ส่องร่าง "พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์" งัด 11 ไม้เด็ดฟัน "นักก็อปปี้"

29 ก.ย. 2563 | 20:30 น.

ครม.มีมติ เห็นชอบร่างพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ ฉบับใหมม่ แก้ไขฉบับเก่าตั้งแตปี 2537 มีสาระสำคัญ 11 ประเด็นที่ต้องรู้

เมื่อวันที่ 29 ก.ย. 63 ที่ประชุมคณะรัฐมนตรี(ครม.) มีมติเห็นชอบร่างพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. …. ที่สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตรวจพิจารณาแล้ว ตามที่กระทรวงพาณิชย์เสนอ

 

และให้ส่งคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎรพิจารณา ก่อนเสนอสภาผู้แทนราษฎรต่อไป และรับทราบแผนในการจัดทำกฎหมายลำดับรอง กรอบระยะเวลา และกรอบสาระสำคัญของกฎหมายลำดับรองที่ออกตามร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว ตามที่กระทรวงพาณิชย์เสนอ  


ทั้งนี้ ร่างพระราชบัญญัติที่กระทรวงพาณิชย์เสนอ เป็นร่างพระราชบัญญัติที่ต้องออกเพื่อให้การเป็นไปตามสนธิสัญญาว่าด้วยลิขสิทธิ์ขององค์การทรัพย์สินทางปัญญาโลก ซึ่งสภานิติบัญญัติแห่งชาติได้ให้ความเห็นชอบแล้ว โดยร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวเป็นการแก้ไขพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม เกี่ยวกับอายุการคุ้มครองลิขสิทธิ์ในงานภาพถ่าย 

 

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

ครม.เห็นชอบ ต่อ พรก.ฉุกเฉิน อีก 1 เดือน

เช็ก มติครม. 29 ก.ย. 63 "แต่งตั้ง-โยกย้าย" ทุกกระทรวง-หน่วยงาน ได้ที่นี่

เช็กที่นี่ มติครม. เคาะ “เวนคืนที่ดิน" ขยายทางหลวงท้องถิ่น เขตพระนคร

ผู้ถือบัตรคนจนหรือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ได้เฮ ครม.เคาะเพิ่มวงเงิน 500 บาทแล้ว

ผู้ถือบัตรคนจนหรือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ได้เฮ ครม.เคาะเพิ่มวงเงิน 500 บาทแล้ว

 

โดยให้การคุ้มครองงานภาพถ่ายตลอดอายุผู้สร้างสรรค์และต่อไปอีก 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ถึงแก่ความตาย เพื่อให้สอดคล้องกับสนธิสัญญาว่าด้วยลิขสิทธิ์ขององค์การทรัพย์สินทางปัญญาโลก เพิ่มเติมข้อจำกัดความรับผิดของผู้ให้บริการ และแก้ไขข้อยกเว้นการละเมิดมาตรการทางเทคโนโลยี อันจะเป็นการยกระดับการคุ้มครองงานอันมีลิขสิทธิ์ให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากล 

 

สำหรับสาระสำคัญของร่างพระราชบัญญัติ    
 

1. กำหนดเพิ่มเติมบทนิยามคำว่า “ผู้ให้บริการ” และ “ผู้ใช้บริการ” และแก้ไขเพิ่มเติมบทนิยามคำว่า “มาตรการทางเทคโนโลยี”  


2. แก้ไขอายุการคุ้มครองลิขสิทธิ์ในงานภาพถ่าย โดยให้ลิขสิทธิ์ในงานภาพถ่ายกลับไปใช้อายุความทั่วไป คือ กำหนดให้การคุ้มครองงานภาพถ่ายตลอดอายุผู้สร้างสรรค์และต่อไปอีก 50 ปี นับแต่ผู้สร้างสรรค์ถึงแก่ความตาย  


3. กำหนดให้ลิขสิทธิ์ในงานโสตทัศนวัสดุ ภาพยนตร์ สิ่งบันทึกเสียงหรืองานแพร่เสียงแพร่ภาพ ให้มีอายุ 50 ปีนับแต่ได้สร้างสรรค์งานนั้นขึ้น แต่ถ้าได้มีการโฆษณางานนั้นในระหว่างระยะเวลาดังกล่าวให้ลิขสิทธิ์มีอายุ 50 ปีนับแต่ได้มีการโฆษณาเป็นครั้งแรก 


4. กำหนดประเภทของผู้ให้บริการโดยแบ่งเป็น 4 ประเภท ได้แก่ 

-  ผู้ให้บริการในฐานะสื่อกลาง 

- ผู้ให้บริการในการเก็บข้อมูลคอมพิวเตอร์เป็นการชั่วคราวลล   

- ผู้ให้บริการในการรับฝากข้อมูลคอมพิวเตอร์ 

- ผู้ให้บริการในการสืบค้นแหล่งที่ตั้งข้อมูลคอมพิวเตอร์   


5. กำหนดให้ผู้ให้บริการที่จะได้รับยกเว้นความรับผิดสำหรับการละเมิดลิขสิทธิ์อันเนื่องมาจากการให้บริการของตน ต้องเป็นผู้ให้บริการที่ได้ประกาศมาตรการยกเลิกการให้บริการแก่ผู้ใช้บริการที่กระทำการละเมิดลิขสิทธิ์ซ้ำไว้อย่างชัดแจ้งและได้ปฏิบัติตามมาตรการนั้น ทั้งนี้ การยกเว้นความรับผิดของผู้ให้บริการ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษา  

6. กำหนดข้อจำกัดความรับผิดของผู้ให้บริการในฐานะสื่อกลางไม่ต้องรับผิดสำหรับการละเมิดลิขสิทธิ์ หากผู้ให้บริการเป็นสื่อกลางส่งผ่านข้อมูลคอมพิวเตอร์ผ่านกระบวนการทางเทคนิคที่เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ โดยไม่ได้เป็นผู้ริเริ่มการส่งผ่านหรือเลือกผู้รับข้อมูลคอมพิวเตอร์ และไม่ได้เปลี่ยนแปลงเนื้อหาของข้อมูลคอมพิวเตอร์นั้น   


7. กำหนดข้อจำกัดความรับผิดของผู้ให้บริการในการเก็บข้อมูลคอมพิวเตอร์เป็นการชั่วคราวไม่ต้องรับผิดสำหรับการละเมิดลิขสิทธิ์ หากผู้ให้บริการส่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ผ่านระบบหรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์โดยมิได้เปลี่ยนแปลงเนื้อหาของข้อมูลคอมพิวเตอร์นั้นไม่แทรกแซงการใช้เทคโนโลยีเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อมูลเกี่ยวกับการใช้งานของผู้ใช้บริการ และมีระบบที่ทำให้ข้อมูลคอมพิวเตอร์เป็นปัจจุบันอยู่เสมอ  


8. กำหนดให้ผู้ให้บริการรับฝากข้อมูลคอมพิวเตอร์ไม่ต้องรับผิดสำหรับการละเมิดลิขสิทธิ์ หากผู้ให้บริการไม่รู้หรือไม่มีเหตุอันควรรู้ว่ามีข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่ละเมิดลิขสิทธิ์บนระบบหรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ตนให้บริการ และได้นำข้อมูลดังกล่าวออกจากระบบหรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ หรือระงับการเข้าถึงข้อมูลดังกล่าว โดยไม่ชักช้าเมื่อได้รู้หรือได้รับแจ้งถึงการละเมิดนั้น  


9. กำหนดให้ผู้ให้บริการสืบค้นแหล่งที่ตั้งข้อมูลคอมพิวเตอร์บนอินเทอร์เน็ตไม่ต้องรับผิดสำหรับการละเมิดลิขสิทธิ์ หากผู้ให้บริการไม่รู้หรือไม่มีเหตุอันควรรู้ว่ามีข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่ละเมิดลิขสิทธิ์ และได้นำแหล่งอ้างอิงหรือจุดเชื่อมต่อของข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่อ้างว่าได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ออกจากระบบหรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ หรือระงับการเข้าถึงแหล่งอ้างอิงหรือจุดเชื่อมต่อของข้อมูลดังกล่าว โดยไม่ชักช้าเมื่อได้รู้หรือได้รับแจ้งถึงการละเมิดนั้น  


10. กำหนดให้การให้บริการ ผลิต ขาย หรือแจกจ่าย ซึ่งบริการ ผลิตภัณฑ์หรืออุปกรณ์ที่ทำให้มาตรการทางเทคโนโลยีไม่เกิดผลเป็นการละเมิดมาตรการทางเทคโนโลยี และกำหนดข้อยกเว้นความรับผิดสำหรับกรณีดังกล่าว รวมทั้งปรับปรุงบทกำหนดโทษ  


11. กำหนดให้กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการลิขสิทธิ์ ซึ่งพ้นจากตำแหน่งตามวาระปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าจะมีการแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิใหม่