพื่อการดูแลบุคคลออทิสติกและผู้ดูแลแบบองค์รวมอย่างเป็นระบบ ซึ่งทีมเสนอปรับปรุงคู่มือดูแลบุคคลออทิสติก ให้เป็นชุดเครื่องมือดิจิทัลที่ตอบโต้กับผู้ใช้ได้ และตอบโจทย์ปัญหาของผู้ดูแลได้อย่างตรงจุด โดย ผู้ว่าฯ ชัชชาติ ได้ให้เสนอแนะว่า เรื่องนี้ถือเป็นเป็นเรื่องที่น่าสนใจ

ปัจจุบันมีการวินิจฉัยที่ดีขึ้นทำให้เราตรวจพบเด็กพิเศษหรือกลุ่มออทิสติกมากขึ้น ซึ่งเด็กกลุ่มนี้มีสเปกตรัมที่กว้าง ตั้งแต่กลุ่มที่สามารถทำงานได้ตามปกติ ไปจนถึงกลุ่มที่มีอาการค่อนข้างเยอะ จึงต้องจำแนกสเปกตรัมให้ชัดเจนเพื่อหาแนวทางการดูแลที่เหมาะสมสำหรับแต่ละกลุ่ม พร้อมให้คำแนะนำว่าอาจไม่มีคู่มือปฏิบัติงานมาตรฐานเดียว ที่ใช้แก้ปัญหาได้กับทุกคน เพราะแต่ละแนวทางการดูแลรักษาอาจมีความแตกต่างกัน