สาขลา นาเกลือ โคกขาม: จากงานปล่อยปูทะเลจนถึงศิลปะยันต์ครู

สัปดาห์นี้ลมเย็นเริ่มพัดมาทุกวัน ช่างเหมาะนักที่จะหาทางลัดเลาะท่องเที่ยวไปในบริเวณที่มันอากาศโล่งๆ แล้วก็ไม่ไกลจากกรุงเทพให้มากนักเพราะว่าน้ำมันแพงผิดวิสัยพักนี้ขึ้นเอาๆ 55 แต่ไอ้ครั้นจะออกเดินทางมาท่องเที่ยวเฉยเฉยก็เปลืองน้ำมันเปล่าควรที่จะหากิจกรรมอันมีประโยชน์ให้เกิดโภชนผลอะไรขึ้นมาบ้างจากการเดินทางอย่างนี้ ก็ให้นึกขึ้นมาได้ว่าเมื่อห้าปีก่อนคราวไปสำรวจปรากฏการณ์บางอย่างที่นครสวรรค์มีผู้แนะนำให้เข้าไปกราบคุณหลวงปู่ลี ที่วัดป่าหัวตลุก เผื่อจะได้มีโอกาสฝากกุศลไว้ในถาวรวัตถุศิลปะทางพระพุทธศาสนาตามที่ชื่นชอบ เพราะหลวงปู่ท่านกำลังสร้างพระเจดีย์ขนาดใหญ่ไว้ที่วัดนั้น ในสังกัดอำเภอลาดยาวจังหวัดนครสวรรค์

จำได้ว่าวันนั้นฝนปรอยเป็นเวลาเลยเที่ยงไปแล้ว ก็ให้ว่าเมื่อไปถึงแล้ว และตระเตรียมผ้าไตรจีวรอย่างดีจะไปถวายหลวงปู่ท่าน ไตรนี่ก็อธิษฐานแล้วเป็นที่เรียบร้อยแต่ก็ปรากฏว่าหลวงปู่ไม่อยู่ ถามผู้เฝ้าวัด ท่านวิสัชนา ว่าคิดว่าท่านจะกลับวันนี้แหละ จะรอไหมล่ะ “ตอนนี้หลวงปู่ไปปล่อยปูอยู่ที่บางปูสมุทรปราการ” เอ่ อันนี้ก็เป็นครั้งแรกที่ได้ยินคำว่าปล่อยปู เพราะอันว่าการทำทานเกี่ยวกับชีวิตสัตว์ก็จะได้ยินแต่ว่างานปล่อยปลาเป็นหลัก เต็มที่ก็มีหอยบ้างเรื่องของปูไม่ค่อยได้ยิน นอกจากนี้ก็จะมีเกี่ยวกับปล่อยนก ตรงกับคำว่าปล่อยนกปล่อยปลา

แวะพักบรรทัดนี้เพื่ออนุสรณ์คำนึงถึงแนวคิดเรื่องของการปล่อยสัตว์ตามคติในทางพระศาสนา หลักการบางส่วนจากชาดกก็มีอยู่ว่าถ้าให้ชีวิตเขาก็อาจจะมีผลเกี่ยวกับการที่ให้ชีวิตเรากลับมาบ้าง โดย องค์ประกอบสำคัญนั้นมีหลายประการ แต่หนึ่งในนั้นท่านว่าเกี่ยวกับการตั้งอธิษฐาน_determination เข้าประกอบด้วย

คนไทยเราในยุคหนึ่งมีความคิดเรื่องของการหาทางช่วยตั้ง อธิษฐานหรือสัตยาธิษฐาน ให้ง่ายเข้าโดยการอ้างอิงเอาคำพ้องเสียงมาใช้เป็นตัวจุดชนวนกระบวนการ เช่นเวลาไหว้สาก็ไปไหว้หลวงพ่อรวย อธิษฐานขอให้รวย สมดังชื่อท่าน เสร็จแล้วก็ต้องไปไหว้หลวงพ่อเงินก็จะได้มีเงินตามชื่อท่านแต่เงินนั้นน่ะก็จะต้องเป็นเงินสด เงินเชื่อไม่เอาก็เลยไปไหว้หลวงพ่อสดเดชะขอให้ได้เงิน_เงินสดตามชื่อท่านทั้งสองคราวนี้ได้มาแล้วจะทำยังไงให้เงินนั้นอยู่กับเรานานๆ ก็ต้องไปไหว้หลวงปู่มั่นแล้วก็ตามด้วยหลวงพ่อคงก็จะเป็นสัตยาธิษฐานว่าให้รวยเงินสดมั่นคงดังนี้

อีทีนี้พอคิดไปคิดมายังเหลือทองรวยเงินแล้วต้องรวยทองด้วยก็เลยต้องย้อนกลับไปไหว้หลวงพ่อทองกลายเป็น_เงินสดทองมั่นคง ให้สมดังชื่อท่านอันนี้ก็เป็นกรรมวิธีการสร้างกำลังใจให้ตนเองอย่างหนึ่งแล้วก็เป็นวิธีการที่เราเรียกว่ารวบรวมเอาคำอธิษฐานได้ง่ายเพราะว่ามีเชื้อเป็นชื่อของพวกทั้งหลายอยู่แล้ว ซึ่งท่านผู้สำเร็จเหล่านี้ท่านก็อยู่ในหัวใจของเหล่าชาวพุทธ อยู่แล้ว มาแล้วไหว้แล้วถึงไม่ได้อะไรตามที่ขอขวัญขอพรไว้ในเชิงวัตถุแต่ก็ไม่เสียอะไรเป็นเรื่องดีไม่มีเสียแต่จะดีกว่านั้นก็ตรงมีโอกาสได้สัมผัสนิโรธรังษีของท่านทั้งหลายแล้วก็ได้ฉุกใจคิด ว่าอยากจะสำเร็จอย่างท่านมั่ง หรือตามรอยท่านได้อย่างไรบ้าง ก็เป็นกุศลชนิดหนึ่ง ส่วนท่านจะให้ความช่วยเหลือเราให้ได้สมใจในความรวยในเงินสดหรือไม่ก็ต้องเรียนว่าหลายครั้งความช่วยเหลือมาในรูปแบบที่ไม่ตรงกับความประสงค์ของของเรามากนักก็ต้องทำใจ บางทีท่านอาจจะช่วยเรื่องให้ได้งานแต่งานนั้นอาจจะมีอุปสรรคมหาศาลกว่าจะได้เงินอันนี้ก็ถือว่าท่านช่วยแล้วแต่เราจะไปติติงท่านไม่ได้ว่าทำไมไม่ยอมให้เงินมาเลยง่ายๆก็อย่างที่บอกว่าอย่าดูเบาความช่วยเหลือถ้ามันไม่ตรงกับสิ่งที่เราต้องการก็ถือว่าการช่วยเหลือมาแล้วถึงแล้ว 55

ครั้งหนึ่งที่วัดเจ็ดยอดในจังหวัดเชียงใหม่ มีเพื่อนรุ่นพี่ที่เป็นผู้ใหญ่ท่านดำรงตำแหน่งลักษณะอย่างรองอธิบดีมีความทุกข์มากเนื่องจากลูกชายของท่านถึงขั้นต้องถูกจองจำในระหว่างการสู้คดีอาญา ยื่นประกันตัว จากศาลหลายครั้งก็ยังไม่สำเร็จแม้จะเพิ่มวงเงินค้ำประกันขึ้นไปเรื่อยเรื่อยจนเกือบแตะหลักล้านบาทอยู่แล้ว ปรึกษากับทนายความทนายความก็กล่าวว่าการยื่นประกันนั้นท่านไม่ได้จำกัดครั้ง ว่ายื่นได้กี่ครั้งเราอยากยื่นกี่ครั้งเราก็ยื่นไปไม่มีข้อห้ามอะไรแต่สิ่งที่น่าหนักใจก็คือว่าคดีนี้สงสัยจะมีอัตราโทษที่สูงศาลท่านจึงไม่ได้พิจารณาให้ง่ายง่ายเหมือนอย่างคดีอื่น ท่านก็ทอดถอนใจเพราะห่วงลูก

นั่งคุยกันแล้วก็เห็นว่าในบริเวณวัดเจ็ดยอดนั้นยังมีคนเอานกเขาใหญ่ ใส่ตะกร้าตอกไม้ไผ่สาน ซึ่งก็ไม่รู้ว่าชาวเหนือเขาเรียกอะไรคล้ายๆตะกร้า จะเรียก เอิบ หรือ แอ่บ ไม่ยืนยัน แต่ว่าปิดมิดชิดอยู่ก็เลยคิดว่าดีกว่ามาไหว้พระเฉยๆไม่ทำอะไร ควรจะได้หาเรื่องซื้อนกเขาใหญ่ไปปล่อยให้เป็นอิสระ บางทีอำนาจการปล่อยสัตว์ชนิดนี้อาจจะช่วยให้การขอประกันตัวออกมาระหว่างการสู้คดีให้ราบรื่นมากขึ้นก็ได้ เดชะกรรมว่า ท่านรองอธิบดีนี้พื้นฐานของท่านมีความรอบรู้เกี่ยวกับเรื่องสัตว์ต่างๆมากท่านก็เอ่ยว่าท่านไม่เคยสนับสนุนเลยกิจกรรมของการปล่อยสัตว์นี้โดยเฉพาะเรื่องนกเพราะว่าปล่อยไปแล้วก็ทีมงานไปจับมาใหม่เอามาใส่กรงใหม่แล้วก็มาขายใหม่วนเวียนซ้ำซากอยู่อย่างงี้_ไม่ดี ไม่เวิร์ค แถมนกที่หงอยอยู่ในกรงบินไปได้ไม่ไกลเพราะถูกจับขังจนง่อยเปลี้ยเสียขา กระเดี๋ยวไปจับต้นไม้ใหญ่ก็ต้องพักฟื้นอยู่ตรงนั้นได้เวลากลางคืน คนก็ไปเอาตัวมาใหม่ไม่มีประโยชน์อะไร

ไอ้ฝ่ายเรากำลังหาเรื่องถกเถียงกันอยู่เจอนักวิชาการซึ่งมีประสบการณ์จริงจังพูดจาอย่างเป็นข้อเท็จจริง (fact) เข้า เราก็ต้องสูดลมหายใจลึกๆ เพราะถ้าไปถอนหายใจใส่มันอาจจะถูกตีความในทางที่ไม่ดีและเป็นอันตรายต่อเราได้ หายใจได้สองเฮือกจึงกลับวิสัชนา ไปว่า สิ่งที่ท่านกล่าวมานั้นน่ะไม่เถียงเลยว่ามันอาจจะมีขบวนการจับนกกับขายจริง แต่นกซึ่งวนเวียนถูกจับอยู่นั้น 1 นาทีแห่งอิสรภาพของมันก็คงมีความหมายละมั้ง

เปรียบกรณีการที่ท่านยื่นประกันตัวบุตรชายนั้นน่ะหากรู้ว่าสู้คดีแล้วแพ้ จะต้องติดคุกเป็น 10 ปีจะยังประกันตัวอยู่ไหมหรือว่าอิสรภาพที่ได้แม้เพียงชั่วนาทีก็มีความหมาย? ไอ้วาจาชนิดนี้บางคนก็เรียกว่าสุนทรวจี แต่ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์เมื่อได้เห็นท่านรองอธิบดีร้องไห้น้ำตานองแก้ม ก็คิดว่าไอ้คนพูดช่างเชือดเฉือน หายสะอึกแล้วท่านผู้นั้นก็หันมาสรุปว่าโอเคแล้วผมเข้าใจแล้วเดี๋ยวจะไปปล่อยให้หมด แล้วก็ทำการอาราธนา หาปล่อยนกเขาใหญ่โดย เอาน้ำขวดมาเปิดพรมๆให้พร ก่อนจะเลือกเอาจุดที่ไม่มีหมาไม่มีแมวเพราะนกที่ถูกขังนั่งง่อยนานมันอาจจะตกเป็นเหยื่อของสัตว์นักล่าได้ _ ปีกขาเปลี้ย บินไม่ขึ้น

อันว่าวัดเจ็ดยอดเมืองเชียงใหม่นี้ก็ในอดีตกาลผ่านมายุคหนึ่งก็เป็นสถานที่ซึ่งพระมหาเถระทั้งไกลและใกล้ใช้เป็นที่ชุมนุมในการทำสังคายนาพระไตรปิฎกในยุคนั้นย่อมเป็นสถานที่รวมผู้มีความสำเร็จศักดิ์สิทธิ์มากมายมาชุมนุมพร้อมหน้ากันเพื่อกระทำภารกิจที่จะสืบสานกิจการพระศาสนา ให้รุ่งเรืองสืบไปน่าจะเป็นดินแดนอันเหมาะสมในการทำ สัตยาธิษฐานอ้างเอาบารมีของท่านทั้งหลายให้เกิดเป็นสัจจะวาจาขอกรวดน้ำลงดินว่าเมื่อได้ปล่อยนกเขาใหญ่ (ซึ่งเป็นสัตว์ที่ไม่ได้สงวนนกเขาอื่นจับมาขังมาเล่นกันไม่ได้_ของเขาสงวน) ก็ขอให้กิริยาบุญนี้เป็นสัตยะว่าการยื่นประกันตัวลูกชายครั้งหน้า จะเพิ่มหลักประกันเข้าไปอีกขอได้ปล่อยออกมาชั่วคราวก็ยังดี เหมือนที่ได้ปล่อย นกเขาใหญ่แปดตัววันนี้ ส่วนจะพิพากษาอย่างไรไม่ว่า ไม่ก้าวล่วงระหว่างนี้ขอออกมาสู้คดีกรวดน้ำลงดินเรียบร้อยแล้วเมื่อกลับถึงกรุงเทพ ก็ใดทราบข่าวว่ากระบวนการยื่นประกันตัวตามแผนการใหม่นั้นได้ผลซึ่งก็อาจจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกันหรือไม่เกี่ยวพันกันเลยก็เป็นไปได้

ทีนี้ก็กลับมาถึงเรื่องปูปล่อยงานนี้ก็มีข่าวลือจากท่านที่เขาเป็นผู้รู้ว่าเรื่องของการปล่อยปูนี่เป็นการทำเคล็ด ชนิดหนึ่งเพราะปูที่จับมานี่ต่างจากปลาปลานั้นเขาขังเอาไว้แต่ปูเขาเอามัดไว้ความทุกข์ของมันต่างกันการมัดไม่ว่าจะด้วยเชือกกล้วยหรือเชือกฟางก็แล้วแต่ปูมันจะต้องอยู่นิ่งนิ่งไม่สามารถขยับแข้งขยับขาใดๆของมันได้ ถ้าได้ช่วยปลดปล่อยมันจากทุกข์กริยาอันนี้ก็อาจใช้เป็นสัจจะเดชะอ้างถึงการแก้ไขฝ่ายที่อาการปวดแข้งปวดขาหาสาเหตุไม่ได้หาหมอก็ว่าข้อเข่าเสื่อมฉีดสเตียรอยด์ก็ไม่ได้ผลกินยาค้อกเซี่ยมลดการอักเสบทุเลาลงเล็กน้อยเจาะน้ำ ในเข่าออกไปแล้วเบาได้สามวันอาการก็กลับมาอีก ลามไปกล้ามเนื้อขาใต้ขาพับผ่อนแรงปวดไปปวดมากลางวันไม่ปวดพอจะนอนกลางคืนแล้วปวดหาเรื่องไปช็อตคลื่นไฟฟ้าซึ่งก็เจ็บปวดทรมานพอประมาณ กลับมาดีอยู่ห้าวันแล้วก็กลับมาเลวลงใหม่

ต่อไปต้องหาเกล็ดเลือดปั่นมาฉีดซะละมั้ง แต่บรรดาวัยรุ่นผู้ที่ทำกิจการธุรกิจสร้างตัวเขาบอกว่าการที่มาปล่อยปูนี้สำคัญตรงกิริยาได้ตัดเชือกมัดขาปูธุรกิจอะไรที่ติดขัดเคลื่อนที่ไม่ได้ก็จะเกิดแรงบันดาลลึกลับจากอานิสงส์การตัดเชือกนี้ให้ขยับขับเคลื่อนคลี่คลายกันได้ อ๊ะ ไม่เลวๆ ไหนๆก็เคยได้กินปูมาเยอะไม่ว่าจะการทำไม่ว่าจะการทำกินเองหรือว่าจะไปเที่ยวสั่งการว่าจะกินตัวนั้นตัวนี้แล้วก็ให้เขาจับมาสับมาเชือดก็สมควรที่จะได้ชดเชยชดใช้ให้ปูมันบ้าง ไม่มากก็น้อย

เมื่อครั้งยังเด็กเวลาที่ได้ปูเป็นๆมาไม่ว่าจะปูม้าหรือปูทะเลพอจะทำกินเข้าก็มีอาการขี้เกียจผสมกับอาการขี้กลัว ด้วยว่าเนื้อปูนี้ เขาไม่ค่อยต้มกัน มักใช้วิธีนึ่งเพื่อจะคงความอร่อยสดหวานให้ยังอยู่ในก้ามในเนื้อเมื่อตั้งน้ำร้อนแล้วก็ใช้ลังถึงซึ้งโลหะ ใส่ปูมันทั้งที่มัดขาไว้นั่นแหละไม่อยากจะตัดเชือกเพราะเดี๋ยวมันดิ้นมันหนีบแล้วก็ไม่อยากจะฆ่ามันให้ตายก่อนเพราะยังไงซะเดี๋ยวมันก็ตายด้วยความร้อนไอน้ำ อยู่แล้วทิ้งไว้ไม่นานผลลัพธ์ก็คือปูมันร้อนจนมันต้องทิ้งขาและก้ามหมดส่งผลให้ นึ่งออกมาแล้วน่าเกลียดกลายเป็นมีแต่ตัวปูรายล้อมด้วยเศษขาและเศษก้ามน่าสมเพช

เมื่อเอาขึ้นโต๊ะแล้วเวลานั้นคุณยายซึ่งท่านผ่านชีวิตโชกโชนได้เห็นท่านก็หัวเราะสอนว่าวิธีปลดทุกข์ให้ปูก่อนที่เราจะกินนั้นต้องจับปูหงายท้องขึ้นแล้วก็เอาตะเกียบอันนึงเนี่ยทิ่มลงไปที่หน้าอกปูมันจะมีหัวใจอยู่ตรงนั้นเมื่อแทงอกแล้วปูดิ้นอยู่สองเฮือกก็จะตายอย่างสงบ จังหวะนี้ก็เอาใส่ลังถึงนึ่งเสียทันทีเลยก้ามกับขาก็จะไม่หลุดเพราะว่ามันตายแล้วองค์ความรู้นี้ก็ต้องขอขอบคุณ ยายผู้ซึ่งมีความแน่ชัดในการปฏิบัติกิจแบบคฤหัสถ์ เจือปนไปกับการปฏิบัติฆราวาสธรรมและบำเพ็ญภาวนาเป็นระยะๆ

เมื่อครั้งเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในเมืองไทยโดยเฉพาะที่กรุงเทพและปริมณฑล จนอาคารสตง. ที่ผู้ตรวจเงินแผ่นดินสร้างอยู่ถล่มลงมาพังราบมีผู้เสียชีวิตหลายราย วันนั้นออกมาสำรวจสถานการณ์ชีพจรบ้านเมืองเศรษฐกิจอยู่บริเวณมหาชัยนั่งรับประทานอาหารกันอยู่ที่ร้านริมเขื่อนทางไปวัดเจษซึ่งมีลอดช่องเป็นที่นิยมลือนาม ท่านเจ้าของร้านเป็นไต๋เรือประมงรุ่นเก่าทำการค้าสากลอินเตอร์กว้างขวางมานั่งคุยด้วยระหว่างนั้นก็กินปลานึ่งบ๊วยกันเห็นท่านผุดลุกผุดนั่งหลายทีชะโงกออกไปดูที่ปากน้ำในขณะที่คลื่นเริ่มตีเข้ามาที่โป๊ะเป็นระลอกๆและแล้วท่านก็เอ่ยปากว่าเกิดมาผมยังไม่เคยเจออย่างนี้นึกว่าเรือใหญ่เข้ามาแต่ไม่มีเรือสักลำ

ท่านใดนั้นอาคารสิ่งปลูกสร้างก็สั่นไหว พวกเราทั้งหลายชาวหนังสือพิมพ์ก็รีบชำระเงินแล้วเอาตัวเองยัดเข้าไปในรถยนต์หาทางขับออกมา เรื่องอะไรจะไปรอให้ของที่มันโยกได้หล่นใส่หัว รถยนต์นั้นโครงเครงนิดหน่อยแต่ระบบที่เรียกว่าช็อกแอพซอบเบอร์ก็ทำงานของมันเมื่ออยู่ในรถ รถนั้นวิ่งก็ทำให้ไม่รู้สึกถึงแผ่นดินไหวสักเท่าไหร่ เมื่อเกิดการสงบในรอบแรกแล้วจำเป็นจะต้องหาที่หยุดพักเพื่อคิดหวังวางแผนว่าจะกลับเข้ากรุงเทพหรือไม่แล้วถ้าจะเข้าจะเข้าอย่างไร ก็เป็นอันชัดเจนว่าสุดท้ายแล้วต้องเข้ากรุงเทพเพราะมีภาระครอบครอบครัวของทุกคนรออยู่แต่จะไปใช้เส้นทางไหนเล่าจะออกทางบางขุนเทียนแล้วมาทาง พระราม 2 ก็ไอ้ประดาสิ่งปลูกสร้างทั้งหลายที่เขากำลังทำถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ลอยฟ้านั้นขนาดแผ่นดินไม่ไหวมันยังหล่นลงมาใส่หัวกันไม่รู้กี่ศพ แล้ววันนี้ไหวตรงประเด็นอย่างนี้วิ่งไปบน พระราม 2 ก็หวังหาทางเอาชีวิตไปประเคนให้ยมบาล นักข่าวดิจิตอลสองคนกดแอปพลิเคชัน Google เครื่องก็ยืนยันว่าให้วิ่งไปทาง พระรามที่สอง 555 แม้ว่าจะแก้ไขคำค้นหาว่าไม่ได้ต้องการเส้นทางที่เร็วที่สุด Google ก็คิดว่าอย่างอื่นไม่ได้

คิดได้ดังนี้ก็ทำให้นึกถึงว่า กูเกิ้ลไม่ได้ _ กูเอง ก็แล้วกัน อันว่าเส้นทางรบเก่าแก่แต่สมัยโบราณนั้นรุ่นเก่าเขาออกเดินทางโดยใช้เส้นทางจากสมุทรสาครเลียบชายทะเลมาเรื่อยเรื่อยผ่านบางขุนเทียนแล้วไปออกที่สาขลาโผล่อีกทีที่พระสมุทรเจดีย์ เรียกเส้นทางนี้ว่าทางเสือผ่าน เพราะมันเป็นชุมชนชาวประมงที่อยู่กันเงียบเงียบสงบสงบมาเนิ่นนานเป็นเส้นทางเก่าแก่ตั้งแต่สมัยพระเจ้าเสือเสด็จนั่งเรือพระที่นั่งลัดเลาะมาตามคลองคดเคี้ยวโผล่ที่บริเวณโคกขามแล้วเกิดเหตุน่าเศร้าเรือชนจนเกิดวีรบุรุษฝ่ายสัจจะเดชะคือพันท้ายนรสิงห์

เมื่อ 20-30 ปีก่อนเรื่องที่โด่งดังมากของบริเวณละแวกนี้ที่เรียกกันว่าบางขุนเทียนชายทะเล หรือ เทียนทะเลนั้น อันดับแรกก็ดังเพราะว่าค้นพบกันว่ากรุงเทพก็มีทะเล คือใครๆก็คิดว่ากรุงเทพนั้นเป็นเมืองหลวงอยู่ในภาคกลางจะไปติดกับทะเลมีชายหาดเป็นไปไม่ได้แต่เมื่อคิดแล้วสำรวจกันแล้วก็พบว่าตรงบริเวณบางขุนเทียนนี่แหละที่เขตกรุงเทพจดกับทะเล รายการทีวีทำสื่อกันมาก โดยเฉพาะรายการตามไปดู ของหมอซ้ง ทรงวิทย์ จิรโสภิณ อันดับที่สองก็คือมีข้อที่จะพิสูจน์กันได้ว่าทะเลก่อนหน้านั้นไม่ได้ขึ้นมากินบกมากเท่าปัจจุบันหลักฐานคือวัดขุนสมุทรจีนซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณชายแดนระหว่างบกกับน้ำปัจจุบันนี้ (หมายถึงเมื่อ 24) ก่อนกลายเป็นวัดตั้งอยู่กลางน้ำเฉยเลย นักวิทยาศาสตร์นักธรรมชาติวิทยาต่างๆก็หาทางแก้ไขว่าจะรักษาผืนแผ่นดินไว้ได้อย่างไรที่ไม่ให้ถูกกลืนจากทะเล ตัวตั้งตัวตีที่สำคัญของชุมชนขุนสมุทรจีนก็คือผู้ใหญ่สมร ท่าน ก็คิดร่วมมือกับส่วนราชการส่วนไม่ใช่ราชการต่างๆจนบ้านขุนสมุทรจีนเป็นที่รู้จักแต่ก็อย่างที่เรียนว่าถนนสายนี้เป็นถนนเส้นเก่าผู้ที่ที่มาอยู่ก็มีหมดทั้งคนไทยคนจีนแล้วก็คนมอญที่ต้องเรียกว่าขุนสมุทรจีนนั้นเพราะเขาก็มีขุน

สมุทรไทยอยู่ด้วย ปัจจุบันนี้ยังปรากฏเป็นชื่อโรงเรียนขุนสมุทรไทย อยู่บนถนนเส้นเดียวกันแต่คนละฟาก บริเวณแถบนี้ในอดีตมีการทำนาเกลือและไปไปมามารัฐบาลในสมัยจอมพลป.พิบูลสงครามเรียกกันว่าบ้านไร่ออกกฎหมายกติกาให้ทำนิคมสหกรณ์ขึ้นเพื่อจัดสรรที่ดินให้เป็นรูปแบบที่เหมาะสมชาวบ้านทำนากลือบ้างทำนากุ้งบ้างเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัยโดยคำว่านากุ้งนี้ที่นี่จะเรียกกันว่าวังกุ้งไม่เรียกว่านาเพราะเหตุว่าใช้วิธีไขน้ำทะเลที่มีตัวอ่อนของกุ้ง ให้ไหลเข้ามาในพื้นที่แล้วก็เลี้ยงไว้ปล่อยให้โตไม่เหมือนกับกรณีที่อื่นอื่นที่จะต้องซื้อลูกกุ้งจากผู้เพาะเลี้ยงที่เราเรียกกันว่าแฮทเชอรี่แล้วก็เอามาหว่านมาปรับความเค็มน้ำ มาให้อาหารจนกระทั่งมันโตให้จับขาย จุดปล่อยปูที่เทศบาลเขาทำ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งบ้านสหกรณ์แห่งนี้แหละ

ที่บริเวณชายฝั่งปล่อยปูแถบนี้เข้าใจว่าที่ดินเป็นของเอกชนท่านใดสักท่านหนึ่งแล้วท่านสละหรือว่าตัดสินใจให้เทศบาลเข้ามาทำประโยชน์ในการอนุรักษ์ชายฝั่งก็ต้องเรียนว่าเป็นเรื่องเข้าใจว่าเพราะว่าสอบถาม จากผู้ที่อยู่ในบริเวณหน้างานแล้วไม่ชัดเจนแต่อย่างไรเสีย เขาก็ทำไว้อย่างดีบริเวณนี้ก็เป็นหาดโคลน ซึ่งเป็นแหล่งที่อยู่ของสัตว์เล็กสัตว์น้อยปลาตีนหอยตัวอ่อนสัตว์ต่างๆ เมื่อท่านมาถึงแล้วก็สบายดีเพราะว่ามีปูเล็กปูน้อยปูไข่ปูใหญ่ให้เลือกซื้อว่าจะเอาพวกไหนไปปล่อย อันว่าปูทะเลนี้นั้นตามร้านอาหารเวลาได้มาก็ต้องเอาผ้าชุบน้ำ มาคลุมตัวมันไว้ บางที่ก็ต้องกางมุ้งให้มันเพราะว่าถ้ายุงมันบินมาแล้วมากัดลูกกะตาปูปูก็จะตายถือว่าเป็นสัตว์คู่กัน_คู่อริ

วันนี้เปิดดูแล้วไอ้ตัวใหญ่มันส่งสายตากะพริบวิบวับมาแพงที่สุดเสียด้วย 1,100 บาทในเมื่อมันสบตามาแล้วก็จำเป็น จะต้องควักจ่าย ทางเทศบาลเขามีทำจุดปล่อยปูต่างๆเอาไว้ให้พร้อมทั้งมีป้ายระบอุธิษฐานคำกรวดน้ำเอาไว้ให้เสร็จสรรพทำไม่เป็นหรือขี้กลัวปูจะหนีบก็มีเจ้าหน้าที่คอยช่วยเหลือมีทั้งตัวคีบตัวหนีบต่างๆนานาครบถ้วน (ต่อตอน 2)