“อะไรเอ่ยคืออะไร!” ฉากที่ 1

อ็อกเดน แนช เอ่ยคำรำพึงไว้ว่า “คนนั่งทำงานได้เงินมากกว่าคนที่ยืนทำงาน” เสียดายที่ผมลงมาเกิดไม่ทัน ไม่งั้นก็จะขอสันนิษฐานกับท่านว่า “คนที่ยืนทำงานคงจะมัวแต่มองคนอื่น จนลืมไปว่าหน้าที่ของเรามันอยู่บนโต๊ะไม่ได้อยู่นอกหน้าต่าง ผมโชคดีที่ได้เงินมากกว่าคนที่ยืนทำงาน เพราะว่าผมก้มหน้าก้มตาทำงานตามหลักที่ ดร.ผาณิต กันตามระ สอนว่า หน้าที่ คือ สิ่งที่อยู่ตรงหน้า เหตุผลที่ผมแทรกซึมผมอยู่ในกรอบ เพราะว่า ตอนที่เหาะลงมาเกิดในท้องแม่ ผมลืมร่มชูชีพ จะเอาอะไรกันนักหนา สูงได้แค่นี้ผมก็พอใจแล้ว” (ฮา)

ท่านใดที่แปลกใจว่า เขากำลังคุยอะไรกัน แสดงว่า “อุ่นเครื่อง” เริ่มออกอาการแล้วว่า “อะไรเอ่ยคืออะไร!” กำลังเริ่มกลับชาติมาเกิด อย่ารีบสรุปว่า คนไทยเล่นมุขคำถามเหล่านี้กันมากว่า 40-50 ปี วัยรุ่นสมัยนู้นเขาถามผมจนผมจนมุม เนื่องจากคำเฉลยอยู่ในอุ้งมือของคนแต่งคำถาม

ผมก็เอาลีลาครูภาษาไทยมาใช้ออกแบบกับเขามั่ง ครูภาษาไทย ที่ช่วยติวให้ผมศึกษาการเลือกใช้ภาษาไทย ชื่อว่า ประนอม ศรีสุดสะอาด หลังจากที่ผมรู้ภาษามากขึ้นผมก็แกล้งถามพ่อว่า “คุณครูคนนั้นเป็นใคร” พ่อเขาก็ขำแล้วกระซิบข้างหูว่า “เขาคือองค์แม่ อยากจะได้อีกสักองค์ไหมล่ะ” (ฮา)

ข้อคิดที่ วิลเลียม ฟอล์คเนอร์ ท่านเคย “ประเดิม” แง่คิดเอาไว้ว่า “มันน่าเสียดาย สิ่งเดียวที่ผู้ชายทำได้แปดชั่วโมงต่อวัน คือ งาน เขากินไม่ได้แปดชั่วโมง  เขาไม่ดื่มอยู่แปดชั่วโมง เขาไม่สามารถจะรักใครได้แปดชั่วโมง สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้แปดชั่วโมง คือ งาน”

จะมีใครตัดพ้อข้อคิดกันบ้างไหมว่า “มันน่าเสียดาย สิ่งเดียวที่ผู้ชายทำไม่ได้แปดชั่วโมงต่อคืน คือ การบ้าน เขาทำไม่ได้ในแปดชั่วโมงต่อวัน เขาไม่สนใจใครต่อใครอยู่แปดชั่วโมง สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้แปดชั่วโมง คือ กิจกรรมการโดดร่ม เขาลืมไปว่า เขาเคยสัญญากันต่อหน้าแฟนว่า ฉันรู้ดีว่า อะไรเอ่ยคืออะไร!” (ฮา)

“อาคันตุกะ เขาขอมาพบปะกับ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ จัดแบ่งเวลาเอาไว้ตามคำขอ เมื่อทุกคนมาถึงบ้านก็พากันงุนงงว่าทำไม อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ถึงได้แต่งตัวสุดแสนจะกระจอก อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ อ่านความหมายจากลีลาและสีหน้าของผู้มาเยือนว่า พวกเขากำลังซุบซิบว่า ทำไม อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ถึงได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัวดูคล้ายกับผู้เฒ่ากำพร้า 

ถ้าผมอยู่ในเหตุการณ์นั้น อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ คงจะขอยืม อะไรเอ่ยคืออะไร! เอาไปแถลงให้หันให้แจ้งจางปาง (แหม! เราเนี่ยได้ทีรีบล้วงซีนเอามาเคี้ยวโดยไม่ระวังฟันนิ…ฮา) ครานั้น อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ก็ใช้ระบบเอาไฟมาช็อตคนที่สติสลบให้ตื่นตัว พร้อมกับทำแผลแถมให้ด้วยว่า “ผมนึกว่าคุณจะมาดูผลงานผม ที่แท้คุณจะมาดูตัวผมแค่นั่นเอง”

อุตส่าห์ชักกระบี่ทั้งทีเอาแค่สันกระบี่มาเคาะเบาๆ อันที่ท่านน่าจะคว้าเอา ทฤษฎีนิยม อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ มาใช้ให้คุ้มค่ากันไปเลยดั่งที่เคยกวัดแกว่งว่า “ถ้า A เท่ากับ ความสำเร็จ กูรูสมัครเล่นจะได้เรียนรู้ สูตรระดับโลก จะรู้ผลว่า A = X + Y + Z หมายถึง X คือ งาน Y คือ การเล่น Z คือ การปิดปากของคุณ” (ฮา)  

เล่าเรื่องเหล่านั้นมันก็เททะลักมาได้ในสิ่งเหล่านี้ อย่างเช่น นักการเมืองของแดนอาทิตย์อุทัย เขาเมาท์กันนัวมานานแล้วว่า “นโยบายพรรคเราขอสัญญาว่า เราจะสร้างสะพานให้ ถึงแม้ว่าหมู่บ้านนั้นจะไม่มีแม่น้ำก็ไม่เป็นไร เราจะสร้างแม่น้ำให้พวกท่านเอง!” มุกมันได้จบไว้แค่นั้น

หลังจากสุราคาหลอดคอ เขาก็เริ่มขยายผลเกี่ยวกับคำมั่นสัญญาว่า “เราคือคนที่สัญญากับพวกท่านเอาไว้ด้วยว่า เราจำได้ว่าจะสร้างพระจันทร์ให้คุณ เสียดายช่วงนี้มีสงครามแหกคอก พระจันทร์น่ะสร้างเสร็จแล้ว แต่โครงการต้องหยุดชะงักเพราะงบประมาณมันบานปลายโดนดูดไปอยู่ในลูกระเบิด” 

สองพรรคใหญ่ในถิ่นตราดาวเขาก็โม้ในยามว่างว่า “สองพักใหญ่ของเราได้ร่วมมือกันในสภา เพื่ออนุญาตให้ใช้กัญชาทางการแพทย์สำหรับบรรเทาอาการปวดจากโรคข้ออักเสบ จึงมีการสนับสนุนร่วมกันสำหรับการใช้กัญชาเพื่อบำรุงข้อต่อ”

ชายคนหนึ่งสอดแทรกเข้ามาแซวว่า “สองปีก่อน พี่ชายของผมลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตอนนี้ไม่ได้ทำอะไรเลย ถึงกระนั้นก็ตาม เขาได้รับเลือกตั้งแล้วด้วย!”

ขอฝากไว้เป็นมุกขลุกขลิก แต่ถ้าพลิกตรงจุดชีวิตจะไม่สะดุด เพราะผู้รู้ความหมาย โอกาสจะกลายเป็นหัวพรรคก็เป็นไปได้…มั้ง

คอลัมน์เปิดมุกปลุกหมอง โดย...ดร.สุรวงศ์ วัฒนกูล ฐานเศรษฐกิจออนไลน์