จิตเคลมบุ้ค บำรุง สุขเซฟฮาร์ท ฉากที่ 1

ผู้สนใจไฝ่อ่านเขาถามมานานหลายรอบแล้วว่า “หัวใจในการอ่าน” ควรจะใช้หลักการแบบไหนถึงจะเข้าใจโดยไม่ต้องแปล ผมกะว่าจะชี้แนะให้ไปถาม กูรู AI ก็เกรงว่าจะโดน “เช็คบิลทับซ้อน” คือ หนึ่ง แฟนคลับก็จะงอนว่าผมยังติดเชื้อ กวนโอ๊ย สอง รุ่นพี่ ถาม ไม่น่าจะมีปัญหา เป็นห่วงรุ่นน้องเขาตรงที่ว่า เขาน่าจะฟังภาษาไทยก็จะมีสีสัน คำว่า “ศักดิ์ศรี” อ่านออกเสียงเป็น “สัก ดิ สี” ผมอยากจะรู้เหมือนกันว่า เขาจะอ่านชื่อของ น้องหญิง “รรรรรร” เขาจะอ่านเป็น “ระ ระ ระ…ะ…ะ… ะ” หรือเปล่า  (ฮา)

อย่ากระนั้นเลย ผมชี้ทางลัดให้จะเหมาะกว่ามั้ง  ช่วยเก็บ “หัวใจในการอ่าน” ไปวางไว้ในทีอันควร ผมจะเสนอ ลายแทง จัดแจงให้เอาไปใช้ ได้ความว่าไง จะเฉ่งก็ได้ จะเชียร์ก็ดี ได้โปรดกรุณา “จด!” และ “จำ!” ถ้อยคำต่อไปนี้ ด้วยการสืบเสาะหาปมของ “หัวใจของหนังสือ” โดยใช้ความหมาย “มุกครองมิตรจิตจองจุด”

อย่างเช่น มุก คือ เนื้อเรื่องเฮฮาที่เขานำเอามาเล่า มันมี ปมเด่น หรือ ปมด้อย มันสอดคล้องกับท้องเรื่องตรงจุดไหนกี่กรณี ซึ่งมีวี่แววว่ามันผูกพันเพราะมีการตอกย้ำแฝงอยู่ว่า ใครจะให้ใครไปทำอะไรโยงใย ไปถึง ปมที่ช่วงชิง

เราลอง  “คิด” และ “ดู” ทำนองเดียวกับ นักสืบเชอร์ล็อคโฮล์มส์ ท้ายสุด ที่ระบุว่า “จุด!” คือ “กลิ่นปม”

ที่ตัวละครในหนังสือเล่นนั้นเขาออกอาการ “สายบวก” กระซวก “สายลบ” พฤติกรรมในการแสดงออกของทั้งสองฝ่าย มันจะคาย “กลิ่นอาย” หรือ “สีสัน” และ “ปลายทาง” ชัดเจน ในจังหวะของการ “กวนโอ๊ย” หรือ “เหยียบหาง” อย่าลืมสองคำนี้ที่ชี้ว่า “จิตจอง” คือ “เรื่องสำคัญ” ประเด็นนี้ก็ชี้ได้เริ่มใกล้ “บางอ้อ” พวกเขาเหล่านี้กำลังจะ เค้นคอ กันในแง่มุมใด เราจะไล่เรียงเหวี่ยงแห ก็ไม่น่าจะยากเย็น

ขอบคุณ ชัค ดาร์นีย์ อดีตวิศวกรเกษียณอายุ ที่เอาเรื่องจริงมานั่งปิ้งแกล้มไวน์ ผมตัดสินใจ วันทา อภิวาท เพื่อขออนุญาตเอามา “แฉ” และ “แชร์” อ่านสบายๆ เอาไว้เป็นอุทาหรณ์ ไม่ต้องรีบร้อน สตอรี่ อ็อฟ สตอรี่

เรื่องนี้มีรสฉุยอยู่ว่า หนุ่มน้อยจอห์นนี่ เพิ่งสอบวิชากฎหมายไม่ผ่าน แทนที่จะเสียใจ เขาวางมาดอกผายไหล่ผึ่งเดินตรงไปยังห้องทำงานของ Professor พร้อมกับแผนการบางอย่าง ลูบคางแล้วพูดกับ ศาสตราจารย์เจ้าของวิชาว่า  “ท่านครับ จริงหรือที่ท่านรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับกฎหมาย?” 

ศาสตราจารย์ บอกว่า แน่นอนสิครับ ผมสอนวิชานี้มานานกว่า 30 ปี” จอห์นนี่ เริ่มออกลายไล่บี้ว่า “เยี่ยมเลย งั้นเรามาตกลงกันแบบแมนๆดีกว่า ถ้าคุณตอบคำถามผมได้ ผมจะยอมรับเกรดตกของผม แต่ถ้าหากคุณตอบไม่ได้ คุณต้องให้เกรด A กับผม”

ศาสตราจารย์ตอบตกลงด้วยท่าทีขบขันและหยิ่งผยองเล็กน้อยพร้อมกับท้าทายบ้างว่า “เอาสิ เชิญถามได้เลย” 

จอห์นนี่ โน้มตัวไปข้างหน้าพร้อมกับยิ้มกว้าง แล้วถามนอกตำราว่า “อะไรที่ถูกกฎหมายแต่ไม่สมเหตุสมผล! อะไรที่สมเหตุสมผลแต่ไม่ถูกกฎหมาย! และ อะไรที่ทั้งไม่ถูกกฎหมายและไม่สมเหตุสมผล!” 

                            

ศาสตราจารย์ ถึง กับชะงัก เขาครุ่นคิดไปจดบันทึก เขาเดินไปเดินมาในห้อง เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง แต่เขาก็ยังหาคำตอบไม่ได้ ในที่สุด ด้วยความอับอายและหมดหวัง เขาก็ให้เกรด "A" แก่ จอห์นนี่

วันต่อมา ศาสตราจารย์ ยังคงโกรธจัดและกระหายคำตอบ จึงตั้งปริศนานั้นให้ชั้นเรียนฟัง “มีใครบอกผมได้ไหมว่า อะไรคือสิ่งที่ถูกกฎหมายแต่ไม่สมเหตุสมผล! อะไรคือสิ่งที่สมเหตุสมผลแต่ไม่ถูกกฎหมาย! และ อะไรที่ไม่ใช่ทั้งถูกกฎหมายและไม่สมเหตุสมผล!”  Professor ประหลาดใจไม่น้อยที่เกือบจะทุกคนยกมือขึ้น

เขาเรียกนักเรียนคนหนึ่งให้ออกมาตอบ “อาจารย์ครับ อาจารย์อายุ 65 ปี แต่งงานกับหญิงอายุ 28 ปี นั่นถูกกฎหมาย แต่ไม่สมเหตุสมผล ภรรยาของอาจารย์ กำลังมีชู้กับชายอายุ  23 ปี สมเหตุสมผล แต่ก็ไม่ถูกกฎหมาย คำตอบสุดท้ายของผมมีอยู่ว่า ท่านให้เกรด "A" กับ แฟนของภรรยา หลังจากที่เขาสอบตก นั่นไม่ถูกกฎหมายและไม่สมเหตุสมผล ชัดเจนเลยครับ!” (ซี๊ด…)

ถึงแม้ว่าจะเป็น เรื่องเล่า คล้ายกับ หนังเรื่องสั้น แต่มันก็มี ลีลา ใครดีใครอยู่ ข้อมูล ชั้นเชิง เชาว์ ดอกสร้อย

เขาปิดฉากการเล่าเอาไว้แต่เพียงเท่านี้ แต่มันก็ดีที่เผื่อช่องว่างส่งท้ายไว้ให้ผู้ที่อ่านคาดการณ์กันเอาเองว่าระหว่าง

Professor กับ จอห์นนี่ ใครจะจมธรณีก่อนใคร 

เจอมุกเครียดต้องขอเบียดด้วยมุกคลั่ง มียุงสองตัวกำลังเฝ้าดูผู้บริจาคโลหิต ก็ปกตินั่นแหละ ตัวหนึ่งพูดกับอีกตัวหนึ่งว่า “พวกมันยินดีที่จะนอนอยู่ตรงนั้น แล้วปล่อยให้ใครบางคนดูดเลือดไปทั้งไพนต์ แต่ถ้าใครแอบเข้ามาดูดแค่นิดเดียว พวกมันก็จะพยายามฆ่าเขา” (ฮา)

คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย...ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล  หนังสือพิมพ์ฐาน ฉบับ 4175