ด่วน กรมการปกครอง สั่งปลัดจังหวัดภูเก็ตออกราชการไว้ก่อน เหตุถูกจับคดีเรียกรับสินบนสอบท้องถิ่น

เหตุการณ์สะเทือนวงราชการภูเก็ตและกรมการปกครอง เมื่อปลัดจังหวัดระดับสูงถูกสั่งพักงานฉุกเฉิน ภายหลังศาลพิเศษออกหมายจับกรณีต้องสงสัยเรียกรับสินบนเพื่อแลกการใช้อำนาจหน้าที่ ชี้ให้เห็นถึงความเสี่ยงเชิงธรรมาภิบาลในกระบวนการสอบคัดเลือกข้าราชการท้องถิ่น ซึ่งกระทบโดยตรงต่อความเชื่อมั่นในระบบราชการและบรรยากาศการลงทุนในพื้นที่

วันที่ 27 มิถุนายน 2569 นายวิฑูรย์ สิรินุกูล รองอธิบดี รักษาราชการแทนอธิบดีกรมการปกครอง ลงนามในคำสั่งกรมการปกครอง ที่ 1899/2569 ให้ นายรุ่งเรือง ธิมาบุตร ปลัดจังหวัดภูเก็ต ออกจากราชการไว้ก่อน มีผลทันทีตั้งแต่วันที่ลงนาม
คำสั่งดังกล่าวอาศัยอำนาจตามมาตรา 97 (4) และมาตรา 101 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 ประกอบคำสั่งและระเบียบกระทรวงมหาดไทยที่เกี่ยวข้อง

ศาลอาญาทุจริตฯ ออกหมายจับ - ข้อหาหนักเรียกรับสินบน

ต้นเหตุของคำสั่งพักงานมาจากศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบภาค 9 ออกหมายจับที่ จ.12/2569 ลงวันที่ 26 มิถุนายน 2569 ในความผิดฐาน
“เรียก รับ หรือยอมจะรับทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใด เพื่อจูงใจเจ้าพนักงานให้กระทำการหรือไม่กระทำการในหน้าที่โดยทุจริต”
เจ้าพนักงานได้ควบคุมตัวนายรุ่งเรืองส่งพนักงานสอบสวน กองบังคับการป้องกันปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ (บก.ปปป.) เพื่อดำเนินคดีตามกฎหมายแล้ว โดยกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลางรับคำร้องทุกข์กล่าวโทษนี้เป็นคดีอาญาที่ ส/2569

กรมการปกครองชี้ - ปล่อยไว้เสี่ยงเสียหายต่อราชการ

กรมการปกครองระบุเหตุผลในการสั่งพักงานว่า ตำแหน่งปลัดจังหวัดเป็น “ตำแหน่งสำคัญของกรมการปกครองและกระทรวงมหาดไทย” ที่บุคคลผู้ดำรงตำแหน่งจะต้องได้รับความน่าเชื่อถือ ศรัทธา และความไว้วางใจจากประชาชนในพื้นที่
การที่นายรุ่งเรืองต้องหาว่ากระทำผิดเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยทุจริต ย่อมบั่นทอนความน่าเชื่อถือขององค์กรอย่างร้ายแรง และเนื่องจากกระบวนการดำเนินคดีจะไม่แล้วเสร็จโดยเร็ว หากปล่อยให้อยู่ในหน้าที่ต่อไป อาจก่อความเสียหายต่อทางราชการได้

สิทธิ์โต้แย้งภายใน 30 วัน

นายรุ่งเรืองมีสิทธิ์ยื่นคำร้องทุกข์โต้แย้งคำสั่งนี้ต่อ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ได้ภายใน 30 วัน นับแต่วันทราบคำสั่ง ไม่ว่าจะยื่นเป็นหนังสือต่อปลัดกระทรวงโดยตรง หรือส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียน ตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 มาตรา 123