อินเดียปรับเป้าคาร์บอนปี 2035 เพิ่มพลังงานสะอาด ท่ามกลางข้อกังขา

วันที่ 31 มีนาคม 2569 คำมั่นใหม่ของอินเดียภายใต้ความตกลงปารีสมีความหมายอย่างไรต่อการดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศ อินเดียได้กำหนดเป้าหมายใหม่ในการลด “ความเข้มของการปล่อยก๊าซ” (emissions intensity) ซึ่งหมายถึงการปล่อยก๊าซเรือนกระจกต่อหน่วยของผลผลิตทางเศรษฐกิจ ลงให้ต่ำกว่าระดับปี 2005 ถึง 47% ภายในปี 2035 

การประกาศที่ได้รับการรอคอยนี้เป็นส่วนหนึ่งของเป้าหมายการมีส่วนร่วมที่ประเทศกำหนดเอง (NDC) ฉบับใหม่ของอินเดียสำหรับปี 2035 ภายใต้ความตกลงปารีส ซึ่งเดิมมีกำหนดเมื่อปีที่ผ่านมาแต่ล่าช้าออกไป คำมั่นดังกล่าวซึ่งยังไม่ได้เผยแพร่โดยสหประชาชาติ ได้รับการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีอินเดีย และเผยแพร่ผ่านแถลงข่าวของรัฐบาลเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 

ทั้งนี้ ฉบับปรับปรุงของประเทศผู้ปล่อยก๊าซเรือนกระจกอันดับสามของโลกนี้ เกิดขึ้นท่ามกลางวิกฤตพลังงานโลกที่เกิดจากสงครามอิหร่าน ซึ่งส่งผลให้ประชาชนอินเดียเผชิญปัญหาขาดแคลนก๊าซแล้ว 

ในคำมั่นดังกล่าว อินเดียให้คำมั่นว่าพลังงานที่ไม่ใช่เชื้อเพลิงฟอสซิลจะมีสัดส่วน 60% ของกำลังการผลิตไฟฟ้าที่ติดตั้งทั้งหมดภายในปี 2035

ประเทศยังประกาศเพิ่มเป้าหมายปริมาณคาร์บอน ที่จะถูกดูดซับโดยแหล่งดูดซับคาร์บอน เช่น ป่าไม้ ซึ่งเป็นการเพิ่มเป้าหมายครั้งแรกนับตั้งแต่อินเดียให้คำมั่นภายใต้ความตกลงปารีสครั้งแรก

คำมั่นด้านสภาพภูมิอากาศฉบับปรับปรุงของอินเดียมีอะไรบ้าง

แถลงข่าวความยาว 1,200 คำที่ประกาศการอนุมัติ NDC ใหม่ของอินเดียสำหรับปี 2035 มีรายละเอียดค่อนข้างจำกัด เช่น ไม่มีการระบุความต้องการด้านเงินทุนภูมิอากาศสำหรับการปรับตัว การลดการปล่อย หรือความสูญเสียและความเสียหายจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

รายละเอียดที่ระบุในแถลงข่าวประกอบด้วยเป้าหมายเชิงปริมาณหลัก 3 ด้าน ได้แก่

• ความเข้มการปล่อยก๊าซต่อ GDP
• สัดส่วนพลังงาน “ไม่ใช้ฟอสซิล” ในการผลิตไฟฟ้า
• ภาคที่ดินและป่าไม้

ประการแรก อินเดียให้คำมั่นลดความเข้มการปล่อยก๊าซของ GDP ลงให้ต่ำกว่าระดับปี 2005 ถึง 47% ภายในปี 2035 ซึ่งเพิ่มขึ้นเล็กน้อยจากเป้าหมาย 45% ภายในปี 2030 ที่กำหนดไว้ในปี 2022

ความเข้มการปล่อยก๊าซ หมายถึงปริมาณก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดที่ปล่อยต่อหนึ่งหน่วย GDP ครอบคลุมทุกภาคส่วนและก๊าซทุกชนิด เช่น มีเทน ไนตรัสออกไซด์ และคาร์บอนไดออกไซด์

อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีมาตรฐานระดับโลกที่ตกลงร่วมกันสำหรับการวัดเป้าหมายประเภทนี้ ตามรายงานของอินเดียต่อสหประชาชาติ ความเข้มการปล่อยก๊าซลดลงแล้ว 36% ระหว่างปี 2005-2020 การใช้เป้าหมายแบบความเข้ม หมายความว่าการปล่อยก๊าซยังสามารถเพิ่มขึ้นได้หากเศรษฐกิจเติบโต

คำมั่นนี้มีความหมายอย่างไรต่อภาคพลังงานของอินเดีย

อินเดียตั้งเป้าให้พลังงานไม่ใช้ฟอสซิลมีสัดส่วน 60% ของกำลังผลิตไฟฟ้า อย่างไรก็ตาม ถ่านหินยังคงครองสัดส่วนการผลิตไฟฟ้าถึง 69% อินเดียยังมีแผนเพิ่มกำลังผลิตไฟฟ้าจากถ่านหินอีก 56 กิกะวัตต์ภายในปี 2030 การเติบโตของพลังงานสะอาดอาจทำให้การปล่อยก๊าซถึงจุดสูงสุดก่อนปี 2030

คำมั่นนี้มีความหมายอย่างไรต่อภาคที่ดิน

อินเดียตั้งเป้าสร้างแหล่งดูดซับคาร์บอน3.5-4.0 พันล้านตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า ภายในปี 2035 อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์ชี้ว่าข้อมูลป่าไม้ขาดความโปร่งใส และอาจปกปิดการตัดไม้ทำลายป่า อินเดียสูญเสียพื้นที่ป่า 1.3 ล้านเฮกตาร์ในช่วงปี 2015-2024

อย่างไรก็ตาม อินเดียวิจารณ์ผลการเจรจาเงินทุนภูมิอากาศใน COP29 คำมั่นนี้ได้รับการตอบรับอย่างไร ผู้เชี่ยวชาญบางส่วนชื่นชมบทบาทความเป็นผู้นำ ขณะที่อีกฝ่ายมองว่าเป้าหมายต่ำเกินไป และยังเปิดช่องให้การปล่อยก๊าซเพิ่มขึ้น