อะไรเอ่ยคืออะไร! ฉากที่ 9

ผมขออนุญาตอภิวาท ลิขสิทธิ์ © 2025 LISTENDATA อัญเชิญ AI Jokes แบบถูลู่ถูกัง นั่งดูนั่งฟัง AI ลงสนามวิ่งแข่ง วิ่งมาวิ่งไป AI ปล่อยแอคชั่นหันรีหันขวาง ขำกันเข้าท่า ก็เลยนำเอา รีดอกซ์ เข้ามาร่วมวงส่งมุก เผื่อว่า AI เข่ากระตุก จะได้บำรุงธนบัตร เผื่อว่าส้มหล่น รีดอกซ์ จะได้ช่วยกัน บำบัด เส้นสาย ของ AI จะได้ไม่ช็อต จะให้ดีกว่าน่าจะอัญเชิญ พระรอด มาคล้องคอ AI กับ  รีดอกซ์ ให้กลายเป็นคู่หูนำไปสู่ความเฮฮา 

จริงหรือไม่ผมของดจะงามดีกว่า เท่าที่ได้รู้เขาถามกันในร้านกาแฟว่า ทำไม AI ถึงเลิกกับแฟนสาว? โต๊ะที่สองส่งเสียงเกรียวกราว แซวเอ๊า แซวเอา แย่งกันเล่าว่า “มันหา อัลกอริทึม ที่เหมาะสมสำหรับความรักไม่เจออ่ะดิ” ผมรู้แน่นอนไม่ต้องสอนก็เข้าใจ “อัลกอริทึม นั้นไซร้ คือ ขั้นตอนไม่ธรรมดา ขั้นตอน ขั้นตอน ไม่ธรรมดา... ขั้นตอน ขั้นตอน ไม่ธรรมดา...” (ฮา) 

มันเป็นขั้นตอนนานาวิธี ได้แก่ ชุดคำสั่ง จะเรียกเป็นกระบวนการ ทำงานอย่างเป็นลำดับ อัลกอริทึม เป็นขั้นตอนที่ชัดเจนและมีจุดสิ้นสุด มีเอาไว้ใช้แก้ไขปัญหาจะได้ทำงานให้บรรลุ ก็ได้ นึกออกเลยว่า “AI มีภาระท่วมหัว ภาระ แปลว่า หนักจั๊ดๆ งัดข้อกับเมีย คลอเคลียกับผัว กลับถึงห้องพัก ไม่มีแรงจะผลัก ถ้าฝ่ายผลิตก็จะปรับชุดเฉพาะกิจจัดแจงเพิ่มฤทธิ์ให้ รีดอกซ์ แปลงกายเป็น ท่านนางกวัก รับประกันว่าคึกคักทันที” (ฮา) 

ผมขอโอกาสเอา ตัวอย่าง AI ในการเล่าเรื่อง ไปสู่สิ่งใดสิ่งหนึ่ง มีเพื่อจูงใจอย่างแยบยล ผู้ที่จะแต่งเรื่องอย่างนี้ได้ เขาต้องแตกฉานตามแนวการคลี่ความหมายให้สอดคล้องทำนองเดียวกับ ตัวอย่างกระทู้ อะไรเอ่ย คือ อะไร 

สามีภรรยาคู่หนึ่งทะเลาะกันเรื่องงานบ้าน สามีเลยหันไปปรึกษาเพื่อนนักเคมีด้วยความน้อยใจว่า ทำไมชีวิตคู่ถึงเหนื่อยและมีฝ่ายที่ต้องยอมเสียเปรียบตลอดเวลา เพื่อนนักเคมีแววตาสดใสขึ้นทันทีแล้วตอบว่า

“แกเข้าใจผิดแล้ว... ชีวิตคู่มันก็เหมือนปฏิกิริยารีดอกซ์นั่นแหละวะ แกจะบอกว่าใครเสียเปรียบไม่ได้หรอก”

สามีขมวดคิ้ว “ยังไงกันวะ” เพื่อนนักเคมีอธิบายลึกซึ้งว่า ในทางเคมี "ปฏิกิริยารีดอกซ์ มันประกอบด้วยสองส่วนที่ขาดจากกันไม่ได้ คือ Oxidation คือ เสียตัว อิเล็กตรอน ให้อย่างเป็นอิสระ กับ Reduction การรับ อิเล็กตรอน เป้นตัวรับที่เติมเต็ม ถ้าฝ่ายหนึ่งไม่ยอมเสียอะไรออกไปเลย Oxidation อีกฝ่ายก็ไม่มีทางได้รับและเติมเต็มอะไรเข้ามาได้

Reduction เหมือนแกที่ต้องยอมลดทิฐิ ยอมเสียเวลา เสียความรู้สึกบางส่วนไปก่อน รับบทเป็นตัวถูก ออกซิไดซ์ เพื่อให้อีกฝ่ายได้รับความสบายใจ ในที่สุด อิเล็กตรอน หรือ ความรัก มันก็วิ่งกลับมาหาแก มันจึงกลายเป็นวงจรที่สมดุล สรุปคือ... ถ้าไม่มีใครยอม "จ่าย" ออกก่อน ปฏิกิริยาชีวิตคู่ก็ไม่เกิด พังกันพอดี”

สามีพยักหน้าช้าๆ เริ่มเข้าใจสัจธรรม แล้วถามต่อด้วยความสงสัย “แล้วถ้าหากวันไหน ต่างคนต่างไม่ยอมเสียอิเล็กตรอนให้กันเลยล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น!” เพื่อนนักเคมีถอนหายใจ “ก็ระเบิดเป็นจุลน่ะสิ ไม่มีพลังงานความร้อนเหลือให้ใช้ มีแต่พังกับพัง” 

สามีเงียบไปนาน ก่อนจะพูดเบาๆ “งั้นกูยอมเป็นตัวให้ อิเล็กตรอน Oxidation ทุกวันเลยก็ได้วะ ดีกว่าบ้านระเบิด” เพื่อนนักเคมีตบไหล่เบาๆ “เยี่ยมมากเพื่อน แกนี่แหละ ตัวรีดิวซ์ Reducing Agent ผู้เสียสละตัวจริงของครอบครัว” 

AI เขาน่ารักน่าขำตรงไหน บอกกันไว้ชัวร์ๆ ว่า “อย่าดูแคลนในแดนครู” ถ้าไม่เชื่อก็อ่านดู อย่างเช่น วาดรูปแล้วเกินจริง เชฟเพริดพริ้งแต่นิ้วเกิน สั่งวาดรูปคน แต่ AI เขามักจะแถมมือที่มี 6-7 นิ้วมาให้ แจ่มไหมล่ะเนี่ย ควรจะรีบไปกราบท่านแม่นาคในฐานะที่พลั้งเผลอ เพราะไม่จุดธูปก่อนจะวาดภาพ (ฮา)  

บุคลิกเขาล้ำสมัย เวลาหันมาหันไปผมก็จะขำล้ำเส้นตามไปเหมือนกัน ถ้าเขายืนแบบแถวตรงตบะเดชะดูแล้วเด็ดขาด ครั้นเมื่อเขาวาดภาพคนรวมกับสัตว์เลี้ยง รูปคอมีแววจะเอียงไปทางกระทรวงเกษตร รูปภาพที่ผมสนใจเป็นพิเศษ คือ วาดรูปคนเดินริมทะเลแต่โอ้ละเห่มีขาโผล่มาเกินสามข้าง (ฮา)

มันน่าสนใจเพิ่มขึ้นไปอีกตรงที่ AI เขาตอบคำถามแบบตรงเป๊ะ ในยามใดที่ มะนุดเล่นคำ คล้ายกับ พูดประชด AI นึกว่ามะนุดพูดจริงจัง เขาจะพูดขึงขังแก้ปัญหาชีวิตเป็นชิ้นเป็นอัน มะนุดคิดไม่ทันก็ทำตามจริงไม่ได้ AI อย่าตายใจว่า อะไรเอ่ย คือ ไม่เคยมีอะไร ระวังจะโดนปืนฉีดน้ำ ถ้ามี รีดอกซ์ ติดตัวจะดีกว่าโดนติดเตียง (ฮา)

AI เขาจำเรื่องผิดแต่พูดเสียงแข็งมั่วข้อมูล บางคราวเขาจำเรื่องราวผิดพลาด แต่กลับตอบเล่าออกมาอย่างมั่นใจสุดๆ เถียงไม่ตกฟาก พอเราบอกว่าพูดผิด เขาทำเป็นขอโทษแบบสุภาพ หลังจากนั้นก็ยังวนกลับมาตอบผิดเหมือนเดิม ประเด็นนี้ผมเป็นกำลังใจให้ AI เราต้องไปติวแฟนที่บ้านก่อนว่าอย่าบ่นวนเวียนเธอก็ยังจุดเทียนเสมอกันกับ AI (ฮา) 

ในมุมกลับกัน พี่เลี้ยงของคุณ AI ก็น่าจะรีบสรรหาเอา ขวดรีดอกซ์ ทบทวนความจำให้ชัดว่า AI น่าจะ บำรุงเส้น พี่เลี้ยง น่าจะ บำรุงเซลล์ ตัวเองให้ AI ดูไว้เป็นตัวอย่าง ไม่บำบัดซะบ้างระวังจะช็อต จึงอย่าให้พลาด (ฮา) ผมจำนิทานวัยเยาว์ได้ว่า “คนเอาน้ำมาต้ม พอต้มเสร็จคนก็เอามาเป่าให้น้ำเย็น เทวดาจึงรำพึงว่า เอาใจมนุษย์ยากจริงๆ เย็นแล้วทำให้ร้อน ร้อนแล้วทำให้เย็น!”

ตัวอย่าง กระทู้ “ตลกทุกคำ น่าขำทุกมุก เล่าจบแล้วจุก ทำไมถึงยังไม่มีใครฮา” บ่งว่า “อะไรเอ่ย คือ อะไร” ผมอ่านเจอว่า ธันยพร เกษรสิทธิ์ เอาข่าวมาบอก คนวงนอกจะได้เข้าใจว่าอะไรมันเป็นต้นเหตุ นักศึกษา ป.เอก ภาควิชาจิตวิทยา ม.อะเบอริสต์วิธ เขาทำการสำรวจผู้มี อายุ 60 ปี ขึ้นไป ในละแวกถิ่นอังกฤษ จับความได้ว่า อารมณ์ขันของผู้คนไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่ตราบใดที่เหตุไม่สอดคล้องกับผล สภาพสังคมอุดมวกวนด้วยการสับขาหลอก 

ผมสมมุติสักนิดรับประกันเดาไม่ผิดว่า ถิ่นเราก็มีฝุ่นปลิวตลบ การเอาแป้งไปทาถูหวังจะดูงวดถัดไป กว่าจะรู้แก่ใจว่า “อะไร คือ อะไรเอ่ย” ก้มๆ เงยๆ จิตสั่นไหว ลุ้นกันนัว ออกหัว หรือ ออกก้อย จะวาบเข้ามาในสายตาฉับพลัน ต่อมขำตั้งท่าจะฮาเฮแล้วหวนกลับมาลังเล ไม่กล้าขำล่วงหน้า ใครจะไปรู้ล่ะ ผู้แทนราษฎร ว่ามีใครบ้างที่จะยกมือลงมติ “แจกค่าขนมครองแครง ให้ ผู้มีอายุยืนยาวกิน เดือนละ 3,000 ตัว” (ฮา)