
ผู้เลี้ยงหมูออกแถลงการณ์ ค้าน ART เปิดตลาดหมูสหรัฐ หวั่นเกษตรกรไทยเจ๊งซ้ำ
สมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติออกแถลงการณ์ค้านเปิดตลาดหมูสหรัฐภายใต้ ART หวั่นซ้ำเติมเกษตรกรไทยที่ขาดทุนต่อเนื่อง 3 ปี ต้นทุนผลิตสูงเสียเปรียบการแข่งขัน พร้อมจี้รัฐทบทวนเงื่อนไขนำเข้าและยื่นข้อสงวนปมสารเร่งเนื้อแดง ปกป้องมาตรฐานความปลอดภัยอาหารไทย
KEY
POINTS
- สมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติออกแถลงการณ์คัดค้านการเปิดตลาดนำเข้าเนื้อสุกรจากสหรัฐฯ ภายใต้กรอบความตกลง ART
- ผู้เลี้ยงสุกรกังวลว่าการนำเข้าหมูสหรัฐฯ จะซ้ำเติมสถานการณ์ขาดทุนสะสมต่อเนื่องมาแล้ว 3 ปี เนื่องจากต้นทุนการผลิตที่สูง
- เรียกร้องให้รัฐบาลคงมาตรฐานห้ามใช้สารเร่งเนื้อแดง (แรคโตพามีน) ซึ่งเป็นสิ่งที่สหรัฐฯ อนุญาตให้ใช้ แต่เป็นสิ่งผิดกฎหมายในไทย
วันที่ 19 พฤศจิกายน 2569 สมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติ ได้ออกแถลงการณ์ คัดค้านการเปิดดลาดนำเข้าสินค้าสุกรจากสหรัฐอเมริกาภายใต้กรอบความตกลงการค้าต่างดอบแทน (ART)
โดยระบุว่า ตามที่มีการเผยแพร่สาระสำคัญ กรณีความตกลงการค้าต่างตอบแทน (Agreement on Reciprocal Tariffs: ART) ระหว่างประเทศไทยและสหรัฐอเมริกา ซึ่งระบุถึงการเปิดตลาด ลดภาษีศุลกากรและผ่อนปรน มาตรการกีดกันทางการค้าที่ไม่ใช่ภาษีสำหรับสินค้าเกษตรและปศุสัตว์นั้น
สมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติ ในฐานะองค์กรตัวแทนเกษตรกรผู้เลี้ยงสุกรทั้งประเทศ ขอชี้แจงข้อมูลเชิง สำคัญ 4 ประการ และขอแสดงจุดยืนคัดค้านการเปิดตลาดนำเข้าสินค้าสุกรเพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนในการเจรจา ด้วยเหตุผลดังนี้
ต้นทุนสูง-ขาดทุน 3 ปี หวั่นหมูสหรัฐถล่มตลาด
1. แนวทางการนำเข้าสินค้าเกษตรแลกเปลี่ยนที่ภาคปศุสัตว์ได้เคยนำเสนอไว้เบื้องต้น ในช่วงเริ่มต้นของ การเจรจา กลุ่มผู้เลี้ยงสุกร ภาคปศุสัตว์ ได้มีท่าหนังสือถึงหัวหน้าคณะเจรจา เพื่อนำเสนอทางเลือกสินค้าเกษตร ไทยสามารถใช้เป็นเงื่อนไขแลกเปลี่ยนได้โดยไม่ส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพการผลิตในประเทศ ได้แก่ สินค้ากลุ่มที่มีผลผลิตภายในประเทศไม่เพียงพอต่อความต้องการ เช่น ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ รวมถึงกลุ่มที่ต้อง พึ่งพาการนำเข้าเกือบทั้งหมด เช่น ถั่วเหลืองและกากถั่วเหลือง ซึ่งปัจจุบันไทยน่าเข้าจากประเทศบราซิล กว่าร้อยละ 90 ของการนำเข้าทั้งหมด สามารถพิจารณาปรับเปลี่ยนแหล่งกำเนิดมาน่าเข้าจากสหรัฐอเมริกาได้
2. ศักยภาพการผลิตและมาตรฐานอุตสาหกรรมสุกรไทย ได้มีการยกระดับฟาร์มเข้าสู่มาตรฐานภาคบังคับ ส่งผลให้คุณภาพผลผลิตทัดเทียมในระดับสากล อีกทั้งปริมาณผลผลิตสุกรภายในประเทศมีเพียงพอต่อการ บริโภค และอยู่ระหว่างการขยายตลาดส่งออกไปยังประเทศเพื่อนบ้าน การเปิดรับสินค้าสุกรจากต่างประเทศ อาจ ส่งผลกระทบต่อสมดุลอุปสงค์และอุปทานภายในประเทศอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
3. ภาวะต้นทุนการผลิตที่สูงและการขาดทุนสะสมต่อเนื่อง ผู้เลี้ยงสุกรไทยต้องเผชิญกับโครงสร้างต้นทุน วัตถุดิบอาหารสัตว์ที่สูงกว่าปกติมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งราคาข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ในประเทศที่อยู่ในระดับสูงที่สุดในโลก และราคากากถั่วเหลืองจากโรงงานสกัดน้ำมันในประเทศที่กำหนดไว้ในระดับสูง จากนโยบายตริงราคาน้ำมัน ถั่วเหลืองบรรจุขวดเพื่อดูแลค่าครองชีพของประชาชน
ขณะเดียวกัน ภาครัฐยังคงขอความร่วมมือผู้เลี้ยงสุกรให้ ตรึงราคาจำหน่ายสุกรให้อยู่ในระดับใกล้เคียงต้นทุนเสมอมา ส่งผลให้เกษตรกรประสบภาวะขาดทุนสะสมต่อเนื่อง มาเป็นเวลา 3 ปี (พ.ศ. 2566-2568) และมีแนวโน้มขาดทุนต่อเนื่องเป็นปีที่ 4 ในปี พ.ศ. 2569
จี้รัฐยื่นข้อสงวน CODEX สกัดเงื่อนไขสารเร่งเนื้อแดง
4. ความสอดคล้องทางกฎหมายและการใช้เอกสิทธิ์ยื่นข้อสงวนในเวที CODEX ภายใต้กฎหมายปัจจุบัน ของประเทศไทย ผู้เลี้ยงสุกรต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดห้ามใช้สารเร่งเนื้อแดงและห้ามปนเปื้อนในอาหารอย่าง เคร่งครัด อย่างไรก็ตาม จากผลการประชุมคณะกรรมาธิการโครงการมาตรฐานอาหารระหว่างประเทศ (CODEX) เมื่อปี พ.ศ. 2555 ที่มีการกำหนดค่าปริมาณสารตกค้างสูงสุด (MRLs) ของสารแรคโดพามีนตามข้อเสนอของ สหรัฐอเมริกา ซึ่งสมาคมฯ ได้ติดตามและขอให้ภาครัฐดำาเนินการยื่น "ข้อสงวน" (Reservation) เพื่อคงไว้ซึ่ง มาตรฐานตามกฎหมายภายในประเทศมาโดยตลอด แต่ยังไม่ได้รับการดำเนินการ ส่งผลให้ประเด็นดังกล่าวถูก น่ามาใช้เป็นเงื่อนไขกดดันทางการค้าต่อประเทศไทยอย่างต่อเนื่อง
ด้วยเหตุผลดังกล่าว สมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติ จึงขอให้รัฐบาลพิจารณาทบทวนนโยบายโดยไม่นำสินค้าสุกรจากสหรัฐอเมริกามาเป็นเงื่อนไขแลกเปลี่ยนในการเจรจาข้อตกลงภาษีต่างตอบแทน (ART) พร้อมทั้งขอให้รัฐบาลนำประเด็นค่าตกค้างสูงสุดของสารเร่งเนื้อแดงในปี พ.ศ. 2555 มาพิจารณาหาข้อสรุป เพื่อดำเนินการ "ยื่นข้อสงวนในการคงไว้ซึ่งกฎหมายของประเทศไทยอย่างไม่มีเงื่อนไข" ตามเอกสิทธิ์อันชอบธรรมของประเทศ สมาชิก
สมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติ จึงขอออกแถลงการณ์ฉบับนี้ เพื่อน่าเสนอข้อเท็จจริงและข้อห่วงใยต่อ สาธารณชนและภาครัฐ อันจะเป็นประโยชน์ต่อการกำหนดนโยบายที่รอบคอบ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดผลกระทบ ทางเศรษฐกิจและสังคมในวงกว้างจากการดำเนินนโยบายของภาครัฐในอนาคต







