

วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2569 กองเฝ้าระวังแผ่นดินไหว กรมอุตุนิยมวิทยา รายงานว่า เมื่อเวลา 09.37 น. ได้เกิดเหตุแผ่นดินไหว ต.บ้านด้าย อ.แม่สาย จ.เชียงราย ขนาด 3.3 ลึก 3 กิโลเมตร เบื้องต้นมีประชาชนใน ต.แม่ฟ้าหลวง อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย , ต.โป่งงาม อ.แม่สาย จ.เชียงราย ,ต.แม่จัน อ.แม่จัน จ.เชียงรายแจ้งว่ารับรู้แรงสั่นสะเทือน
ทั้งนี้กองเฝ้าระวังแผ่นดินไหว กรมอุตุนิยมวิทยา รายงานว่า สาเหตุของแผ่นดินไหวที่จังหวัดเชียงรายในครั้งนี้ เกิดจากรอยเลื่อนแม่จัน
ข้อมูลจากกรมทรัพยากรธรณี ระบุว่าได้มีการสำรวจรอยเลื่อนมีพลังในประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2548 – 2563 พบว่า ประเทศไทยมีรอยเลื่อนมีพลังครอบคลุมอยู่ภาคเหนือ ภาคตะวันตก และภาคใต้ จำนวน 16 กลุ่มรอยเลื่อนที่พาดผ่านพื้นที่ต่าง ๆ ใน 23 จังหวัด 124 อำเภอ 421 ตำบล 1,520 หมู่บ้าน
กลุ่มรอยเลื่อนแม่จัน เป็นรอยเลื่อนที่มีแนวการวางตัวในทิศเกือบทิศตะวันตก-ตะวันออก มีมุมเอียงเทค่อนข้างชันไปทางทิศเหนือ มีความยาวประมาณ 150 กิโลเมตร พาดผ่านตั้งแต่ อำเภอฝาง อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ อำเภอแม่จัน อำเภอเชียงแสน อำเภอดอยหลวง และอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย และต่อเนื่องไปใน สปป.ลาว มีแหล่งพุน้ำร้อนปรากฏตามแนวรอยเลื่อน 3 แห่ง ที่ยังคงมีการไหลขึ้นมาและใช้เป็นแหล่งท่องเที่ยวอยู่ในปัจจุบันคือ แหล่งพุน้ำร้อนแม่จัน บ้านห้วยยาโน ตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย รอยเลื่อนนี้ตัดผ่านหินแกรนิตเนื้อดอก
ส่วนลักษณะหรือพฤติกรรมการเลื่อนตัวของรอยเลื่อนแม่จันนั้น พบว่าในปัจจุบันมีการเลื่อนตัวตามแนวระนาบเหลื่อมซ้ายเป็นหลัก ตามหลักฐานของธรณีสัณฐานที่ปรากฏ คือ ธารเหลื่อม ที่ปรากฏระยะเหลื่อมของลำห้วยสาขาย่อยของน้ำแม่จัน เป็นระยะทางมากกว่า 600 เมตร
นอกจากนี้ยังพบลักษณะของการเลื่อนตัวออกจากกันของสันเขาที่เรียกว่า สันเขาเหลื่อม (offset ridge) ธารหัวขาด ผารอยเลื่อน สันกั้น และผาสามเหลี่ยม ลักษณะเหล่านี้ปรากฏอย่างชัดเจนมากในพื้นที่ ซึ่งแสดงถึงความสดใหม่ของธรณีสัณฐาน อันบ่งชี้ว่าเกิดขึ้นมาไม่นานตามธรณีกาล เพราะถ้าระยะเวลาผ่านไปยาวนาน การผุพังสึกกร่อนของหินกลายเป็นดินจะปิดทับลบร่องรอยหลักฐานต่างๆ จนหมด
จากการตรวจสอบพบว่ารอยเลื่อนได้ตัดผ่านเข้าไปในตะกอนดินที่เป็นทุ่งนาปัจจุบัน ซึ่งประเมินการเลื่อนตัวของรอยเลื่อนแม่จันได้ว่าเคยทำให้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.9 (Mw) เมื่อ 1,500 ปีล่วงมาแล้วในพื้นที่บ้านโป่งป่าแขม ตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย (ข้อมูลปี พ.ศ. 2552)
ข้อมูลศูนย์เกิดแผ่นดินไหวจากเครื่องมือตรวจวัดแผ่นดินไหวในกลุ่มรอยเลื่อนนี้พบว่า ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 เป็นต้นมา เกิดแผ่นดินไหวขนาด 3.0 – 4.0 จำนวน 10 ครั้ง และมีขนาด 4.0 - 4.5 จำนวน 3 ครั้ง นอกจากนี้ยังมีแผ่นดินไหวที่มีศูนย์เกิดนอกประเทศ แต่ส่งผลกระทบในจังหวัดภาคเหนือตอนบน และรับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือนในอาคารสูงของกรุงเทพมหานคร คือเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2550 เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.3 มีสาเหตุมาจากการเลื่อนตัวของรอยเลื่อนแม่จันในส่วนของพื้นที่ สปป.ลาว ส่งผลกระทบให้ผนังอาคารหลายหลังในจังหวัดเชียงรายได้รับความเสียหาย และที่มีความเสียหายมากคือ ที่เสาอาคารเรียนโรงเรียนเม็งรายมหาราชวิทยาคม อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย
สำหรับบริเวณบ้านเวียงหนองหล่ม (เชื่อว่าเป็นเมืองโยนกนครในอดีต) ที่ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ซึ่งค้นพบซากอิฐโบราณของฐานเจดีย์จำนวนมาก จมอยู่ในหนองน้ำขนาดใหญ่ และจะโผล่ขึ้นมาให้เห็นในฤดูแล้ง ซึ่งลักษณะของหนองน้ำนี้เกิดจากการยุบตัว อันเนื่องจากการเลื่อนตัวสัมพันธ์กันอย่างมีนัยของสองรอยเลื่อนหรือบริเวณส่วนโค้งของรอยเลื่อน อายุของก้อนอิฐโบราณเหล่านี้วัดอายุได้ประมาณ 1,000 ปีแล้ว ทำให้สันนิษฐานได้ว่ามีแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ได้เกิดขึ้นบริเวณนี้ไม่เกินหนึ่งพันปีล่วงมาแล้ว
กลุ่มรอยเลื่อนแม่จัน ถือเป็นหนึ่งในรอยเลื่อนที่น่าจับตามองที่สุดในประเทศไทย เนื่องจากเป็นรอยเลื่อนที่ยังมีพลัง (Active Fault) และเคยสร้างประวัติศาสตร์แผ่นดินไหวครั้งสำคัญมาแล้ว
รอยเลื่อนนี้พาดผ่านในแนวทิศตะวันตก-ตะวันออก มีความยาวประมาณ 150 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่สำคัญ