“ที่เรายากจน ลำบากเป็นเพราะกรรมเก่าจริงหรือเปล่า”
ทำมา..ธรรมะ โดย ราช รามัญ
Facebook ราช รามัญ
หลายคนเฝ้าสงสัยใคร่รู้ว่า ชีวิตของมนุษย์ทำไมบางคนลำบากเหลือคณานับ แม้ว่าจะทำบุญทำทานขนาดไหนก็ตามไม่เห็นจะมีชีวิตที่ดีขึ้นเลย สงสัยอาจจะเป็นเพราะกรรมอย่างแน่นอน
เคยเขียนไปครั้งหนึ่งเกี่ยวกับกรรมในอดีตชาติ แต่หลายคนอาจจะยังสงสัยในบางมิติอยู่ว่า ความจริง “กรรมเก่า” ที่พระพุทธเจ้าสอนนั้น ท่านหมายถึง ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ กรรมเก่านั้นมิใช่หมายถึงเรื่องใดเรื่องหนึ่งประสบการณ์ใดประสบการณ์หนึ่งที่ไม่ดีในอดีตชาติมาสนอง
ลองคิดเล่นๆดูว่า...ถ้าเรายังมากไปด้วยกรรมหนักๆ กรรมที่ไม่ดี ที่เคยทำไว้ในอดีตชาติแล้ว เราจะสามารถมาเกิดเป็นมนุษย์ได้อีกอย่างนั้นหรือ
ถ้ามีกรรมเก่าที่หนักหนามากมายแล้วยังมาเกิดเป็นมนุษย์ได้ คำพูดนี้ก็คงขัดกับคำสอนของพระพุทธองค์ที่ตรัสว่า เพราะมนุษย์ทุกคนมีบุญจึงสามาทรถมาเกิดเป็นมนุษย์ได้
ดังนั้น ความจริงแท้ เรามีแต่บุญพอพอสมควรจึงได้มาเกิดเป็นมนุษย์ เพียงแต่บุญในส่วนไหนมีมากกว่ากันเราก็จะไปเป็นมนุษย์ในรูปแบบนั้น ในอดีตชาติเรารักษาศีลมาดีมาก ชาติเราจึงมีรูปร่างสง่างาม หล่อสวย ถ้าในอดีตชาติเราให้ธรรมะเป็นทานเราเกิดมาก็เป็นบุคคลที่มีสมองดีเลิศ
มนุษย์บางคนสร้างบุญทางด้านทานบารมีมากจึงประสบความสำเร็จมีความร่ำรวยมั่งคั่ง ทำอะไรๆก็รวยๆๆ แต่บางคนสร้างแต่บุญกุศลทางด้านขันติมา ชีวิตจึงมีความอดทนเป็นเลิศ
ดังนั้น ก่อนที่เราจะได้เกิดมาเป็นมนุษย์เราต่างมีบุญถึงพร้อมกันแล้ว เพียงแต่ที่มีชีวิตและฐานะแตกต่างเพราะเราเคยสร้างสมบุญกันเอาไว้ที่แตกต่างกัน ไม่มีบาปกรรมอะไรหนักๆที่มาตามสนองคุณๆ เพื่อทำให้ชีวิตคุณล้มเหลวหรือไม่สำเร็จอย่างที่คิด
สิ่งที่เป็นเศษบาปเศษกรรมที่ทำให้ชีวิตของคุณนั้นไม่อาจสำเร็จได้ เป็นเพราะกรรมปัจจุบันนี้มากกว่า ว่าตัวคุณอยู่ในสังคมไหน คุณทำอาชีพอะไร และ สร้างกุศลมากน้อยเพียงไหน
กรรมปัจจุบันทั้งนั้นที่ทำให้คุณมีอันเป็นไป มีชีวิตลำบาก เงินไม่พอใช้ แล้วยิ่งสร้างทั้งกายกรรม วจีกรรม(คำพูดลบๆร้ายๆ) และมโนกรรม (ใจคิดไม่ดี คิดหลอกลวง คิดอิจฉาริษยา โกรธแค้น) เหล่านี้ยิ่งเป็นกรรมอันร้ายที่เร่งให้มาสนอง ไม่ว่าคุณจะเป็นคนระดับไหนของสังคมกรรมก็สามารถสนองคุณได้ทั้งนั้น เพราะในโลกแห่งความจริงนั้นเป็นเพราะว่า “เราลืมกรรมแต่กรรมไม่เคยลืมเรา”
