
ไทยแลนด์ ฟอร์เวิร์ด มือที่สอดประสานรัฐ-เอกชน
บทบรรณาธิการ ฐานเศรษฐกิจ ฉบับ 3554 หน้า 6 ระหว่างวันที่ 5-7 มี.ค.2563
ในงานก้าวสู่ปีที่ 40 หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ นายสนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์ รมว.พลังงาน ปาฐกถาพิเศษไทยแลนด์ฟอร์เวิร์ด : ไทยกับการเปลี่ยนแปลงสู่โลกยุคใหม่ไว้อย่างน่าสนใจหลายประการ Breakthrough Technologies 5G ที่ทำให้เท่าทันกับการต่อสู้และการเปลี่ยนแปลงของโลก การทำธุรกิจเชิงนวัตกรรม ที่ต้องใช้ 5G ในการขับเคลื่อน โดยไทยต้องยกระดับหัวใจของประเทศด้านเกษตรกรรม ให้เปลี่ยนจุดแข็งให้ทันการเปลี่ยนแปลง ให้โครงสร้างใหญ่ของเศรษฐกิจเชื่อมโยงกัน โดยที่รัฐบาลต้องสนับสนุนในการแข่งขันนำไปสู่การเปลี่ยนโครงสร้างสังคม
Ahead of Time การปรับตัวด้านการค้าการลงทุน จะต้องเหนือการเปลี่ยนแปลงของโลกให้ได้ทั้งภาครัฐบาลและเอกชน ต้องไปให้เร็วทันการเปลี่ยนแปลง ทันกับการแข่งขันที่สูงมาก การค้าแบบเดิมที่ทำกันมาจะแข่งขันยาก ซึ่งไทยต้องฉวยโอกาสในการเปลี่ยนแปลง โดยอาศัยภูมิรัฐศาสตร์ในแง่ความเป็นจุดศูนย์กลางอาเซียน ซึ่งจะต้องเชื่อมโยงกันและสร้างโอกาสให้ประเทศศึกษาหาโอกาสจากการเปลี่ยนแปลง อาทิ เบร็กซิทที่เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ รวมทั้งตลาดอินเดีย รัสเซีย เป็นตลาดการค้าใหม่ที่ต้องให้ความสำคัญ
Be on the right Track อยู่บนความเข้มแข็งให้ได้ เพราะประเทศไทยมีศักยภาพการแข่งขันที่ดี แต่ต้องทำให้เชื่อมโยงกับจุดแข็งของประเทศ ทั้งท่องเที่ยว เกษตรและอุตสาหกรรมในอนาคต โดยรัฐบาลและเอกชน ต้องแชร์จุดแข็งของประเทศในการยกระดับการแข่งขันให้ได้ อย่างกรณีไบโอดีเซลในธุรกิจปาล์มน้ำมันที่ไทยผลิต 5% ของโลก แต่เกษตรกรไทยผู้ผลิตจำนวนมากจึงต้องแปรรูปวัตถุดิบเกษตรเข้าสู่อุตสาหกรรมพลังงานต่อยอด ผลักดันให้เป็นสินค้าเกษตร 1 ใน 5 ของโลกที่แข่งขันได้
Toward Sustainability เป็นกรอบใหญ่ของการขับเคลื่อนประเทศ ที่เรียกว่า SDG ทำอย่างไรที่จะนำไปสู่ความยั่งยืน เป็นกรอบที่ยากจะปฏิเสธ ถ้าขัดแย้งกับแนวทางนี้ในหลายธุรกิจจะไปได้ยาก ในการได้รับการยอมรับจากผู้ค้า ประเด็น SDG สำคัญมากที่ไทยต้องก้าวไปให้ได้
อย่างไรก็ดี การนำประเทศก้าวไปข้างหน้าไทยแลนด์ฟอร์เวิร์ด ไม่อาจปฏิเสธการขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานรากที่เป็นภาคส่วนใหญ่ของประเทศ โดยทุกฝ่ายต้องร่วมมือกันสร้างพลังในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานราก ไม่ให้เกิดการภาวะจนกระจุก รวยกระจาย ยิ่งพัฒนายิ่งถูกดัสรัปชัน ยิ่งก้าวไม่ทันเทคโนโลยี การขับเคลื่อนฐานรากที่เป็นหัวใจใหญ่ ต้องไม่ทิ้งให้เป็นภาระของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเพียงลำพัง การร่วมมือสอดประสานระหว่างรัฐและเอกชน ที่ต้องยื่นมาประสานกันเป็นความสำคัญยิ่ง ต้องไม่เป็นเหมือนทุกวันนี้ ที่ยังเป็นต่างคนต่างเดิน ซึ่งมิอาจทำให้บรรลุเป้าหมายได้






