
ไมเคิล แกมบอน ผู้รับบทดัมเบิลดอร์ แห่ง รร.พ่อมดฮอกวอตส์ เสียชีวิตในวัย 82 ปี
ไมเคิล แกมบอน นักแสดงมากฝีมือชาวไอร์แลนด์ ซึ่งเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากบทบาทการแสดงเป็น “ศาสตราจารย์อัลบัส ดัมเบิลดอร์” ครูใหญ่แห่งโรงเรียนพ่อมด “ฮอกวอตส์” ในภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ เสียชีวิตแล้ววานนี้ (28 ก.ย.) ด้วยวัย 82 ปี
ตัวแทนด้านประชาสัมพันธ์ของ ไมเคิล แกมบอน ผู้รับบท ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ แห่ง โรงเรียนพ่อมดฮอกวอตส์ เปิดเผยแถลงการณ์จากครอบครัวของเขา ซึ่งระบุว่า นักแสดงอาวุโสจากอังกฤษ เสียชีวิตลงแล้วหลังจากที่ป่วยด้วยอาการเกี่ยวกับ โรคปอดบวม และว่า “เรารู้สึกเสียใจอย่างยิ่งที่ต้องประกาศเกี่ยวกับการจากไปของเซอร์ไมเคิล แกมบอน ... ไมเคิล ผู้เป็นสามีและบิดาอันเป็นที่รัก เสียชีวิตลงอย่างสงบในโรงพยาบาลโดยมี แอน ผู้เป็นภรรยาและเฟอร์กัส บุตรชายอยู่เคียงข้างเขา”
แกมบอน เป็นนักแสดงที่รับบทบาทต่าง ๆ ตลอดอาชีพนักแสดงที่ดำเนินมากว่า 50 ปี เขามักเป็นที่จดจำจากเสียงทุ้มต่ำและวิธีการพูดแบบเนิบๆ โอกาสทองด้านการแสดงมาถึงเมื่อเขาได้รับเลือกให้รับบท ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง “แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน” ซึ่งเป็นตอนที่ 3 ของภาพยนตร์ชุดดัดแปลงยอดนิยมนี้ หลังการเสียชีวิตของริชาร์ด แฮร์ริส ผู้รับบทเดียวกันในภาพยนตร์ 2 ตอนแรกของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ในปี 2545
ทั้งนี้ การเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของโลกแห่งแฮร์รี่ พอตเตอร์ ทำให้ชื่อเสียงของแกมบอนเป็นที่รู้จักในระดับโลกมากยิ่งขึ้นและทำให้เขาได้ฐานแฟนคลับที่เป็นผู้ชมภาพยนตร์รุ่นใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นด้วย นักแสดงผู้นี้ถือเป็นบุคลากรระดับตำนานของอังกฤษจากการรับบทต่าง ๆ มามากมายผ่านผลงานที่ออกฉายทั้งทางโทรทัศน์ ภาพยนตร์และวิทยุ รวมทั้งบนเวทีละคร
ผลงานอื่นๆของแกมบอนซึ่งเป็นที่รู้จัก และได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจากหลายเวทีนั้น ได้แก่ ภาพยนตร์เรื่อง Gosford Park (รอยสังหารซ่อนสื่อมรณะ) ที่ออกฉายในปีพ.ศ.2544 และ The King's Speech (ประกาศก้องจอมราชา) ที่ออกฉายในปี2553 เป็นต้น
สำหรับประวัติของนักแสดงผู้นี้ แกมบอนเกิดที่ไอร์แลนด์ แต่มาเติบโตในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เดิมเขามีแผนจะประกอบอาชีพเป็นวิศวกรตามรอยผู้เป็นพ่อ แต่สุดท้ายก็หันมาเอาดีทางด้านการแสดง กระทั่งมีผลงานออกมามากมาย และได้รับพระราชทานยศอัศวินจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในปี 2541จากการทุ่มอุทิศตนให้แก่วงการละครของอังกฤษ
ไมเคิล แกมบอน เกษียณตัวเองจากการแสดงละครเวทีในปี 2558 หลังพบว่า เริ่มมีปัญหาในการจดจำบทพูดต่อหน้าผู้ชม เนื่องจากอายุที่มากขึ้น กระนั้นก็ตาม เขายังคงมีผลงานทางโทรทัศน์และภาพยนตร์จนกระทั่งปี 2562











