จิตเคลมบุ้ค บำรุงสุขเซฟฮาร์ท ฉากที่ 20

บัดนี้ ลุย 2 ลีลา “เขียนให้ขำเพื่อนำไปสอน” แย็บกับ “เขียนสะท้อนปัญญาทั้งฮาทั้งสนุก” ผมเป็น “อนุบาลคลับ” ติดกับ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ท่านขยายความคิดเห็นเป็นการคาดหมายที่หลายคนอ่านแล้วคงรู้สึกว่ามันตลกและตกตะลึง ท่านปักหมุดสุดอึ้งว่า “ผมไม่รู้ว่า เขาจะใช้อาวุธชนิดใดในสงครามโลกครั้งที่สาม สำหรับสงครามโลกครั้งที่สี่ ผู้คนเขาจะใช้ ไม้ และ ก้อนหิน” ผมขอแถมเพิ่มอีกหน่อยว่า “เพื่อเอาไว้เป็นของชำร่วยเปิดทาง!” (ฮา)

ถ้านักเขียนสมัครเล่นสงสัยว่า สำนวนที่ผมแซมเข้าไปท้ายสุดมันบังเกิดประโยชน์ฝุดๆ ตรงไหน ขอตอบกันดื้อๆ เลยว่า มันช่วยให้คน สงสัย เช่นเดียวกันที่เสด็จพี่สงสัย อะไรที่มันน่าสงสัยคนไทยเราเขาก็มุงกันทั้งนั้นแหละ (ฮา) 

อีกทั้งยังมีความสำคัญแฝงเร้นอยู่ด้วยว่า “เพื่อเอาไว้เป็นของชำร่วยเปิดทาง!” คือ ติ่งหู ติ่งจมูก ดอกสร้อย หรือ กิมมิค มันเป็นสิ่งที่ดูแล้วหรูหรา แต่ทว่า มี ประโยชน์ หรือ คุณค่า ไม่ได้สุดยอดอะไรนัก ถึงกระนั้นมันก็เป็นกระแสที่ดึงดูดให้สมองหยุดพักดีกว่า สมองออกยักษ์ ผมเห็นภาพพุ่งเข้ามาฉับพลันว่า “สมองออกยักษ์” เขายังดีกว่า “สมองออกยัก” เห็นน้ำมันเป็นไม่ได้! (ฮา)

บิล เกตส์ บอกว่า “เทคโนโลยี เป็นเพียงเครื่องมือในแง่ของการทำให้เด็กๆ ทำงานร่วมกันและสร้างแรงบันดาลใจ ครูต่างหากที่สำคัญที่สุด!” นึกถึง บิล เกตส์ ใจก็พลอยคิดถึง วิลเลียม อาร์เธอร์ วอร์ด เป็นนักเขียนและนักสร้างแรงบันดาลใจชาวอเมริกันผู้โด่งดัง เจ้าของคำคมเชิงบวกกว่า 4,000 บท 

อย่างเช่น ข้อคิดจากผู้มองโลกในแง่ดี คำคมให้กำลังใจ ให้รางวัลตัวเอง ผมรำพึงอยู่ในใจว่า “เขาไม่ใช่ครู และ น่าเสียดายที่ครูไม่ใช่เขา!” สำนวนที่เวียนรอบอยู่ในจิตผมว่า “การรู้สึกขอบคุณแต่ไม่ยอมแสดงออก ก็เหมือนกับการห่อของขวัญแต่ไม่ยอมมอบให้” (อัยยะ…พับผ่าสิเอ้า)

ในเมื่อประเด็นพัวพันกับครูก็ต้องให้ กำลังใจ และ ให้เกียรติ เพราะว่า “ถ้าไม่แน่จริงก็ไม่ได้เป็นครู” เขามีเรื่องเล่ากันว่า การถก วกเวียน มาเป็นการเถียง เนื่องจากในห้องเรียนวิชาสังคมศึกษาตอน ป.2 ครูเขาพูดตามกระแสสังคมว่า “เอลีนอร์ รูสเวลต์ เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง” เด็กคนหนึ่งโกรธจัดซะปานนั้น เขาลุกขึ้นพูดว่า “ไม่ใช่ เอลีนอร์ ได้ไง อีฟ ต่างหากที่เป็น สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง” (ฮา)

ครูอโหสิให้เขาเถอะ เขายังไม่เคยอ่านคติพจน์ที่ว่า “สติปัญญาก็เหมือนกับชุดชั้นใน มันสำคัญที่จะต้องมี แต่ไม่จำเป็นต้องอวดให้คนอื่นเห็น” (ฮา)

กรณีนี้ยังดีนะครู ถ้าครูไปสอนที่โรงเรียน “เซียนเหยียบมั่ว” คู่แข่ง “เซียนเหยียบเมฆ” ครูคงอาจจะเผลอโดน “ดาวเซียนเหยียบมั่ว” ทับ ลัคนา ร็อดนีย์ แดนเจอร์ฟิลด์ เล่าว่า “ครูเขาขอให้เด็กคนหนึ่งพิสูจน์กฎแรงโน้มถ่วง บัดนั้น : กู-ว่า-แล้ว เด็กคนนั้นมันพิสูจน์โยนครูออกไปนอกหน้าต่าง” (ฮา)

ผมขอกราบเท้าเยาวชนคน รุ่น Z จะขอบอกกล่าวด้วยความห่วงใยสักเล็กน้อยว่า โปรดพยายามพูดจาแบบถนอมตัวเองเอาไว้บ้างก็จะดี อ่านข่าวลีลาการพูดศอกกลับของมะนุดน้ำมันตะวันตก รู้สึกขนพองสยองเกล้า นิรนามท่านหนึ่งโดนคอมเมนต์เขาจึงลงมือเข็นภูเขาลาครกด้วยถ้อยคำนำร่องให้มันสาแก่ใจได้ใจความว่า “ถ้าชื่อของคุณไม่ใช่ Google ก็อย่าทำตัวราวกับว่าคุณรู้ทุกเรื่องเลย” (ฮัด-เช้ย!)

เด็กรุ่นหลานเขาเห็นก็จำเอาไปคิดให้มันซี๊ดกันไปข้างหนึ่ง “เด็กเจนจบ!” พลิกเป็น “เด็กเจียนจบ!”  วันใดหมั่นไส้ก็ใส่ปากลงไปหลายนัก เช่น “เฮ้ย มาเล่นเกม -ไปให้พ้น- กันเถอะ เอ็งลงมือเริ่มก่อนเลย

ถ้าไปได้ไกล...ยิ่งไกลยิ่งดี!” นิรนามท่านหนึ่งเล่าถึงพนักงานท้องผูกนั่งแช่กับโถส้วมของบริษัท เพราะยิงสลุดไม่ออก พนักงานอีกคนหนึ่งไม่พอใจ จึงล้อเล่น ล้อเลียน ในที่สุดก็ล้อหลุด ผุดวาจาเข้าข่ายอับเฉาดังชัดเพื่อประชดว่า “บ้าชิบ…เมียกูคลอดลูกออกมาใช้เวลาน้อยกว่าเวลาที่เอ็งเบ่งถ่ายซะอีก” (ฮา)

หลังจากนั้น ก็มีผลปรากฏทั้งคู่ว่าให้ไปหางานทำที่อื่น เนื่องจาก “คุณสลุด” ดักชก “ไอ้ล้อหลุด”.

ซิก ซิกเลอร์ เริ่มต้นจากการเป็นนักขายมือทองระดับแถวหน้าของสหรัฐอเมริกา ก่อนจะผันตัวมาเป็นนักพูดและโค้ชด้านการพัฒนาตนเอง เขาจึงมีสิทธิที่จะชี้แนะได้ว่า “คุณไม่จำเป็นต้องเก่งกาจเพื่อเริ่มต้น แต่คุณต้องเริ่มต้นก่อนถึงจะเก่งกาจได้”

โทมัส เจฟเฟอร์สัน เขามีชื่อเสียงโดดเด่นในฐานะผู้ประพันธ์หลักของคำประกาศอิสรภาพสหรัฐอเมริกา กว่าจะได้มาจึงบอกได้เช่นกันว่า “ผมพบว่ายิ่งผมทำงานหนักเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งดูเหมือนจะมีโชคมากขึ้นเท่านั้น”

จิม ไรอัน อดีตประธานและซีอีโอ ของ Sony (SIE) ผู้ดูแลแบรนด์ PlayStation มายาวนานเกือบ 30 ปี เขาอาจจะไม่ฮาเหมือนมีมแต่มีประสบการณ์เต็มสตีม ทำไมจะสอนไม่ได้ เขาจึงเปิดสมองว่า “แรงจูงใจคือสิ่งที่ทำให้คุณเริ่มต้น ส่วนนิสัยคือ สิ่งที่ทำให้คุณทำต่อไป”

ประเด็นทุกย่อหน้ามากันคนละที่ ว่างๆ ทุกท่านก็เอาไปดูอีกทีว่านักเขียนเขาโยงเรื่องราวกันอย่างไร
 

คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย...ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล ฐานเศรษฐกิจออนไลน์