มติพรรคประชาชน ดองงูเห่า ไม่ขับ 'สุริยา' พ้นพรรค เซฟเก้าอี้ สส.-โควตา กมธ.

พรรคประชาชน (ปชน.) มีมติเลือกใช้มาตรการ “ดองงูเห่า” กับ นายสุริยา วงศ์อารีย์ สส.อุดรธานี เขต 7 หลังฝ่าฝืนมติพรรคด้วยการลงมติสนับสนุน อนุทิน ชาญวีรกูล หัวหน้าพรรคภูมิใจไทย ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ท่ามกลางเสียงวิพากษ์ภายในพรรคที่แตกออกเป็นหลายแนวทาง

แตกเป็น 3 ทางก่อนจบที่“ดอง”

แหล่งข่าวจากการประชุม สส.ประจำสัปดาห์ของพรรค ระบุว่า ที่ประชุมมีข้อเสนอหลัก 3 แนวทาง ได้แก่

1.ขับออกจากพรรค 

ดำเนินการทางกฎหมาย 

ตรวจสอบคุณสมบัติ สส.

หรือ “ดองงูเห่า” จำกัดบทบาททางการเมือง

อย่างไรก็ตาม หลังการหารืออย่างเข้มข้น เสียงส่วนใหญ่เห็นตรงกันให้เลือกแนวทาง “ดอง” โดยมองว่า เป็นทางออกที่สร้างความเสียหายน้อยที่สุดในเชิงโครงสร้างของพรรค

เซฟเก้าอี้–รักษาอำนาจในสภา

หนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ทำให้พรรคไม่เลือกขับออก คือ “สมดุลอำนาจในสภา” หากมีการขับนายสุริยา ออกจากพรรค จะทำให้

พรรคสูญเสีย สส. 1 ที่นั่งทันที

กระทบต่อสัดส่วน สส. ของพรรคในสภา

และอาจทำให้ เสียโควตาประธานคณะกรรมาธิการ (กมธ.) สามัญ
แหล่งข่าวระบุว่า นี่คือ “ต้นทุนทางการเมือง” ที่พรรคไม่ต้องการเสียในช่วงเวลาสำคัญ

ดองงูเห่า = ตัดบทบาท แต่ไม่ตัดสถานะ

แนวทาง “ดองงูเห่า” ในทางปฏิบัติ หมายถึง

ไม่ให้มีบทบาทในกิจกรรมของพรรค

ไม่สนับสนุนในทางการเมือง

แต่ยังคงสถานะ สส. ในนามพรรค

เป้าหมายคือ เพื่อไม่ให้ สส. คนดังกล่าวสามารถย้ายไปทำงานกับฝ่ายที่ถูกมองว่า “ดูด” ได้อย่างเต็มตัว

สวนทางท่าทีแกนนำก่อนประชุม

ก่อนหน้านี้ แกนนำพรรคประชาชนเคยให้สัมภาษณ์อย่างแข็งกร้าวว่า จะมีบทลงโทษ “งูเห่า” อย่างสาสม และเป็นที่พอใจของผู้สนับสนุนพรรค

อย่างไรก็ตาม มติสุดท้ายสะท้อนว่า พรรคเลือก “ความเป็นจริงทางการเมือง” มากกว่าการตอบโจทย์เชิงสัญลักษณ์

ปมโหวตสวนมติพรรค

กรณีดังกล่าวเกิดขึ้นจากการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีในสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งพรรคประชาชนมีมติชัดเจนให้ สส. ลงคะแนน “ไม่สนับสนุน” นายอนุทิน ชาญวีรกูล

แต่ปรากฏว่า นายสุริยา วงศ์อารีย์ กลับลงคะแนน “เห็นชอบ”
ส่งผลให้ถูกมองว่าเป็น “งูเห่าสีส้ม” หรือ สส. ที่แปรพักตร์จากจุดยืนของพรรค

ความหมายทางการเมืองของ“งูเห่า”

คำว่า “งูเห่า” ในบริบทการเมืองไทย หมายถึง สส. ที่ฝืนมติพรรคหรือโหวตสวนแนวทางทางการเมืองของพรรค

โดยมักเชื่อมโยงกับการ “ย้ายขั้วอำนาจ” หรือถูกฝ่ายอื่นดึงตัว
กรณีนี้สะท้อนโจทย์สำคัญของพรรคการเมืองในระบบรัฐสภา คือจะรักษา “วินัยพรรค” อย่างเข้มงวด หรือรักษา “จำนวน สส.” เพื่อคงอำนาจต่อรอง

การเลือก “ดอง” แทน “ขับ” จึงเป็นการตัดสินใจที่เน้น “อำนาจเชิงโครงสร้าง” มากกว่า “บทลงโทษเชิงสัญลักษณ์”