“ไม่เผื่อ” แล้วจะให้ “เพื่อ…..อะไร!” ฉากที่ 5

ซาร่า อิปาเตนโก เป็น ครูสอนนักเรียนชั้น ป.1 อยู่ในแถบเทือกเขาร็อกกี เป็นผู้เขียนบทความสไตล์การเล่นคำ เพื่อ "สร้าง" และ "สรรค์" ให้มีลักษณะริเริ่มขึ้นมาในทางที่กระตุ้นให้นักเรียนอารมณ์ดี เขาใช้ชั้นเชิงของการเผยแพร่ มุกตลก และ เล่นคำ จัดทำแพลตฟอร์มกล่อมเกลาการศึกษาในห้องพักครู 

เหล่ากูรูพากันเฮฮาเพราะแลเห็นกันเต็มตาว่า ซาร่า อิปาเตนโก ทำเพื่อ ปรารถนาจะ ปลุก ให้ครูสนุกกับนักเรียน จะได้ไม่มีใครคิดฝักไฝ่เบียดเบียนหมายหัวซึ่งกันและกัน ในกรณีที่เราเล่าความรู้เชิงลึกจึงเอาความครึกครื้นมาบรรเทาไม่ให้หงุดหงิด พูดถึงมุมนี้ ผลงานการแต่งเรื่องให้มันสนุก ละเลงมุกตลกด้วยฝีมือ ครูคนนี้ฮาฮือทั้งๆ ที่ไม่ใช่คนทางด้านตลก! 

ใช่หรือไม่ใช่ลองทำใจอ่านดู ครูทักทายว่า "สวัสดีนักเรียนบางคน... !" นักเรียนองอาจรีบสัมภาษณ์ครูทันควัน

"เอ้า! ทำไมไม่ทุกคนล่ะครับครู..." ครูบอกหน้าตาเฉยว่า "ก็ลองเปลี่ยนบ้าง เราพูด ทุกคน บ่อยแล้ว" (ฮา...)

ว่าแล้วก็แย็ปต่อ "ล้อเล่นๆ สวัสดีครับ นักเรียนทุกคน... ก่อนที่เราจะเรียนเรื่องแรก... เรามาเรียนเรื่องสุดท้ายกันก่อน!" (ฮา...) "โอ.เค. นะครับ หลังจากเรียนจบแล้ว... ก็ถึงช่วงเวลาที่ทุกคน ลอยคอ!...!" (ฮา...)

"เอ้ย! ม่ายช่าย รอคอย... วันนี้ ครูมีเกมให้เล่น แต่ก่อนจะเล่น... เรามาดู กติไก่ กันก่อน เฮ้ย... เราดู กติเป็ด กันก่อน เฮ้ย...! นักเรียนองอาจรีบสัมภาษณ์ครูซ้ำสองทันควัน "กติกา กติกา ครับครู..." ครูสวมฟอร์มทนายพูดสวนกลับมาว่า "เหมือนๆ กันแหละน่า..." นักเรียนองอาจอมยิ้มแล้วซักค้านครูว่า "เหมือนกันยังไงครับ..."

"ก็เป็นสัตว์ปีกเหมือนกันไง ใช่ไหมล่ะ สหาย...!" (ฮา...)

เราอ่านแล้วไม่ต้องคิดแบบเอาเป็นเอาตาย จุดเพิ่มจิตที่เราควรจะมีอยู่เสมอ ด้วยเหตุที่ว่า เพื่อ… เป็นคำที่ไม่มีไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่มีอยู่แล้วหรือกำลังจะนำเข้ามาใหม่ ส่วนใหญ่จะต้องมีคนอยากรู้ว่าเอามา  เพื่อ… เป็นนิจ เราต้องตกลงกับจิตว่า อย่ารำคาญใจ เพราะเราก็เคยถามเขาบ่อยครั้งเช่นกัน คำว่า เพื่อ… จึงกลายเป็น รปภ. ไปโดยปริยาย  

จุดที่เราควรจะจับนำมาประดับความคิด เราจะพลอยได้คำตอบที่เรานึก ไม่ถึง ผมขอยกตัวอย่างข้างแคร่เอามาแชร์แก้ง่วงสักหน่อย อย่างเช่น เราได้เพื่อนตีตั๋วเข้าไปดูหนัง เพื่อ… เก็บถ้อยคำเอาไว้พูดคุยกับครู เราเคยตีตั๋วเข้าไปดูหนัง เพื่อ…หนุกหนาน แฟนตีตั๋วเข้าไปดูหนัง เพื่อ…กอดสาวตอนเธอตกใจ (ฮา)

ผมต้องขออนุญาตบอกกล่าวว่า หลักที่ AI ไปคัดเอามา ผมขันอาสารับบท ยกตนขึ้นเป็นครูระดับ ว่าที่อนุบาล เนื่องจาก ซาร่า อิปาเตนโก เธอแปลงกลายเป็น ว่าที่ครูใหญ่ ถ้าผมเจอก็ต้องยกมือไหว้ เนื่องจากเธอเป็นนักปราชญ์ที่ไม่รู้ว่า เธอกำลังเป็นนักปราชญ์ 

จุดหมายที่เธอสนใจสะเด็ดยาด คือ ขอแค่ให้ นักเรียน กับ ครู ล่วงรู้จน เข้าใจ และ เข้าถึง ว่า ครู กับ นักเรียน กำลังเปลี่ยนตนเองกลายเป็นมนุษย์ขนานแท้ ตัวอย่าง แต่ละย่างก้าว ล้วนแล้วแต่เป็นการสอนที่ไม่ได้สอน 

เพราะว่า เขาปล่อยให้แต่ละคนเอาไปคิดกันเอาเอง แล้วค่อยนำมาละเลงอธิบายให้ทุกคน ได้ฟัง ได้ฮา ได้กล้า ได้คิด ได้มิตร ได้มูล ได้ลุ้น ได้แต้ม ทุกคนจะได้แอ้มหลังจาก ได้ปรุงครบรส กับ สาระ และ บันเทิง ที่ คาดไม่ถึง จะให้เด่นชัดต้องให้ AI งัดเอามุกมาแหย่เปิดให้ได้แลเห็นว่า เขาเล่นกันแบบไหน 

อาศัยบารมีของ ซาร่า อิปาเตนโก สังคมตื่นตัวเปิดตาหันมามีส่วนร่วมกันตรึม ครูกระหึ่ม นักเรียนหลังเขาร่วมใจกันไขว่คว้า หาบรเพ็ดฉาบน้ำผึ้ง หนึ่งในกิจกรรมขำเหนือขม คือ มุกตลก เหนื่อยก็ไม่โศกเพราะเด็กเขาอยู่ในโลกของความสุขที่มีครูเล่าความสัตย์อย่างแยบยล 

นักเรียนอยากรู้ว่า ความแตกต่างระหว่าง "คุณครู" กับ "รถไฟ"? มันเป็นอะไรอย่างไร ครูมักจะพูดเคยชินว่า "คายหมากฝรั่งออกมาเดี๋ยวนี้นะ!" ลีลาของรถไฟจะร้องให้เฟี้ยวว่า "ฉึกฉัก ฉึกฉัก" ครูเขามีหลักว่า พ้องเสียงรื่นเริงกับคำว่า "เคี้ยวฉึก เคี้ยวฉัก เจอกันครึ่งทาง" (ฮา...) 

นักเรียนอยากรู้ว่า ทำไมคุณครูยอมแต่งงานกับภารโรง? คุณครูเริ่มจะพูดว่า "เขาทำให้เธอตกหลุมรักจนเราถอนตัวไม่ขึ้น แปลกันตรงตัวได้ความชัดเจนว่า "กวาด" คือ เธอลอยสูงจากพื้น ล้อ กับ หน้าที่ เข้ากันพอดีกับเสน่ห์ของนักการภารโรง 

ด้วยความเอาใจใส่ เด็กเข้าใจเฮยเลยว่า ครูกำลังบอกว่า ภารโรงที่มีความถึงพร้อมทุกด้านไม่ได้กระจอกอะไรเลย เขา คือ คน ซึ่งมี หน้าที่ ที่รับผิดชอบทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ใครจะไปรู้ว่า ในภายภาคหน้า ภารโรง และ ลูกของภารโรง อาจจะล้ำเลิศกว่าคนที่เอาเวลาว่างไปนั่งดูแคลน มัวแต่เอาใจใส่ในความคิดที่ไร้ค่า กว่าจะรู้ว่าตนเอง ต้นทุนหาย กำไรหด เนื่องจาก "กวาด" ผิดจุด (ฮา...)

นักเรียนอยากรู้ว่า ความแตกต่างระหว่าง "พิซซ่าถาดใหญ่" กับ "คุณครู" โซนมันลึกล้ำก้ำกึ่งกันตรงไหน? 

คุณครูยั่วผลประโยชน์ด้วยการติ๊งต่างว่า "พิซซ่าถาดใหญ่ สามารถเลี้ยงอาหารคนในครอบครัวได้ถึง 4 คน!" มุกนี้คลี่คลายปล่อยตลกร้ายออกมาที่ผู้คนทั้งพารา เขาพากันแซวเรื่องอัตราเงินเดือนครูกันน้อยนิด รัฐบาลถลุงงบกันสุดชีวิต ไม่มีกะจิตกะใจอะไรกันบ้างเหลยเหรอ ไม่หันงบประมาณตรงเข้าโรงเรียน เพื่อ…ใช่ป่ะ

นักเรียนอยากรู้แทบขาดใจว่า ทำไมเสียงสะท้อนเอคโคได้ยินแล้วโอ้โหก็เลยโดนโด่จนครูต้องสั่งกักบริเวณ? 

ครูยิ้มแยกแก้มกันเห็นๆ ว่า ใครชอบ "พูดย้อน" หมายถึง เถียงคำไม่ตกฟาก ลิ้นคงจะโดนลาก เสียงดัง ก้าบ ก้าบ ก้าบ หมายถึง มัวแต่ ครับ ครับ ครับ จับโทรมือถือทุกวัน จับปากกาเข้าห้องสอบมือสั่น (ฮา...)

นักเรียนร้อนใน อยากรู้ว่า ทำไมคุณครูต้องแบกบันไดมาโรงเรียน? ครูประกาศพักการสอนในชั้นเรียน พาเด้กไปเดินวนเวียนขึ้นไปบนเนินเขา เด็กขี้เซาไม่เข้าใจ เด็กหัวไวถึงบางอ้อ ครูพาเรามาฟังเสียงใบไม้เสียดสีคล้ายคลึงกับการสีซอ รู้ในทันใดว่า ครูล้อเลียนให้เด็กระดับ "ม.ปลาย" รู้ทันว่า โรงเรียนแขวนเกรดที่สูงลิ่ว (ฮา...) 

นักเรียนสงสัยว่า ทำไมคุณครูถึงกระโดดลงไปในมหาสมุทร? ครูยิ้มฟันขาวฝุดๆ บอกให้นักเรียนรู้ว่า ถ้าเราไม่ขยัน "หยั่งเชิงดูสถานการณ์" เราจะลืมตำราว่าครูจะออกข้อสอบบทไหน นักเรียนต้องเข้าใจ ครูรู้ว่าบทไหนที่เด็กไม่อ่าน ครูก็มักจะเอาบทนั้นมาทำเป็น ข้อสอบ ครูเขาฉลาดรู้รอบว่า ถ้านักเรียนตอบไม่ถูกเลย นักเรียนเขาจะทิ้ง ข้อสอบ หันควับมาส่ง ข้อศอก ไม่ต้องบอกก็จะเดาออกว่า เราควรจะทำอะไรแค่ไหน (ฮา...)

แฟนคลับเขาแอบมาล้อเล่น ผมเห็นก็รู้ว่า เคยขำ ไหนๆ เขาอุตส่าห์มาเล่าซ้ำ ผมขอนำมุกชะตาขาดเอามาปิดท้ายในรอบนี้ เนื้อหาเขามีอยู่ว่า ครูถาม ด.ช. เอ ซึ่งหน้าว่า "บิดา มารดา แปลว่าอะไร?" ด.ช. เอ สารภาพตรงๆ ว่า ไม่รู้ครับ! ครูให้การบ้านว่า "เย็นนี้เธอกลับไปถามพ่อแม่ของเธอดูนะ" ด.ช.เอ กลับถึงบ้านจึงถามพ่อฉับพลันว่า

"พ่อๆ บิดา มารดา แปลว่าอะไรครับ?" พ่อตอบโผงผางว่า "ไอโง่! บิดาก็กูนี่แหละ! ส่วนมารดาก็แม่มึงไง!"

รุ่งเช้าของวันถัดมา ครูถาม ด.ช. เอ ว่า "รู้รึยังว่าแปลว่าอะไร?" ด.ช.เอ บอกครูชัดเจนเลยว่า "รู้แล้วครับ! บิดาก็กูนี่แหละ! มารดาก็แม่มึงนั่นไง!" ลิ่ว (ฮา...)

ใครเป็นห่วงดวงชะตาของ ด.ช.เอ รีบติดต่อให้ ซาร่า อิปาเตนโก มาเอาไปสอนให้ลึกล้ำแล้วค่อยนำมาส่งคืน!
 

คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย… ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล ฐานเศรษฐกิจออนไลน์