สยบข่าวลือ!ขายสต๊อกยาง-จำกัดส่งออก

นายกฤษฎา บุญราช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เปิดเผยกับ “ฐานเศรษฐกิจ” ว่า ได้สั่งการด่วนที่สุดแจ้งทูตเกษตรที่ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้และโตเกียวรวมทั้งประเทศอื่น ๆ ด้วยว่า ตามที่มีการปล่อยข่าวเท็จในตลาดซื้อขายยางล่วงหน้าที่เซี่ยงไฮ้ว่ารัฐบาลได้ทำสัญญาขายยางในสต๊อกในประเทศไทยแล้ว ทำให้ราคายางลดลงนั้น ขอให้ช่วยชี้แจงด้วยว่ารัฐบาลไทย โดยการยางแห่งประเทศไทย(กยท.)ขอยืนยันว่าไม่ได้ทำสัญญาขายยางพาราในสต๊อกแต่อย่างใดไม่ว่าจะเป็นวันนี้หรือในอนาคต



ส่วนเรื่องการจำกัดการส่งออกยาง 3 ประเทศ (ไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซีย)ในรอบใหม่นั้นจะต้องไปคุยกันก่อนยังไม่ได้ตกลงลงแต่อย่างใด โดยฝ่ายเทคนิคของทั้ง 3 ประเทศจะคุยกันในรายละเอียดอีกครั้งในวันที่ 4 มีนาคมนี้ที่ประเทศไทย แต่มีความเห็นพ้องกันเรื่องการเพิ่มใช้ยางในประเทศมากขึ้น รวมทั้งเรื่องการลดพื้นที่ปลูกยาง เป็นต้น

นายอุทัย สอนหลักทรัพย์ ประธานสภาเครือข่ายสถาบันเกษตรกรชาวสวนยางแห่งประเทศไทย (สยยท.) กล่าวว่า การจำกัดส่งออกยางเป็นการทำลายตลาดยางไทยส่งผลกระทบต่อผู้ส่งออกอย่างมาก โดยไม่มีการศึกษาวิธีที่จะมีประสิทธิภาพ และบรรลุวัตถุประสงค์ที่จะยกระดับราคายาง การจำกัดการส่งออก ถึงร้อยละ 50 จะมีผลกระทบอย่างมากต่อตลาดยางไทยทั้งระบบ กลไกตลาดยางภายในประเทศจะเสียหายมาก และไม่สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ในการ ยกระดับราคายางได้ และมีแนวโน้มผลกระทบในด้านต่าง ๆ ตามมาอีกมาก


อาทิ วัตถุดิบยางพาราจะล้นตกค้างในประเทศจำนวนมาก เพราะส่งออกไม่ได้ การซื้อขายยางในประเทศจะลดลง และราคายางจะลดลงจากไม่มีผู้ซื้อ ไม่มีการแข่งขันกันซื้อยางจากถูกจำกัดการส่งออก จะทำให้สต๊อกยางในประเทศเพิ่มขึ้นจาก 3-5 แสนตัน ซึ่งเป็นสต๊อกปกติของไทย เป็นภาระผู้ประกอบการ จะเกิดปัญหาสภาพคล่อง ปัญหาชำระเงินค่ายาง และตัวเลขสต๊อกมากจะส่งผลด้านจิตวิทยาต่อราคายางในตลาด และผู้ประกอบการจะกดราคารับซื้อยางได้



ขณะที่สภาพคล่องในการซื้อขายยางจะลดลงมาก จากส่งออกนำเข้าเงินตราต่างประเทศไม่ได้ มีแต่การซื้อเข้ามา อาจเกิดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้(NPL) ในธุรกิจยางพาราเพิ่มมากขึ้น ปัญหาธนาคารพาณิชย์มีการจำกัด/งดปล่อยสินเชื่อธุรกิจยาง จากมีความเสี่ยงสูง และเป็นพืชการเมือง ที่สำคัญการจำกัดการส่งออกยาง 3 ชนิด ยางแผ่นรมควัน , ยางแท่ง , ยางคอมปาวด์ ร้อยละ 50 อาจทำให้ยางไทยต้องขายสู่ตลาดในรูปยางวัตถุดิบเพิ่มขึ้นจากช่องว่างของมาตรการดังกล่าว เป็นการทำลายการผลิต และการแปรรูปยางไทย

แหล่งข่าวจากผู้ส่งออกยางพารา เผยว่า มาเลเซียและจีน เป็นประเทศที่นำเข้าน้ำยางข้นจากไทยไปแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ยาง เช่น ถุงมือยาง และยางยืดมากที่สุด การไม่จำกัดการส่งออกน้ำยางข้น จะส่งผลให้อุตสาหกรรมถุงมือยาง และยางยืด ของ 2 ประเทศจะเติบโตมากกว่าปกติ จากได้ประโยชน์จากมาตรการของไทย นอกจากนี้ยังเป็นประเทศนำเข้าวัตถุดิบยางชนิดอื่น เช่น ยางเครฟ, ยางก้อนถ้วย, ยางดิบ ไปแปรรูปเพิ่มมูลค่าที่ประเทศของตนเอง โดยเฉพาะมาเลเซียมีการนำเข้าวัตถุดิบยางหลายแสนตันต่อปีไปแปรรูปส่งออก เพิ่มมูลค่าเป็นธุรกิจหลักอยู่แล้ว ทำให้ไทยต้องเสียโอกาสที่จะขายยางแท่ง ยางแผ่นรมควัน และยางคอมปาวด์ เพราะมาเลเซียและจีน ซื้อวัตถุดิบจากไทยไปผลิตเอง ประโยชน์ตกแก่ 2 ประเทศดังกล่าว และทำให้มาตรการจำกัดการส่งออกยางไม่สามารถกระตุ้นราคายางให้สูงขึ้นได้



“จากกรณีมีการกล่าวอ้างว่า น้ำยางข้นไม่สามารถเก็บได้นาน ไม่สามารถจำกัดการส่งออกได้ สต๊อกไม่ได้ ทำให้การแก้ปัญหาราคายางในอดีต ไม่มีมาตรการในการแทรกแซงยาง และ การจำกัดส่งออกยาง กับอุตสาหกรรมน้ำยางข้น ข้อเท็จจริง 1 ยางแผ่นรมควัน ยางแท่ง ยางคอมปาวด์ ก็ไม่สามารถเก็บได้นานเช่นกัน เพราะลูกค้ายาง เข่น บริษัท SINOCHEM จากจีนทำสัญญาซื้อขายยางจาก กยท. โดยมีเงื่อนไขว่า จะรับซื้อยางที่ผลิตเสร็จไม่เกิน 3 เดือนเท่านั้น เป็นเงื่อนไขส่วนหนึ่งในการซื้อยางจาก กยท.”