สนามบินยุโรปเตือน 3 สัปดาห์เสี่ยงวิกฤต น้ำมันเครื่องบินขาดแคลน

สมาคม ACI Europe ซึ่งเป็นตัวแทนของสนามบินทั่วสหภาพยุโรป ออกจดหมายเปิดผนึกถึงคณะกรรมาธิการยุโรปด้านการขนส่งเมื่อวันที่ 9 เมษายนที่ผ่านมา เตือนว่าหากการเดินเรือผ่านช่องแคบฮอร์มุซไม่กลับสู่สภาวะปกติภายใน 3 สัปดาห์ ยุโรปจะเผชิญกับภาวะขาดแคลนน้ำมันเครื่องบินอย่างเป็นระบบ

ปัจจัยหลักมาจากการที่ราว 40% ของอุปทานน้ำมันเครื่องบินโลก ต้องผ่านช่องแคบฮอร์มุซ ขณะนี้มีน้ำมันดิบกว่า 170 ล้านบาร์เรลยังคงติดค้างอยู่ในอ่าวเปอร์เซีย แม้จะมีการสงบศึกระหว่างสหรัฐฯ และอิหร่านในสัปดาห์นี้ แต่ยังไม่มีผลในทางปฏิบัติต่อราคาและการขนส่ง

ราคาพุ่ง — สำรองวิกฤต

ราคาน้ำมันเครื่องบิน ณ วันพฤหัสบดีที่ผ่านมาอยู่ที่ 1,573 ดอลลาร์ต่อตัน หรือเพิ่มขึ้นกว่า 2 เท่า จากระดับก่อนเกิดความขัดแย้ง ในบางพื้นที่ราคาพุ่งสูงถึง 100% ขณะที่หลายประเทศในยุโรปมีน้ำมันสำรองสำหรับการบินเหลือเพียง 8–10 วัน เท่านั้น

สถานการณ์รุนแรงถึงขั้นที่สนามบิน 4 แห่งในภาคเหนือของอิตาลี ได้แก่ มิลาน ลีนาเต, โบโลญญา, เวนิส และเตรวิโซ ต้องประกาศมาตรการจัดสรรเชื้อเพลิงฉุกเฉิน โดย จำกัดการเติมน้ำมันเครื่องบินสำหรับเที่ยวบินระยะสั้นไว้ที่ 2,000 ลิตรต่อลำ ซึ่งให้ระยะเวลาบินได้เพียงไม่ถึง 1 ชั่วโมงสำหรับเครื่อง Boeing 737 หรือ Airbus A320 — ไม่เพียงพอสำหรับเส้นทางในประเทศอย่าง Veneto–Sicily

สายการบินเริ่มปรับแผน

สายการบินรายใหญ่เริ่มดำเนินมาตรการรับมือแล้ว Ryanair ประกาศยกเลิก 1,000 เที่ยวบินในเดือนเมษายน และอาจลดความจุเที่ยวบินฤดูร้อน

ขณะที่ Lufthansa จัดตั้งทีมจัดการวิกฤต พร้อมพิจารณาจอดเครื่องบางลำชั่วคราว ด้าน Delta Air Lines ของสหรัฐฯ ประกาศลดกำลังการบิน 3.5% พร้อมกับ LOT Polish Airlines และ Air New Zealand ที่เริ่มยกเลิกเส้นทางไม่ทำกำไรและปรับราคาตั๋วขึ้น

ผลกระทบทางเศรษฐกิจที่ยากจะมองข้าม

ACI Europe ระบุว่าการเชื่อมต่อทางอากาศสร้างมูลค่า 851,000 ล้านยูโร ต่อ GDP ยุโรปและรองรับแรงงานถึง 14 ล้านตำแหน่ง การหยุดชะงักของฤดูท่องเที่ยวฤดูร้อนจะซ้ำเติมผลกระทบเศรษฐกิจมหภาคที่กำลังเผชิญแรงกดดันจากราคาน้ำมันที่พุ่งสูงอยู่แล้ว

ประธาน IEA ระบุว่านี่คือ วิกฤตพลังงานที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ และมีผลกระทบลุกลามถึงความมั่นคงทางอาหารโลกด้วย

ACI Europe เรียกร้องให้คณะกรรมาธิการยุโรปพิจารณามาตรการเร่งด่วน 3 ด้าน ได้แก่ การจัดซื้อน้ำมันเครื่องบินแบบรวมกลุ่มระดับ EU, การกำหนดภาระผูกพันแก่โรงกลั่นเพื่อรักษากำลังผลิตน้ำมันเครื่องบิน และการสร้างระบบติดตามสำรองเชื้อเพลิงส่วนกลาง ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีอยู่เลย.