
ดีลการค้า ART ไทย-สหรัฐ เปิดโอกาสลงทุน-เกษตรกรต้องตั้งรับ
ดีลการค้า ART ไทย-สหรัฐ เปิดโอกาสลงทุน-เกษตรกรต้องตั้งรับ : บทบรรณาธิการ หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับที่ 4,255
KEY
POINTS
- ข้อตกลงการค้า ART ไทย-สหรัฐฯ มีเป้าหมายเพื่อรักษาตลาดส่งออกอันดับหนึ่งของไทย สร้างโอกาสให้นักลงทุนและผู้ส่งออกในการแข่งขันและขยายตลาด
- เกษตรกรไทยเป็นกลุ่มที่ต้องเตรียมรับมือผลกระทบจากการแข่งขันที่รุนแรงขึ้นกับสินค้าเกษตรจากสหรัฐฯ ที่มีต้นทุนการผลิตต่ำกว่าและใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยกว่า
- ข้อตกลงดังกล่าวยังไม่ใช่ฉบับสมบูรณ์ การลดภาษีนำเข้ายังต้องผ่านกระบวนการทางกฎหมายและรัฐสภา ซึ่งรัฐบาลจำเป็นต้องมีมาตรการรองรับผู้ที่ได้รับผลกระทบอย่างชัดเจน
การลงนามแถลงการณ์ร่วมความตกลงการค้าต่างตอบแทน (ART) ระหว่าง นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีไทย กับโดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐฯ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2569 ถือเป็นก้าวสำคัญของความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจไทย-สหรัฐฯ แต่คำถามสำคัญคือ ดีลครั้งนี้ประเทศไทยได้ประโยชน์มากน้อยเพียงใด และใครจะเป็นผู้รับผลกระทบจากการเปิดตลาดให้สินค้าสหรัฐฯ มากขึ้น
ในมุมของภาคธุรกิจและนักลงทุน การรักษาตลาดสหรัฐฯ ซึ่งเป็นตลาดส่งออกอันดับหนึ่งของไทย ถือเป็นเรื่องจำเป็น เพราะมีมูลค่าการส่งออกสูงกว่า 2.37 ล้านล้านบาทต่อปี และเกี่ยวข้องกับการจ้างงานจำนวนมาก หากความตกลงเดินหน้าสำเร็จ ผู้ส่งออกไทยมีโอกาสรักษาความสามารถในการแข่งขัน ลดความเสี่ยงจากกำแพงภาษี และขยายตลาดสินค้าไปยังสหรัฐฯ ได้มากขึ้น
ขณะเดียวกัน นักลงทุนอาจได้ประโยชน์จากความชัดเจนด้านการค้า โดยเฉพาะอุตสาหกรรมที่เชื่อมโยงกับห่วงโซ่อุปทานระหว่างสองประเทศ ซึ่งอาจช่วยเพิ่มความเชื่อมั่นในการลงทุนระยะยาว
อย่างไรก็ตาม ผลประโยชน์ไม่ได้ตกอยู่กับทุกฝ่ายเท่ากัน เพราะการเปิดตลาดย่อมหมายถึงการแข่งขันที่เข้มข้นขึ้น โดยเฉพาะผู้ผลิตสินค้าไทยที่ต้องเผชิญกับสินค้านำเข้าจากสหรัฐฯ
กลุ่มที่น่าจับตาเป็นพิเศษคือ เกษตรกรไทย เนื่องจากสินค้าเกษตรบางประเภทอาจได้รับแรงกดดันจากผลิตภัณฑ์สหรัฐฯ ที่มีต้นทุนการผลิตตํ่ากว่าและได้รับการสนับสนุนด้านเทคโนโลยี
หากไทยลดภาษีนำเข้าสินค้าบางรายการตามเงื่อนไขในความตกลง ผู้ผลิตในประเทศอาจต้องแข่งขันทั้งด้านราคา คุณภาพ และมาตรฐานสินค้าอย่างหนัก
ยิ่งไปกว่านั้น การเปิดทางให้สินค้าเกษตรและวัตถุดิบจากสหรัฐฯ เข้าสู่ตลาดไทยมากขึ้น อาจกระทบต่อรายได้ของเกษตรกร และผู้ประกอบการรายย่อย หากไม่มีมาตรการรองรับที่เหมาะสม
ส่วนแผนจัดซื้อสินค้าเกษตรจากสหรัฐฯ มูลค่าประมาณ 2.6 พันล้านดอลลาร์ ก็เป็นอีกประเด็นที่รัฐบาลต้องชี้แจงให้ชัดว่า จะส่งผลต่อโครงสร้างการนำเข้าและความต้องการผลผลิตภายในประเทศอย่างไร
ดังนั้น แม้รัฐบาลจะยืนยันว่า การเจรจาคำนึงถึงผลประโยชน์ของประเทศ แต่สิ่งสำคัญ คือ การทำให้เกษตรกรและผู้ผลิตไทยได้รับการดูแลอย่างเป็นรูปธรรม ไม่ใช่ปล่อยให้ต้องปรับตัวตามลำพัง
อีกประเด็นที่ต้องไม่มองข้ามคือ การลงนามแถลงการณ์ร่วมครั้งนี้ ยังไม่ใช่การลงนามความตกลงฉบับสมบูรณ์ และยังไม่มีผลให้ไทยยกเลิกภาษีนำเข้าสินค้าสหรัฐฯ ทันที การลดภาษีจะต้องเป็นไปตามตารางข้อผูกพันรายสินค้า ผ่านกระบวนการทางกฎหมาย การรับฟังความคิดเห็น และการพิจารณาของรัฐสภาก่อนมีผลบังคับใช้
รัฐบาลจึงต้องเปิดเผยรายละเอียดของข้อตกลงให้ประชาชนรับทราบอย่างโปร่งใส โดยเฉพาะรายการสินค้าที่จะได้รับผลกระทบ เงื่อนไขการเปิดตลาด และมาตรการเยียวยาผู้ผลิตในประเทศ
ท้ายที่สุด ดีลการค้าไทย-สหรัฐฯ จะเป็นโอกาสทอง หรือ กลายเป็นภาระทางเศรษฐกิจ ขึ้นอยู่กับความสามารถของรัฐบาลในการรักษาสมดุลระหว่างการเปิดตลาด กับ การปกป้องผลประโยชน์ของคนไทย
เพราะการค้าระหว่างประเทศไม่ควรวัดความสำเร็จเพียงยอดส่งออก หรือ เม็ดเงินลงทุนที่เพิ่มขึ้น แต่ต้องวัดด้วยว่าเกษตรกร ผู้ประกอบการ และ ประชาชนส่วนใหญ่ ได้รับประโยชน์อย่างทั่วถึงหรือไม่
นี่คือโจทย์สำคัญของ รัฐบาลอนุทิน ที่ต้องพิสูจน์ให้เห็นว่า การจับมือกับสหรัฐฯ ครั้งนี้ ไม่ใช่เพียงการรักษาตลาดส่งออก แต่ต้องรักษาปากท้องและอนาคตเศรษฐกิจไทยไปพร้อมกัน
บทบรรณาธิการ หน้า 4 หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ปีที่ 46 ฉบับที่ 4,255 วันที่ 22 -25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569







