ปฎิกิริยา : ไร้เดียงสา...ผู้น่าสงสาร

มาอีกแล้ว กับกระแสข่าวน้ำเน่าในสังคมแบบไทย ๆ นานเท่าไรแล้ว ที่เด็กไทยตัวน้อยที่น่าสงสาร ไร้เดียงสา ถูกผู้ใหญ่รังแก แบบไร้ทางสู้หรือตอบโต้ แล้วเราจะฝากอนาคตของชาติไว้ให้ใครดูแลได้บ้างหนอ

ใครไม่เคยเป็นพ่อแม่คน อาจไม่เข้าใจลึกซึ้ง ถึงหัวอกหัวใจห่วงใยที่มีให้ลูกน้อย แค่หกล้ม ก็ใจหายแทบเป็นแทบตาย
แต่วันนี้เด็กไทยถูกทำร้ายถูกรังแกจากผู้ใหญ่ต่างๆนานา ไม่ว่าระบบการศึกษาที่หลงทิศหลงทาง ครั้งแล้วครั้งเล่า
ล่าสุดเรื่องนิยายน้ำเน่าซ้ำซากก็โผล่มาอีก ไม่ว่าจะเรื่องนมโรงเรียนไร้คุณภาพ นมเน่า นมบูด หรือเด็กเล็กต้องกินขนมจีนคลุกน้ำปลา กินลูกชิ้นผ่าสี่ (ฮา) แต่สำหรับมุมมองกระผม (ในฐานะพ่อคนหนึ่ง) เรื่องลูกชิ้นผ่าสี่นี้ มองแง่ดี๊ดี คือ เด็กเล็ก กินของชิ้นเล็กๆน่ะดีนะครับ ไม่ติดคอ ไม่สำลัก อย่างที่เคยมีข่าว หรืออุทาหรณ์ แม่ให้เด็กเล็กกินไส้กรอกติดคอ แทบตาย หายใจไม่ออก เพราะอาหารชิ้นใหญ่ไปติดหลอดลม

แต่ไอ้เรื่องมื้ออาหารกลางวัน 20 บาท ต่อหัว กระผมว่ามันน่าจะมีดีกว่าที่เป็นข่าว หรือราคาน่าจะย่อมเยากว่า ถ้าไม่มีการ “งาบ” จากผู้ดูแล เช่น ไข่ไก่ลูกใหญ่ๆ ไม่เกินลูกละ 5 บาท ทำไข่เจียวแสนอร่อย ที่เขาขายพร้อมข้าวกล่องเล็กๆ ก็แค่ 15 บาทเอง เอาแต่ไข่เจียวให้เด็ก รวมน้ำมันเจียวน่าจะอีก 2 บาท ข้าว 5 บาท รวมแล้ว 5+2+5= 12 บาท
ส่วนนมไร้คุณภาพ นมบูด ก็เป็นอีกเรื่องน่าน่าสังเวชใจนะครับท่าน โรงผลิตนมค่ายดังแค่ไหนก็เน่า เมื่อแปะชื่อ “นมโรงเรียน” มันเป็นกันยังไง กระผม “ข้องใจ” สุด ๆ

“เด็ก คืออนาคตของชาติ” ทว่ากระผมว่าวันนื้เราไม่ต้องพูดถึงอนาคตของชาติในวันหน้าหรอก เอาแค่ทำปัจจุบันให้ดีก่อนดีมั้ย

วันนี้ขอส่งเสียงเบาๆ แต่หนักแน่น ฝากไปยังท่านนายกฯลุงตู่ ผู้มีหัวใจแกร่ง แต่อ่อนโยน รักเด็ก แถมมีแม่เป็นครู มีศรีภริยาเป็นอาจารย์ วอนท่านช่วยสั่งการดูแลเรื่องนี้ด้วยนะครับท่าน

|คอลัมน์ : ปฎิกิริยา
|โดย บิ๊กอ๊อด ปากพนัง
|ฐานเศรษฐกิจออนไลน์