thansettakij
thansettakij
'ศุภจี' เร่งเจรจาสหรัฐฯ ลดภาษีม.301 เหลือ 10% รักษาตลาดส่งออก 2.37 ล้านล้าน

'ศุภจี' เร่งเจรจาสหรัฐฯ ลดภาษีม.301 เหลือ 10% รักษาตลาดส่งออก 2.37 ล้านล้าน

21 พ.ย. 69 | 08:12 น.
อัปเดตล่าสุด :21 พ.ย. 69 | 08:13 น.

'ศุภจี' เร่งเจรจาสหรัฐฯ ลดภาษีมาตรา 301 จาก 12.5% เหลือ 10% หลังลงนาม Joint Statement หวังรักษาตลาดส่งออก 2.37 ล้านล้านบาท ย้ำซื้อสินค้าเกษตร 2,600 ล้านดอลลาร์ไม่ใช่ข้อผูกมัดรัฐบาลไทย

KEY

POINTS

  • ไทยเร่งเจรจากับสหรัฐฯ เพื่อขอลดภาษีมาตรา 301 กรณีแรงงานบังคับ จาก 12.5% ให้เหลือ 10% เพื่อให้เท่าเทียมกับประเทศคู่แข่ง
  • การเจรจามีเป้าหมายเพื่อรักษาความสามารถในการแข่งขันและปกป้องตลาดส่งออกไปสหรัฐฯ ที่มีมูลค่า 2.37 ล้านล้านบาท และการจ้างงาน 1.25 ล้านคน
  • นอกจากการเจรจาเรื่องภาษีแรงงานบังคับแล้ว ยังมีการหารือเรื่องภาษีกรณีกำลังผลิตส่วนเกิน (Excess Capacity) เพื่อให้อัตราภาษีอยู่ในระดับที่แข่งขันได้

“ศุภจี สุธรรมพันธุ์” เปิดเบื้องหลังเจรจาการค้าไทย-สหรัฐฯ หลังลงนาม Joint Statement เร่งขอลดภาษีมาตรา 301 กรณีแรงงานบังคับจาก 12.5% เหลือ 10% ให้เท่ามาเลเซีย อินโดนีเซีย และกัมพูชา พร้อมเจรจาภาษีกำลังผลิตส่วนเกินให้อยู่ในระดับแข่งขันได้ หวั่นส่วนต่างภาษีกระทบส่งออกไทย 2.37 ล้านล้านบาท และการจ้างงาน 1.25 ล้านคน ย้ำเปิดตลาดสินค้า 99% ไม่ใช่ข้อผูกมัดให้รัฐหรือประชาชนต้องซื้อสินค้าอเมริกา

"ศุภจี"เร่งเจรจาสหรัฐฯ ลดภาษี 301 จาก 12.5% เหลือ 10% 

นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เปิดเผยรายละเอียดความคืบหน้าการเจรจาการค้าระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกา ภายหลังทั้งสองประเทศลงนามแถลงการณ์ร่วม (Joint Statement) โดยระบุว่า เป้าหมายสำคัญของไทยคือ การรักษาความสามารถในการแข่งขันของสินค้าไทยในตลาดสหรัฐฯ ซึ่งเป็นตลาดส่งออกอันดับ 1 ของไทย และป้องกันไม่ให้ส่วนต่างอัตราภาษีระหว่างไทยกับประเทศคู่แข่งขยายตัวมากขึ้น

'ศุภจี' เร่งเจรจาสหรัฐฯ ลดภาษีม.301 เหลือ 10% รักษาตลาดส่งออก 2.37 ล้านล้าน

ภายหลังผู้นำทั้งสองประเทศเห็นพ้องว่าการเจรจาบรรลุข้อตกลงในสาระสำคัญแล้ว ไทยได้เร่งเดินหน้าหารือกับสำนักงานผู้แทนการค้าสหรัฐฯ (USTR) ทันที โดยประเด็นเร่งด่วนคือการขอลดภาษีมาตรา 301 กรณีแรงงานบังคับ ซึ่งปัจจุบันสินค้าไทยถูกเรียกเก็บในอัตรา 12.5% ให้ลดลงเหลือ 10% เท่ากับมาเลเซีย อินโดนีเซีย และกัมพูชา ซึ่งบรรลุความตกลง ART กับสหรัฐฯ แล้ว

นอกจากนี้ ไทยยังได้หารือเรื่องมาตรา 301 กรณีกำลังผลิตส่วนเกิน (Excess Capacity) ซึ่งสหรัฐฯ อยู่ระหว่างการพิจารณา โดยไทยต้องการให้อัตราภาษีที่ได้รับอยู่ในระดับที่สามารถแข่งขันกับประเทศเพื่อนบ้านได้ 

นางศุภจี กล่าวว่า ภายหลังการลงนาม Joint Statement เพียงวันรุ่งขึ้น ได้เดินทางไปหารือกับรองผู้แทนการค้าสหรัฐฯ ที่เมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน เพื่อเร่งผลักดันการปรับลดภาษีมาตรา 301 จาก 12.5% เหลือ 10% รวมถึงเจรจาประเด็นกำลังผลิตส่วนเกินให้ได้อัตราภาษีที่เหมาะสม

ส่วนต่างภาษี 2.5% กระทบส่งออก 2.37 ล้านล้านบาท 

แม้ส่วนต่างภาษี 2.5% จะดูเหมือนไม่มาก แต่เมื่อคำนวณจากมูลค่าการส่งออกสินค้าไทยไปสหรัฐฯ ซึ่งมีมูลค่าประมาณ 2.37 ล้านล้านบาทต่อปี ถือเป็นผลกระทบที่มีนัยสำคัญต่อผู้ส่งออกไทย โดยเฉพาะหากสหรัฐฯ มีมาตรการภาษีมาตรา 301 เพิ่มเติมอีก ก็อาจทำให้ไทยเสียเปรียบด้านการแข่งขันเมื่อเทียบกับประเทศที่บรรลุข้อตกลง ART ไปแล้ว 

กระทรวงพาณิชย์จึงต้องเร่งประสานกับสหรัฐฯ เพื่อให้ไทยได้รับการปฏิบัติในระดับใกล้เคียงกับประเทศที่มีข้อตกลง ART แม้ว่าขณะนี้ไทยยังไม่สามารถลงนามความตกลงฉบับสมบูรณ์ได้ เนื่องจากต้องผ่านกระบวนการภายในประเทศอีกหลายขั้นตอน

ทั้งนี้ สิ่งที่รัฐบาลต้องการรักษาไว้ไม่ใช่เพียงมูลค่าการส่งออกไปสหรัฐฯ อย่างน้อย 2.37 ล้านล้านบาท แต่ยังรวมถึงการจ้างงานที่เกี่ยวข้องไม่น้อยกว่า 1.25 ล้านคน และตลาดส่งออกสินค้าเกษตรไทยไปสหรัฐฯ ซึ่งมีมูลค่าอย่างน้อย 1.7 แสนล้านบาทต่อปี

นางศุภจี ยังระบุว่า ไทยมีการเกินดุลการค้ากับสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จากอันดับ 11 ของโลกในช่วงต้นปีที่ผ่านมา ขยับขึ้นมาอยู่อันดับ 7 และล่าสุดอยู่ในอันดับ 5 ดังนั้น การเจรจาการค้าในลักษณะต่างตอบแทนจึงจำเป็นต้องคำนึงถึงผลประโยชน์ของทั้งสองประเทศควบคู่กัน

ซื้อสินค้าเกษตรสหรัฐฯ 2,600 ล้านดอลลาร์ ไม่ใช่ภาระผูกพันรัฐบาล 

สำหรับกรณีที่ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ กล่าวถึงการซื้อสินค้าเกษตรจากสหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 2,600 ล้านดอลลาร์นั้น นางศุภจีชี้แจงว่า ไม่ได้หมายความว่ารัฐบาลไทยมีพันธกรณีต้องนำเงินไปจัดซื้อสินค้าตามจำนวนดังกล่าว แต่เป็นความต้องการนำเข้าของภาคเอกชนในสินค้าที่ไทยผลิตไม่ได้หรือผลิตได้ไม่เพียงพอต่อความต้องการภายในประเทศ

ตัวอย่างเช่น กากถั่วเหลือง ซึ่งไทยไม่สามารถผลิตได้เพียงพอ และข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ โดยประเทศไทยผลิตได้ประมาณ 5 ล้านตัน ขณะที่มีความต้องการใช้ประมาณ 9 ล้านตัน การเปิดโอกาสให้สหรัฐฯ เป็นหนึ่งในแหล่งนำเข้าจึงเป็นการเพิ่มทางเลือกในการจัดหาวัตถุดิบที่ไทยมีความต้องการอยู่แล้ว

หลักการดังกล่าวยังใช้กับสินค้ากลุ่มพลังงานและเครื่องบิน โดยการจัดซื้อจริงขึ้นอยู่กับราคา คุณภาพ และเงื่อนไขทางธุรกิจที่ผู้ประกอบการพิจารณา หากสินค้าไม่ตรงกับความต้องการก็ไม่มีข้อผูกมัดว่าต้องซื้อให้ครบตามตัวเลขที่ระบุไว้

เปิดตลาดสินค้า 99% ไม่บังคับคนไทยซื้อสินค้าอเมริกา

ส่วนประเด็นการเปิดตลาดให้สินค้าสหรัฐฯ ประมาณ 99% นั้น นางศุภจีย้ำว่า ไม่ได้หมายความว่าผู้บริโภคหรือผู้ประกอบการไทยจะต้องซื้อสินค้าจากสหรัฐฯ แต่เป็นการเปิดโอกาสให้สินค้าอเมริกันเข้ามาแข่งขันกับสินค้าจากประเทศอื่นที่ไทยมีความตกลงการค้าเสรี (FTA) อยู่แล้ว โดยผู้บริโภคยังมีสิทธิเลือกซื้อสินค้าตามความต้องการ

สำหรับสินค้าที่มีความอ่อนไหวและอาจส่งผลกระทบต่อผู้ผลิตหรือเกษตรกรไทย การเปิดตลาดไม่ได้หมายถึงการเปิดเสรีโดยไม่มีเงื่อนไข แต่สามารถกำหนดมาตรการรองรับได้ ทั้งการกำหนดโควตานำเข้า ระเบียบการนำเข้า และกลไกคุ้มครองผู้ผลิตภายในประเทศ

ขณะเดียวกัน กรณีกระแสข่าวเรื่องการยอมรับเนื้อสัตว์ที่ใช้สารเร่งเนื้อแดงนั้น นางศุภจียืนยันว่า ประเด็นดังกล่าวไม่ได้อยู่ในสิ่งที่ไทยตกลง และจะไม่ยอมให้ประชาชนต้องเผชิญความเสี่ยงด้านความปลอดภัยอาหาร โดยระบุว่าเรื่องสารเร่งเนื้อแดงไม่ใช่สิ่งที่ไทยยอมรับในการเจรจา

Joint Statement ยังไม่ใช่ ART ฉบับสมบูรณ์ ต้องผ่าน ครม.-รัฐสภา

นางศุภจีกล่าวเพิ่มเติมว่า การลงนาม Joint Statement ยังไม่ถือเป็นการลงนามความตกลง ART ฉบับสมบูรณ์ หลังจากนี้ต้องเข้าสู่กระบวนการขัดเกลาถ้อยคำทางกฎหมาย โดยมีกรมสนธิสัญญาและกฎหมาย และสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเข้ามาร่วมพิจารณา ก่อนเสนอคณะรัฐมนตรี (ครม.) เปิดรับฟังความคิดเห็นจากประชาชน และนำเข้าสู่การพิจารณาของรัฐสภาตามขั้นตอน

ทั้งนี้ การกำหนดท่าทีและกรอบการเจรจาของไทยไม่ได้ดำเนินการโดยกระทรวงพาณิชย์เพียงหน่วยงานเดียว แต่เป็นการทำงานร่วมกับหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชนมากกว่า 50 หน่วยงาน เพื่อรวบรวมข้อมูลและกำหนดจุดยืนของประเทศ ก่อนมอบหมายให้ทีมเจรจานำไปหารือกับฝ่ายสหรัฐฯ

นางศุภจีย้ำว่า เหตุผลที่รัฐบาลเร่งเดินหน้าเจรจาเรื่องภาษีสหรัฐฯ คือการรักษาความสามารถในการแข่งขันของสินค้าไทย ไม่ให้ส่วนต่างภาษีเพิ่มขึ้นจนกระทบต่อการส่งออก การจ้างงาน เกษตรกร และผู้ประกอบการไทย ซึ่งล้วนเป็นปัจจัยสำคัญต่อขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศในระยะยาว