โลกคลายศึก ไทยยังติดหล่ม นอมินี-หนี้-เอสเอ็มอีอ่วมทั่วหน้า

*** หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ “ลึก ตรงประเด็น เห็นโอกาส” ฉบับ 4,210 ระหว่างวันที่ 18-20 มิ.ย. 2569 โดย กาแฟขม ...สหรัฐบรรลุข้อตลงสันติภาพกับอิหร่าน ประกาศหยุดยิงทุกแนวรบอย่างถาวร โดยจะมีการเซ็นบันทึกเอ็มโอยู วันศุกร์ที่ 19 มิ.ย. 2569 เป็นอันยุตินับแต่เปิดฉากการสาดกระสุนใส่กัน ตั้งแต่ 28 ก.พ. 2569 เป็นเวลาร่วมสามเดือนครึ่ง บาดเจ็บ ล้มตาย เสียหายมากมายมหาศาล แต่ทั้งหมดแล้วทุกสิ่งทุกอย่างใช่ว่าจะแน่นอน ภายใต้ประธานาธิบดี โดนัลด์ ทรัมป์ ไม่มีใครวางใจได้กับสถานการณ์ เพียงแค่เบาใจลงได้เล็กน้อยเท่านั้น เมื่อช่องแคบฮอร์มุซเปิดให้เรือสัญจรได้ สถานการณ์นํ้ามันและก๊าซธรรมชาติจะดีขึ้น แต่ราคาคงยืนระดับสูงไปอีกระยะหนึ่ง ก่อนจะคลี่คลายได้คงเป็นช่วงปลายปีไปแล้ว

*** ถ้าสถานการณ์สงครามสงบลงจริง เศรษฐกิจอาจคลี่คลายลงได้เล็กน้อยเช่นกัน อันเนื่องมาจากปัญหาเชิงโครงสร้างของเศรษฐกิจ ยังคงมีความเสี่ยงสูง โดยเฉพาะเศรษฐกิจสหรัฐ ที่เผชิญความเสี่ยงหลายด้านทั้งภาวะการถดถอย วิกฤติค่าครองชีพ ความมั่นคงทางอาหาร ธนาคารกลางเตรียมขึ้นดอกเบี้ย นโยบายภาษีของทรัมป์ ตลอดจนทิศทางค่าเงินดอลลาร์ แน่นอนเศรษฐกิจสหรัฐผันผวน ย่อมส่งผลกระทบกระเทือนเศรษฐกิจโลกอย่างแยกไม่ออก

*** “เศรษฐกิจไทย” เผชิญปัญหารอบด้าน ปัจจัยใหญ่สุดอยู่ที่การปรับตัวเชิงโครงสร้างรับกับเศรษฐกิจใหม่ เทคโนโลยีใหม่ไม่ทัน ซํ้าเข้ากับการบริหารของรัฐบาลที่ขาดความต่อเนื่องและผลประโยชน์ทับซ้อน ทำให้การบริหารเศรษฐกิจกระจายตัวได้ยาก ปัญหารวยกระจุก จนกระจาย หนี้สินพอกพูน เมื่อเผชิญเข้ากับปัญหาเฉพาะหน้า สงครามดันราคาพลังงานสูง ต้นทุนชีวิต ค่าครองชีพยิ่งพุ่งสูงขึ้น เงินเฟ้อทั้งปีทะยานไปที่ 3  บางเดือน 5% ขณะที่จีดีพีโต 1% กว่าๆ ตายหยังเขียด

*** ปมประเด็นใหญ่ที่แกะไม่ออกสำหรับรัฐบาล อนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี คาบนี้เห็นจะเป็นเรื่อง ทุนเทา นอมินี การรุกที่หลวง กรณีภูเก็ตที่ไปพันกับการบริหารต้องโยกย้ายข้าราชการกันวุ่น กล่าวสำหรับนอมินี เรื่องนี้จะเป็นประเด็นปัญหาสำคัญยิ่งในระดับชาติพังทะลาย ถ้าไม่มีความเฉียบขาด เด็ดขาดในการปราบปราม จากย่านห้วยขวาง นวลจันทร์ เมืองปายแม่ฮ่องสอน เกาะสมุย เกาะพะงัน เข้ามาแย่งอาชีพสงวนของคนไทยแทบไม่มีที่ยืน คณะกรรมการเฉพาะกิจที่ตั้งขึ้นมาหลายๆ ชุด ต้องทำงานประสานกันอย่างจริงจัง แต่ไม่รู้จะหวังได้หรือไม่ เดี๋ยวนี้คนพวกนี้ก็มองไทยเป็นสวรรค์ทั้งสิ้นในการเข้ามา หาช่องกอบโกยโดยเงินไม่ตกอยู่ในไทยแม้แต่บาทเดียว

*** เปิดจนได้ โรงเหล็กซินเคอหยวน ใครๆ ก็ใช้เหล็ก SKY ผู้ประกอบการเหล็กไทย สู้ไม่ได้ต้องลาโรงเป็นแม่นมั่น ว่ากันตรงๆ หน่วยงานรัฐที่มีหน้าที่ตรวบสอบคุมมาตรฐานต้องอย่าการ์ดตกหมกเม็ด เช็กลิสต์ตามมาตรฐาน ก่อนให้ปล่อยของเข้าตลาดและต้องตามไปดู มีการขายดั๊มราคาถูกกว่ารายอื่นมากมายหรือไม่ ทำอย่างไรที่ขายได้ถูกกว่ารายอื่น 1 หรือ 2 เท่า การจ้างงานเป็นไปอย่างถูกต้องครบถ้วนตามกฎหมาย ตามข้อตกลงบีโอไอหรือไม่ จ้างงานแรงงานไทยในสัดส่วนเท่าไร ให้คนต่างชาติเข้าทำงานในโรงงานที่ไม่ได้เป็นตำแหน่งบริหารได้เท่าไร กี่คน ต่อโรงงาน การปล่อยและควบคุมมลพิษในสายการผลิต ทั้งหมดต้องเป็นไปตามมาตรฐาน ตามกฎหมาย 

*** แอบไปส่อง SMEs กันสักนิด หลายรายโอดครวญระสํ่า ในยามเศรษฐกิจย่อบแย่บคาบนี้ ผลิตส่งของแล้ว ยังถูกดึงดีล แต่เดิมว่ากันว่าที่ 90 วันนี่ก็เกินทน เที่ยวนี้ถูกลากกันเกิน 180 วันแล้ว ไม่มีเงินเข้ามาหมุน เกิดอาการช็อตหนักในระบบห่วงโซ่ เอกชนเจ้าใหญ่นี่ตัวดี อาศัยความเป็นเจ้าใหญ่ที่ใครๆ ต้องผลิตป้อนให้ แต่ดึงดีลเสียจนคนตัวเล็กหน้าเขียว ซูบซีด เหลือแต่กระดูก รัฐบาลโดย รองนายกฯ เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ อาจต้องเป็นเจ้าภาพ หาทางเร่งรัดปัดเป่า อย่างน้อยงานรัฐต้องจ่ายตามเวลา ตามงวดงาน การตรวจรับ และไล่จี้ผู้รับเหมา โดยเฉพาะผู้รับเหมารายใหญ่ได้ยินมาว่าดึงเงินจนระบบเครดิต ระบบชำระเงินของทั้งประเทศพังพาบไปด้วยแล้ว