ลายแทงของน่ากินเมืองแม่กลอง อัมพวา

เมืองแม่กลองหรือเมืองอัมพวานี้เข้าใจว่ามีขนาดเล็กที่สุดในประเทศไทย_เป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดในประเทศไทยมีอำเภออยู่ 3 อำเภอได้แก่อำเภอเมือง อำเภอบางคนที และอำเภออัมพวา ช่ออย่างเป็นทางการตามเขตการปกครองก็ต้องเรียกว่าจังหวัดสมุทรสงคราม

ซึ่งค่อนข้างจะซ้ำสับสนกับสมุทรสาคร หรือว่าเมืองมหาชัยซึ่งที่จริงแล้วเมืองที่ชื่อขึ้นต้นว่าสมุทรนี้มีกันอยู่สี่แห่งได้แก่สมุทรสาคร, สมุทรปราการ, สมุทรสงคราม และ สมุทรเทวา (สตูล) วิธีการจำไม่ให้สับสนระหว่างสมุทรสาครกับสมุทรสงครามนั้นท่านให้คิดว่าเรื่องสงครามอยู่ไกลไม่มาใกล้เราเป็นเรื่องไกลตัวดังนั้นแล้วจังหวัดสมุทรสงครามอยู่ไกลกว่าจังหวัดสมุทรสาครโดยใช้มาตรฐานกรุงเทพ เป็นตัววัด 55

ที่อัมพวานั้นของมีชื่อเสียงแต่ไหนแต่ไรมาก็จะต้องพูดถึงว่าเป็นแหล่งผลิตผลไม้ของฝ่ายชาวสวนเป็นผลไม้ชั้นดีอาจจะเป็นด้วยว่าลักษณะภูมิประเทศของทางอัมพวามี ดินท้องร่องอุดมแร่ธาตุ มีน้ำบริบูรณ์เข้าถึงต้นไม้ อาจได้ความเค็มเป็นแร่ธาตุในดินอยู่บ้างให้รสหวาน ผลจึงมีความเต็มความเต่งดีมะพร้าวของอัมพวามีชื่อเสียงมากทำกะทิ ส่งไปทั่วโลก ส่วนมะพร้าวกะทิที่เนื้อในหนาหนึกฟูฟองตักกินเป็นคำหนาๆได้อร่อยปากก็เป็นของดีของเขาเช่นกัน

ในอดีตนั้นอยากจะรับประทานลิ้นจี่ก็ต้องกินลิ้นจี่ของอัมพวาไม่ใช่ว่าไปเที่ยวหารับประทานลิ้นจี่เมืองเหนือ เพราะอยู่ใกล้เมืองกรุงมากกว่ามาถึงไวกว่ารับประทานของสดกว่าและรสชาติก็คมคาย ส้มโออัมพวาเป็นของดีของอร่อยเพราะว่าเนื้อแห้งแต่รสจัด ร่ำลือกันว่าเป็นเพราะเกษตรกรชาวสวนเข้าใจที่จะใช้ของบำรุงพืชผลในท้องถิ่นที่เรียกกันว่าขี้แดดนาเกลือ อันว่านาเกลือในพื้นที่แม่กลองนี้นั้นมีการทำกันนานตั้งแต่สมัยอยุธยาแล้วได้ผลลัพธ์ออกมามีทั้งเกลือเม็ด,เกลือดอก, เกลือตัวผู้ เกลือตัวเมีย, ดีเกลือก็มีดอกเกลือก็มาก ผู้สนใจในการชิมปรุงอาหารต้องการความเค็มที่เหลื่อมล้ำ แตกต่างกันไปสมควรจะมาคัดเลือกเอาเกลือชนิดต่างๆของนาเกลือบริเวณนี้ ไปทำปรุงกิน

อย่างไรก็ดีเมื่อทำนาเกลือแล้วระหว่างรอน้ำระเหยจะมีชีววัตถุลักษณะทำนองสาหร่ายแต่ไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่าลอยหน้าอยู่ พอว่าตากแดดแล้วก็จะแห้งกรังดีเรียกกันว่าขี้แดดนาเกลือเมื่อช้อนออกทิ้ง ก็จะเสียของเปล่าแต่เมื่อนำเอาไปใส่โคนต้นของผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวเช่นส้มโอแล้วเข้าใจว่าความเค็มและสารอาหารบางอย่างส่งผลให้รสชาติของส้มโอดีขึ้นอย่างมาก ในเวลาเดียวกันสินค้าอร่อยปากมีชื่อเสียงของแม่กลองก็คือปลาทู ซึ่งเขาว่าต้องหน้างอแล้วก็คอหัก !ปลาทูที่ได้อาหารเป็นแพลงตอนอันอุดมสมบูรณ์อยู่ในบริเวณอ่าวไทยนั้น อร่อยหอมมัน ละมุนลิ้น เป็นปลาทูไทยที่เอาไปทำอะไรก็อร่อยโดยทั่วไปแล้วนักกินก็จะแยกปลาทูออกเป็นสองประเภทก็คือปลาทูสดที่เพิ่งจับมาได้กับปลาทูเข่งซึ่งหมายความว่านำปลาทูสดนั่นแหละมาควักไส้ทำความสะอาด นึ่งด้วยน้ำเกลือ หรือไม่ก็ชุบน้ำเกลือแล้วก็นึ่ง

ซึ่งจังหวะการใส่เข่งไปนึ่งนี่เองทำให้หน้ามันงอแล้วคอมันก็หักอันเป็นสัญลักษณ์ของปลาทูไทยจากแม่กลอง

ปลาทูเข่งสุกมาแล้วแต่เวลาจะรับประทานทอดน้ำมันร้อนๆเสียหน่อยอร่อยขึ้นกว่าเดิมเยอะในเวลาเดียวกันปลาทูสดนั้นเอาไปทำต้มยำหรือไม่ก็เอาไปทำซาเตี้ยะ อร่อยดีจัง

ปลาทูซาเตี๊ยะใส่ขิงใส่พริกบางเจ้าใส่น้ำมะขามเปียกตัดรสเค็ม เจ้าที่โด่งดังมีชื่อเสียงได้แก่ เจ๊ยุ ทำการเคี่ยวเตาถ่าน หม้อโตๆ ส่วนไม่เช่นนั้นแล้วเอาไปทำต้มเค็มซึ่งก็จะรองหม้อที่มีขนาดใหญ่เสียด้วยท่อนอ้อยไม่เช่นนั้นก็สับปะรดโดยเฉพาะเปลือกสับปะรดที่ติดเนื้อว่ากันว่านอกจากทำให้ไม่ติดก้นหม้อแล้วปลาทูต้มเค็มยังก้างนุ่มลงอีก นอกจากนี้ปลาทูสดเขาทำสะอาดดีแล้วเอาไปปิ้งรับประทานกับน้ำปลาหวานแล้วก็ใบสะเดาเผาเจ้าที่อร่อยอยู่ตรงคลองหมาหอน

สมัยนี้เขาใช้ ฟิเลต์ ของปลาทูไปชุบแป้งทอดขายกันอยู่ที่หน้าธนาคารกรุงไทยทางไปหลวงพ่อบ้านแหลมซึ่งอันที่จริงแล้วไม่มีตลาดที่ไหนสนุกและอร่อยครึกครื้นเท่าละแวกตรงวัดที่เป็นชุมทางของรถไฟร่มหุบ ต่อไปยังท่าเรือแม่น้ำ เพราะว่ามีของกินเยอะมากข้าวแห้งของทางบ้านแหลมก็อร่อยข้าวข้าวต้มเป็ดตาแป๊ะซึ่งพายเรือมาในแม่น้ำหน้าวัดบ้านแหลมนั้นนอกจากราคาถูกแล้วยังอร่อยอีก

แทรกไว้ ณ ที่นี้ว่าในความเชื่อถือของบางตำนานกล่าวกันว่าวัดบ้านแหลมไม่มีจริงมีแต่ หลวงพ่อ บ้านแหลม หลวงพ่อบ้านแหลม คนรุ่นเก่าเรียกคุณพ่อบ้านแหลมเวลาทำเหรียญเขียนว่ารูปปฏิมากรคุณพ่อบ้านแหลมทรงใบสาเก สวยงามมาก คุณพ่อบ้านแหลมเป็นพระพุทธรูปยืนปางอุ้มบาตรลอยน้ำมาโผล่ขึ้นครั้งแรกที่ตรงบ้านแหลม ในเขตเพชรบุรีชาวบ้านแหลมพยายามชักลากท่านขึ้นแต่ไม่สำเร็จ วิ่งตามท่านมาตลอดทางจนท่านมาหยุดอยู่ที่ท่าน้ำหน้าวัดเพชรสมุทรฯ ในเขตเมืองแม่กลองจึงชักท่านขึ้นที่นี่ได้ ในโบสถ์มีพระประธานเดิมอยู่แล้วชื่อหลวงพ่อศรีจำปา เป็นพระปางสมาธิ เขาจึงเชิญหลวงพ่อบ้านแหลมขึ้นประดิษฐานด้านหน้าเพราะท่านมีพระองค์เล็กกว่า ต้องเรียกท่านว่าหลวงพ่อบ้านแหลมเพราะต้องให้เกียรติคนบ้านแหลมที่เขาเป็นคนเจอ ไม่งั้นแล้วหมิ่นกัน จึงเป็นที่มาว่าหลวงพ่อบ้านแหลมอยู่วัดเพชรสมุทรฯ

ตามตำนานนี้ถ้าเชื่อถือแล้วก็คือว่างานวัดบ้านแหลมที่ร้องกันในเพลงไม่มีอยู่จริงเพราะวัดบ้านแหลมไม่มี มีแต่หลวงพ่อบ้านแหลม ท่านเป็นพระศักดิ์สิทธิ์เมื่อยามมีภัยพิบัติท่านไปเรียกเจ้าอาวาสให้มาดูที่มือปรากฏคาถาตัวอักษรขอม ว่า นะมะระอะ นะเทวะอะ ท่านให้เอาไปทำน้ำมนต์ยาไว้แก้อหิวาต์ ห่าระบาดรัชกาลที่ห้ามีพระราชศรัทธาถอดเครื่องราชจุลจอมเกล้าฯ ถวาย มีเจ้าฟ้าในรัชกาลถวายบาตรแก้ว ลือกันว่าที่ในตัวท่านนั้นมีเทวดาสำคัญที่สถิตอยู่ เรียกกันว่าหลวงพ่อเณร ว่ากันว่าเป็นเณรตั้งแต่ครั้งสมัยพุทธกาล ยุค 30-40 ปีก่อน ท่านช่วยคนจะลงทรงนอกวัดเพราะเกรงใจหลวงพ่อศรีจำปา การลงทรงสมัยก่อนผู้คนศรัทธามาก สามารถสร้างวัดได้อีกหนึ่งวัดชื่อว่าวัดเทพประสิทธิ์ ท่านปรากฏตัวในรูปเณรหลายครั้งในละแวกลำน้ำแถวนั้นไปยันราชบุรี

อีทีนี้ของทะเลอร่อยอีกอย่างก็คือหอยหลอด ความอุดมสมบูรณ์ของหอยหลอดนั้นก็อยู่กันตรงบริเวณดอนหอยหลอดซึ่งกรรมวิธีการเก็บหอยหลอดนั้นทุกวันนี้ก็ยังอนุรักษ์กรรมวิธีดั้งเดิมแล้วทำกันอย่างค่อนข้างเป็นแฮนด์เมดหมายความว่ายังคงเก็บด้วยมือกันอยู่ การไถบนกระดานในลักษณะแบบสกีเรื่อยไปตามผืนดินดอนอยู่ในน้ำ จากนั้นก็จิ้มปูนขาวลงไปในรูของหอยหลอด หอยหลอดโดนด่างรู้สึกไม่สบายตัวเลยพุ่งขึ้นมาเหนือน้ำคราวนี้ก็คว้าเก็บเอาได้แต่ถ้าเป็นกรรมวิธีแบบเห็นแก่ตัวก็จะจะต้องสาดปูนไปทั่วทั่วคราวนี้ก็เดือดร้อนทั้งหอยหลอดแล้วก็ทรัพยากร ธรรมชาติชนิดไปด้วย แต่ชาวประมงพื้นบ้านของทางแม่กลองนี้ไม่ทำอย่างนั้น เอามาผัดฉ่าก็ใส่ใบมะกรูด อร่อยหนึบๆ

ที่ดอนหอยหลอดปัจจุบันนี้มีตลาดอาหารทะเลปรุงสุกพร้อมรับประทานไว้ให้เดินเลือกหาด้วยมีหมดทั้งแมงดาทะเลพร้อมยำไข่มีก้ามปูใบ้ ปลาหมึกไข่ ปลาหมึกกระดอง ชายแดนของจังหวัดก็คือคลองโคน มีชื่อเสียงดีงามเรื่องของกะปิว่าต้องใช้กะปิคลองโคน เลยออกไปที่เป็นทางเชื่อมไปบางตะบูน ของเพชรบุรี เขาก็เลี้ยงกุ้งเลี้ยงหอยกันอยู่เป็นจำนวนมาก ลายแทงแนะให้ไป ร้านกบ ร้านลุงเก้ง ปากทางเข้าดอนหอยหลอดเป็นย่านที่ชื่อว่าบางจะเกร็ง ขนมจาก แถวนี้ทำอร่อยมีชื่อ อีกฟากหนึ่งคือฟากของย่านบางนกแขวก ที่เก่าแก่มานานก็ต้องกินบะหมี่ปูของร้านแป๊ะ ซึ่งมีกะเพราปูด้วย ที่บริเวณย่านบางนกแขวกนี้มีชุมชนชาวคริสต์ตั้งรกรากอยู่แต่เดิมโบสถ์ของเขามีลำดับศักดิ์สูงถึงขั้นเป็นอาสนวิหารซึ่งหมายความว่ามีการเรียงลำดับตามหลักสังฆมณฑลแล้วสูงกว่าโบสถ์กรณีทั่วไป

ในวันหยุดจะมีตลาดนัดที่เราเรียกกันว่าตลาดคริสต์ซึ่งบรรดาของอร่อยและสนุกสนานต่างๆจะมาเปิดให้บริการตามลายแทง ของอร่อยอย่างเช่นกรณีของข้าวแกงนั้นต้องยกให้ร้าน วาเลนไทน์เขามีทำกันเป็น 20 เมนูด้วยซ้ำนับว่าเป็นร้านใหญ่ส่วนร้านที่ย่อมลงมาแต่ว่าทำของรสจัดเช่นว่าปลากระเบนผัดฉ่าแบบว่าแห้งๆก็ใส่ใบมะกรูดฉีกนี้ต้องยกให้ร้านตาต้อมแซ่บซี้ด ส่วนหูหมูพะโล้แล้วก็น้ำจิ้มรสเด็ดนี้มีอยู่เหมือนกันที่ไม่ควรพลาดในตลาดคริสต์จะเห็นแม่ค้าซอยหูหมูกันกระฉับกระเฉงร้านไหนก็ร้านนั้นแหละไม่ทันสังเกตชื่อ ต้องกราบขออภัย แต่จะมีหัวหมูหน้ากากหมูวางเรียงเป็นระเบียบเป็นจุดสังเกต

ข้าวของสนุกสนานที่ตลาดนัดคริสต์มีมากมาย ขนมกุยช่ายไส้หน่อไม้มีอยู่ร้านนึงซึ่งมีลักษณะโดดเด่นมากมองไปก็เจอจากเรียงเป็นพะเนินอยู่บนถาด และไม่ควรพลาดเรื่องถึงไอติมซึ่งต้องสะกดว่าไอติมเพราะลักษณะแล้วเป็นไอศกรีมแบบไทยกะทิสดก็มีช็อคโกแล็ตชาไทยมีทั้งนั้นตั้งหม้อเก็บความเย็นไว้เรียงเป็นตับ หอมมันรสชาติ ส่วนทางตลาดเก่าของบางนกแขวกในยุคที่ผู้คนยังสัญจรทางเรือกันนั้นทุกวันนี้ก็ยังเปิดอยู่แม้จะเงียบเงียบไปบ้างแต่ของอร่อยเช่นขนมไทยโดยเฉพาะพวกขนมชั้นหรือขนมใส่กะทิยังวางจำหน่าย อยู่อร่อยน่ากิน

ส่วนท่านใดมองแลว่าอัมพวาหรือว่าแม่กลองนี้จำเป็นจะต้องใช้เป็นทางผ่านเพื่อมุ่งหน้าไปหัวหินหรือลงใต้ก็ตามก็จะเรียนว่าหากไม่แวะเข้าไปในเมืองของอร่อยเขาก็มีมากที่บริเวณถนนใหญ่เพชรเกษม จานเดียวมีขาหมูของรุจโอฬาร ถ้าฝ่ายจีนก็ต้องเริ่มกันที่ร้านตี้หลุง ทางซ้ายมืออันนี้ มีทั้งของทะเลแล้วก็อาหารจีนแต่ที่น่าอร่อยก็คือผัดผักบุ้งที่ใช้ผักบุ้งอ่อนอ่อนผัดเต้าเจี้ยวแล้วใส่ขิงอ่อนมาด้วยซึ่งที่อื่นหาไม่มีหรอกแบบนี้ ถัดมาก็ต้องเป็นข้าวผัดเกลือของร้านไสวข้าวผัดนี้จะไม่เหมือนกับรสชาติที่อื่นเพราะว่าเค็มด้วยเกลือลักษณะการเค็มด้วยเกลือไม่ใช่เค็มซอสปรุงรส การผัดจะแห้งแล้วก็ไม่มีความชื้นเลยทำให้หอม ข้าวกลิ่นกระทะรสชาติที่นุ่มนวลแล้วก็หาได้ยาก กินกับปลาทูต้มมะดัน เลี้ยวเข้ามาหน่อยละแวกเดียวกันตรงบริเวณใต้สะพานพระพุทธเลิศหล้านภาลัยก็จะมีร้านเจ๊เก๊กฮวยเจ๊เก๊กฮวยทำปลาทูทอดอร่อยจริงๆของอย่างอื่นก็มีไข่เจียว และต้มยำ

หลบเข้ามาจากนั้นก็จะพบกับครูหมูอาหารทะเลใกล้กับโบสถ์ของนักบุญยาโกเบเลยไปสักหน่อยทางขวามือเป็นร้านอาหารขึ้นชื่อของทางจังหวัดก็คือร้านแดงอาหารทะเล ร้านแดงอาหารทะเลก็มีชื่อมานานทำอาหารจานโตโตทั้งนั้นเรียกว่า portion ใหญ่กันจนจุกเริ่มต้นด้วยผัดผักบุ้งที่ผัดกับน้ำมันหมูแล้วใส่พริกทุบ จึงต่อด้วยข้าวผัดปูซึ่งใช้เนื้อปูสดๆใส่มาผัดน้ำมันหมูอร่อยอยู่แล้วยังใส่มะเขือเทศเข้าไปให้นุ่มนุ่มด้วย ที่สำคัญคือเป็นข้าวผัดที่ใส่ไข่เป็ดทำให้รสชาติเข้มขึ้นรับประทานบีบมะนาวนิดหน่อยแล้วก็ใส่ผักชีส่วนน้ำจิ้มของทางร้านมีสองชนิดเป็นแบบพริกเขียวและพริกแดงพริกเขียวก็จะเป็นน้ำจิ้มซีฟู๊ดส่วนพริกแดงนั้นออกหวานหน่อยคงจะใส่น้ำตาลโตนด เวลารับประทานแล้วใส่ทั้งสองน้ำจิ้มเลยก็จะยิ่งดี

ปลาทูสดๆของแม่กลองขอให้ร้านแดงเขาทำต้มยำมาให้เป็นต้มยำน้ำใสรับประทานกับข้าวผัดจะดีมากส่วนเมนูอื่นใหญ่เบิ้มทั้งนั้นท่านที่รับประทานปูก็ขอให้ลองปูไข่ส่วนจะให้เขานึ่งนมสดก็ได้ก้ามโตดี เมนูชื่อแปลกแปลกเช่นกุ้งประทุม กุ้งเหยียดมีทั้งนั้นที่ขาดไม่ได้คือควรจะหาสั่งปลาเต๋าเต้ยซึ่งเป็นปลาจะละเม็ดน้ำลึกสีเทาตัวใหญ่ใหญ่ให้เขาทอดมาสักตัวหนึ่งรับประทานกับน้ำจิ้มทั้งแดงทั้งเขียวสะใจมากแต่หากท่านใดคิดว่าเสียปลาไม่ควรโดนน้ำมันให้เขานึ่งบ๊วยก็ได้ นึ่งซีอิ๊วก็ได้รับรองว่าหาที่ไหนไม่เหมือนเพราะsize ของอาหารเขาจานใหญ่จริงๆ

อีกร้านนึงที่ไม่ห่างกันนักก็คือเรือนวารี เรือนวารีนี้ มีปลากะพงที่มีฝีมือการทอดทั้งเกล็ดของอื่นเช่นห่อหมกรับประทานก็อร่อยปากจะลงไปนั่งในแพที่ริมน้ำก็ได้ ถ้าหากว่ารับประทานจานเดียว ของที่จังหวัดอื่นหารับประทานไม่มีก็คือกุ้งกะต่อม กุ้งนี้มันกึ่งเล็กกึ่งใหญ่อาศัยอยู่ในน้ำกร่อยเมื่อแกะหัวมันออกแล้วเนื้อตัวงอสีใสน่ารักนำมาผัดกะเพราหรือทำข้าวผัดก็ได้ร้านชื่อกะเพรากุ้งกระต่อม ส่วนกรณีของเนื้อต้มซึ่งข้าวต้มเครื่องสมุนไพรหอมหวนนั้นลายแทงให้ไปที่ร้านต่อเนื้อต้ม ตรงวัดสวนหลวง

ส่วนเรื่องไก่อบโปะข้าวต้องยกให้ร้านราชาไก่อบซึ่งไก่เขาอบมาหนังสวยเด้งเลยเป็นสีน้ำตาลอ่อนอ่อนมีน้ำจิ้มพริกเต้าเจี้ยวที่เด็ดขาดมากจะสั่งเป็นข้าวหมูกรอบก็ได้สั่งเป็นข้าวหน้าเป็ดก็มีแต่ว่าที่ดีเด่นคือเรื่องไก่อบ หอมอร่อยนัก

ร้านสเต็กและพาสต้า ทันสมัยและอร่อยคุ้มค่าชื่อ chef’s day off menu อยู่ทางบางกุ้งบางคนทีเช่นกันส่วนท่านที่ต้องการบรรยากาศแบบว่าริมน้ำแล้วก็พัดให้ลมโกรกลายแทง ชี้ที่ ครัวแม่อุไร ควรลองปลากระบอกทอดกระเทียมแล้วรับประทานกับยอดมะพร้าวผัดฉ่า ซึ่งเมนูอันนี้ไม่ควรพลาด เพราะทางแม่กลองเป็นเมืองมะพร้าวอยู่แล้วจึงมีของสดอยู่มากยอดมะพร้าวเขาหั่นชิ้นโตโตผัดฉ่าโดยไม่ต้องใส่เนื้อสัตว์อย่างอื่นอร่อยแน่นอนจริงๆส่วนที่บ้านขุนทวี มีแกงปูใบชะคราม ซึ่งเนื้อปูทำมาเป็นก้อนก้อนสดมากเลย โต๊ะข้างๆสั่งกุ้งทอดเกลือแล้วก็มีน้ำจิ้มให้ปรุงสามแบบเอาคลุกข้าวรับประทานดีมาก ส่วนปลาหมึกทางร้านเอาไปผัดกับกะปิแล้วใส่ต้นหอมเป็นกะปิที่ดีมากๆแล้วก็รับประทานสบายปาก

นอกจากนี้ในพื้นที่ยังมีกุ้งตะกาด โดยมันนั้นเป็นกุ้งอีกประเภทหนึ่งตัวเล็กกว่า กะต่อม คนจีนเยาวราชก็ชอบนิยมนึ่งแล้วก็แกะกินกันหวานลิ้นร้านเจ๊ไพเป็นร้านอาหารตามสั่ง ทำผัดกะเพรากุ้งตะกาดอันนี้ได้ดีมากท่านใดไม่รับประทานกุ้งก็ขออภัยเพราะจะเลี่ยงไปเป็นเมนูอื่น ก็ของเด็ดเขาคือก้ามกุ้งเอามาผัดกะเพราอีก ก็หลบไม่พ้นแต่ของทำ อร่อยดีจริงแล้วราคาไม่แพง 50 บาท ส่วนร้านที่ฟิวชั่นหน่อยก็ต้องยกให้ร้านแมนโกรฟที่แปลว่าต้นโกงกางเชฟทำหอยหลอดแต่เอามาคั่วกับใบชะครามที่ทำกรอบชุบแป้งทอดกินกับต้มข่าใส่กะทิอร่อยดีมาก เอาส้มโอมายำ ด้วยแล้วก็ใส่พริกเผา ส่วนปลาทูเอามาทำไส้อั่ว ก่อน อบร้อนดีแล้วจึงแล้วค่อยผัดสปาเกตตี้ !

ขนมต้มขาวดีเด่นทางแม่กลองนี้เพราะใช้มะพร้าวอ่อนมีทั้งที่หน้าร้านแดงดังกล่าว และยี่ห้อดังชื่อว่า แม่เอ๊ยคาเฟ่ น่านั่ง กาแฟทำดี มีขนมเท่ๆ ลายแทงขอเชิญที่ หายใจทิ้ง the Craft Cafe, ตาลพวา, 83koff, Coffee Pot Amphawa (คอฟฟี่ พอต อัมพวา) , Sriphala Amphawa (ศรีพารา อัมพวา), SL28 Coffee, BAMBOO The Coffee Parlour ,กังสดาล และ Bueno Dia (บัวโน ดีอา)