จิตเคลมบุ้ค บำรุง สุขเซฟฮาร์ท ฉากที่ 8

เกิดมาทั้งทีควรจะระวังให้ถ้วนถี่อย่าเผลออวดดีซี้ซั้ว คำว่า “ซี้ซั้ว” เป็นคำของจีนแต้จิ๋ว เรียกว่า “สี่” อย่าเอาไปปนกับคำว่า “สี่” ในหมู่บ้านอีสานสายเฮ้วนะยะ (ฮา) คำว่า “สี่” (四) แปลว่า 4 จำนวน เพราะว่า สิ่งที่กระทำไว้ 

“ซั้ว” มันกระจัดกระจายขยายความฉาวโฉ๋โผล่ไปทั่วทั้ง  4 “ซั้ว” (散) คู่หู เขาจะหวั่นกลัว ผลร้ายที่สหายมักจะ “มักง่าย, ลวกๆ, ไม่เจาะจง, ไม่ระมัดระวัง, พูดหรือทำไปแบบส่งเดช โดยไม่คิดถึงเหตุและผล มีแววว่าน่าจะอับจนหรือไม่รับผิดชอบ “อย่าซี้ซั้วพูด” แบบว่า รู้แล้วก็เฉยไว้  

“อย่าซื้อยามาเสพกินซี้ซั้วมั่วซั่วไม่ยั้งคิด” ถ้ามีท่านใดสงสัยว่า ผมเอาคำนี้มาแถลงทำไม ผมต้องกล่าวให้เข้าใจว่า ผมกำลังทบทวนผู้ที่วิตกว่าไม่รู้จะเอาอะไรมาเล่านำร่อง ผมก็ต้องเอามาเขียนให้ดูเป็นตัวอย่าง เนื่องจากคนไทยมีธรรมเนียมกันมานาน ในการขอให้ยกตัวอย่าง จะเจียวไข่ก็ต้องถาม จะลงสนามไปเตะลูกโทษก็ต้องปรึกษา ผมเคยถามลูกศิษย์คนหนึ่งว่า “วันที่เอ็งจะพาแฟนส่งตัวเข้าห้องหอจะให้ผมช่วยสาธิตด้วยหรือเปล่า” (ฮา) 

มันพูดย้อนกลับมาว่า “ไอ้หย๋า…จารย์อย่าซี้ซั้วต่า” แปลว่า “อย่าล้อเล่นเดี๋ยวแฟนจะด่ามั่วกันไปหมด” (อิๆ…)

คำว่า “ด่า” คือ การใช้ถ้อยคําว่าคนอื่นด้วยคําหยาบช้าเลวทราม หมายถึง ประณาม, แช่ง, ด่า, วิจารณ์, สาป, ตำหนิ เพื่อให้เข้าใจแจ่มชัดสอดคล้องกับยุคสมัย ผมก็แวะเข้าไปคัดลอก สำนวนกวนโอ๊ย ระดับมืออาชีพคว้าเอาตัวจริงมาเป็นตัวอย่าง สารภาพ และ ขอบพระคุณ ที่กลืนเลือดยินยอมให้ผม  “ดูดมาจาก ทรูไอดี”

ปกติหิวน้ำเนี่ย จะให้ กรอก หรือ ให้กรวด (ฮา) 

หน้านะ ไม่ใช่แบงค์พัน ที่จะได้เทาแล้วดูแพง (ซี๊ด...ด...ด)

เลิกนินทาคนอื่นให้ได้ก่อน แล้วค่อยไปขอพรให้ตัวเองได้ดี

อายุตั้งขนาดนี้แล้ว เอาเวลาไปสร้างตัวเถอะ ไม่ใช่มัวแต่สร้างภาพ

ยังอยู่ที่อยู่เดิมไหมคะ? พอดีแผ่เมตตาไปให้แต่มันตีกลับอ่ะค่ะ

ควรรักตัวเองให้มากๆ นะ เพราะคนอื่นเกลียดหมดแล้ว!

ขอบคุณที่อิจฉา ไว้โอกาสหน้า จะทำให้อิจฉามากกว่าเดิม

5+5 อ่ะได้ 10 ถ้าอยากเลือดไหลซิบๆ ให้มาบวกกับเรา

หน้าเธอเหมือนสี่เหลี่ยมจัสตุรัสเลย ด้านคูณด้าน

เค้าให้งดใช้ถุงพลาสติก แต่ไม่ได้ให้งดใช้สมองนะ

เคยเป็นช่างไฟฟ้าเหรอ เห็นสร้างกระแสเก่งจัง

เก็บแรงด่า ไว้แผ่เมตตาให้ดีกว่า

จะเห็นได้ว่า การเสาะหาถ้อยคำเพื่อนำมาเล่าเพียงคำเดียว เราหาได้ไม่ยาก ถ้าจะลำบากก็คงจะคล้ายๆ กับเราได้เพชรมาแล้วไม่รู้จะ ตกแต่ง แบบไหน ขอแทรกหน้าจอหน่อยว่า ตกแต่ง ใช้กับ แต่งบ้าน แต่งสวน ตบแต่ง ใช้กับ ประดับสร้อยให้สวย แต่งตัวให้งาม หวังว่าน่าจะเข้าใจ 

ผมลองยกเอา เรื่องที่คิดว่ายาก มาประกบ กับ เรื่องที่คิดว่าไม่ง่าย ตะลุยกันเลยนะครับ “Cut and Polish” คือ “ตัด และ ขัดเงา” ช่างต้องลงมืออยู่สองขั้นตอนฉันใด นักเขียนก็ต้องลงมือหลายขันตอนฉันนั้น อย่างเช่น 

หนึ่ง : ปรับแต่งพื้นผิวด้วยการ กำจัดขอบหยาบ ซึ่งเป็น รอยขีดข่วนลึก หรือ ขจัดความไม่เรียบ นี่คือ “ตัด” ล่าสุดเขาเรียกว่า “กำจัดวัสดุ” และ สอง : เกลาให้เรียบสร้างพื้นผิวที่เงางามสะท้อนแสง นั่นคือ “ขัดเงา” ล่าสุดเรียกว่า การปรับแต่งพื้นผิว รวมความนัวให้เรียบร้อยจนได้ชื่ออ่อนช้อยว่า “เจียระไน” นักเขียนก็ต้อง “ขัดถ้อยคำ” “เกลาเนื้อความ” ให้ละมุนละม่อม อย่าเขียนซี้ซั้วส่งเดชประเดี๋ยวองค์ลงแฟนจะวิ่งแจ้นกันไม่ทัน (ฮา)

มีสำนวนหนึ่ง เขียนว่า “เธอก็เหมือนผักตบชวา เป็นพืชขยะ ไม่มีค่า แถมรกโลก” ขอกราบเป็นกำลังใจให้น้องเป็นนักเขียนระดับชาติ และเป็นนักสอนระดับโลกนะจ๊ะ พี่มีความห่วงใยเล็กน้อยว่า น้องที่คิดสำนวนนี้ลืมไปนิดหนึ่งว่า ผักตบชวาชาวบ้านเขาเอามาปรับสภาพเปลี่ยนสารรุปกลายเป็นกระเป๋าที่มีรูปดูดีมีสาระ 

ขอกราบเท้าแนะนำผู้ดำน้ำก่อนจะดำริว่า พื้นฐานของน้องเป็นคนหลักแหลม ขอแค่ระวังว่าอย่าแหลมมากนัก เพราะว่ามันอาจจะกลายเป็นอาวุธ ประเดี่ยวจะเดินสะดุดจ่าเฉยนะน้อง ขอให้ชีวิตมีชีวาทุกเวลามีแต่ความสวัสดีเด๊อ

ข้อเท็จจริงเรื่องนี้เกิดขึ้นที่ แอฟริกาใต้ เขาตั้งชื่อ คิดด้วยสมองของคุณโดยการล้มก้นกระแทกพื้นนักเรียน! เขาสอนอยู่ที่ โรงเรียนมอนเตสซอรี ยืนอยู่ข้างประตูห้องเรียน คอยมองและทักทายเด็กๆ 

ขณะที่เด็กเดินไปเรียน เด็กชายตัวเล็กชนกับเด็กหญิงตัวน้อย เธอหกล้มลงไปกระแทกก้น เธอเป็นเด็กที่ร้องไห้ง่าย เด็กชายตัวเล็กมองดูเธอขณะที่ใบหน้าของเธอเริ่มเศร้าหมอง เท่าที่เคยเป็นมา เด็กหญิงจะร้องไห้ และ อาจจะมาบ่นกับฉันว่า เด็กชายผลักเธอจนล้มและเจ็บตัว  

อันที่จริงมันเป็นความผิดพลาดโดยสุจริตที่เด็กชายชนเธอ ในใจก็เริ่มคิดแล้วว่า เราจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไร ปรากฏการณ์ขนาดเล็กแต่สเปคดวงจิตใหญ่กว่า เด็กชายตัวเล็กมองตรงมาแล้ว เขาก็ทิ้งตัวลงนั่งบนพื้น เพื่อให้ก้นกระแทกพื้นด้วย 

จากนั้นค่อยๆ ลุกขึ้น ลูบหลัง แล้วเดินไปหาเด็กหญิงตัวเล็ก ยื่นมือช่วยเธอให้ลุกขึ้น เขาพูดสุภาพว่า “ขอโทษนะ ดูเหมือนเราจะชนกัน โอ ไม่นะ!” (ว้าว…) เด็กหญิงตัวเล็กดูตกใจเล็กน้อย แต่เธอก็จับมือเขา ลุกขึ้น ปัดฝุ่นออกจากตัว แล้วพูดว่า “อุ๊ปส์ ขอโทษค่ะ!” 

พวกเขาเดินจากไป ยิ้มและโบกมือลาเรา เรายืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าตกตะลึง นึกไม่ถึงว่าเด็กทั้งสองมีน้ำใจเกินกว่าใครหลายคน เด็กชายคนนั้นฉลาดมาก เขาหลีกเลี่ยงเหตุการณ์วุ่นวายได้ เขารู้ตัวดี เด็กหญิงก็เมคเซนส์แลเห็นเขา 

มีมารยาทและจิตสำนึก คิดลึกในเวลาไม่กี่วินาที แอ็คชั่นพิสดารนี้ “ปวดแปล๊บที่ก้นแต่อโหสิลนอยู่ที่ใจ!”

ถ้านึกถ้อยคำไม่ทัน ก็เอาภาพสดมากำหนดแต่งด่วนก็ได้ แอ็คชั่นพิสดารนี้ผมฝึกคิดเพียงหนึ่งนาทีเท่านั้น

คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย...ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล ฐานเศรษฐกิจออนไลน์