การขุดเหมืองเงินดิจิทัล(2)

ตอนที่แล้วได้กล่าวถึง ผู้ที่จะได้รางวัลเงินดิจิทัล(บิตคอยน์) ในแต่ละรอบ จะต้องแข่งกันแก้ปริศนา ใครได้คำตอบก่อน จะเป็นผู้ได้เงินรางวัลไป ซึ่งการแข่งกันแก้ปริศนานี้ เป็นส่วนหนึ่งของการขุดเหมือง หรือ mining

การแก้ปริศนานี้จริงๆ คือการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ ซึ่งใช้ข้อมูลธุรกรรมการเงินในช่วงนั้นๆ เป็นโจทย์ และเป็นโจทย์ที่ยาก ไม่มีสมการใดๆ จะมาช่วยแก้โจทย์อย่างรวดเร็วได้ การแก้โจทย์ต้องใช้การทดลองคำตอบไปเรื่อยๆเพื่อหาคำตอบที่ถูกต้อง คนที่เริ่มทีหลังอาจจะแก้โจทย์ได้ก่อนเพราะโชคดีกว่า การแข่งขันนี้จึงถูกเปรียบเหมือนการขุดทอง

การอธิบายโจทย์คณิตศาสตร์ของการขุดเหมืองนี้ให้เข้าใจง่ายๆ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่คุณกิตติศักดิ์ ภู่ขำ กรรมการผู้จัดการ บริษัท แอท สตูดิโอ จำกัด ได้อธิบายเปรียบเทียบไว้อย่างน่าสนใจ ในงานเสวนาการประยุกต์ใช้บล็อกเชน ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ ว่าให้นึกถึงการโยนเหรียญสักสี่ห้าเหรียญลงไปที่พื้นห้องใหญ่ๆ แล้วโรยแป้งให้ทั่วห้อง การแก้ปริศนา คือการเป่าแป้งหาเหรียญที่พื้นห้อง สิ่งที่ผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะต้องทำ คือ เป่าแป้งทีละจุด ลองไปเรื่อยๆ จนกว่าจะพบเหรียญ คนที่พบเหรียญก่อนเป็นผู้ชนะ แล้วจึงเริ่มแข่งขันกันใหม่

ด้วยการอธิบายเปรียบเทียบแบบนี้ เมื่อมีคนถามว่า แล้วทำไมการ์ดจอจึงขาดตลาด ก็สามารถเปรียบเทียบได้ว่า ถ้าใช้คอมพิวเตอร์ธรรมดาในการแข่งขันนี้ ก็เหมือนเราเป่าแป้งด้วยปาก เป่าได้ช้า ความสามารถในการแข่งขันตํ่า แต่ถ้าใช้การ์ดจอซึ่งมีสมรรถนะสูง ก็เหมือนการเป่าแป้งด้วยเครื่องเป่าผม ทำให้การเป่าเร็วขึ้น และเพิ่มความสามารถในการแข่งขันและเพิ่มโอกาสในการได้รางวัล

(ตอนหน้า...เหมืองเงินดิจิทัล ไม่ได้มีแค่บิตคอยน์)

จากหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ปีที่ 37 ฉบับที่ 3,281 วันที่ 23 - 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560