thansettakij
thansettakij
ศุภจี' เปิดไทม์ไลน์ดีลไทย-สหรัฐฯ  ย้ำไม่เสียเปรียบเพื่อนบ้าน ภาษี 301 เหลือ 10%

'ศุภจี' เปิดไทม์ไลน์ดีลไทย-สหรัฐฯ ย้ำไม่เสียเปรียบเพื่อนบ้าน ภาษี 301 เหลือ 10%

17 พ.ย. 69 | 14:59 น.
อัปเดตล่าสุด :17 พ.ย. 69 | 15:08 น.

“ศุภจี” เผยไทย-สหรัฐฯ บรรลุข้อตกลง ART ในสาระสำคัญแล้ว หลังลงนาม Joint Statement คาดใช้เวลา 2 เดือนก่อนเซ็นสัญญาฉบับสมบูรณ์ พร้อมเจรจาปรับภาษี 301 จาก 12.5% เหลือ 10% ย้ำภาษีรวมไทยไม่เกิน 19%

KEY

POINTS

  • ไทยและสหรัฐฯ บรรลุข้อตกลงทางการค้า (ART) ในสาระสำคัญแล้ว โดยจะเข้าสู่กระบวนการทางกฎหมายและเสนอคณะรัฐมนตรีอนุมัติ คาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 2 เดือนในการลงนามฉบับสมบูรณ์
  • ผลสำคัญของข้อตกลงคือการเจรจาลดภาษีตามมาตรา 301 กรณีแรงงานบังคับ จาก 12.5% เหลือ 10% เท่ากับประเทศเพื่อนบ้าน ทำให้ไทยไม่เสียเปรียบในการแข่งขัน
  • อัตราภาษีตอบโต้ (Reciprocal Tariff) ที่ไทยจะได้รับจะไม่เกิน 19% ซึ่งเป็นระดับใกล้เคียงกับประเทศอื่นในภูมิภาค แต่ยังต้องติดตามมาตรการภาษีอื่น ๆ ที่สหรัฐฯ อาจนำมาใช้เพิ่มเติม

นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เปิดเผยภายหลังการลงนามถ้อยแถลงร่วม (Joint Statement) ระหว่างนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี กับนายโดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เพื่อแสดงเจตนารมณ์ร่วมกันว่าทั้งสองประเทศได้บรรลุข้อตกลงทางการค้า (Agreement on Reciprocal Trade : ART) ในสาระสำคัญแล้วว่า หลังจากนี้จะเข้าสู่กระบวนการปรับถ้อยคำและขัดเกลารายละเอียดทางกฎหมาย โดยทีมกฎหมายและฝ่ายสัญญาของทั้งสองประเทศจะดำเนินการร่วมกัน ก่อนนำเข้าสู่กระบวนการอนุมัติของแต่ละประเทศ

สำหรับประเทศไทย เมื่อจัดทำรายละเอียดทางกฎหมายเรียบร้อยแล้ว จะต้องเสนอคณะรัฐมนตรี (ครม.) พิจารณาอนุมัติก่อนลงนามในสัญญาฉบับสมบูรณ์ จากนั้นจะเข้าสู่กระบวนการประชาพิจารณ์และเสนอรัฐสภาเพื่อขอความเห็นชอบ รวมถึงดำเนินการแก้ไขกฎระเบียบหรือกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ก่อนที่ข้อตกลงจะมีผลบังคับใช้

ทั้งนี้ คาดว่ากระบวนการจัดทำสัญญาและลงนาม ART ฉบับสมบูรณ์จะใช้เวลาประมาณ 2 เดือน ขึ้นอยู่กับการดำเนินงานของฝ่ายกฎหมายและสัญญาของทั้งสองฝ่าย โดยไม่น่าจะแล้วเสร็จภายในสิ้นปี 2569 เนื่องจากสหรัฐฯ เข้าสู่ช่วงวันหยุดตั้งแต่กลางเดือนธันวาคมเป็นต้นไป

ดีลภาษี 301 แรงงานบังคับเหลือ 10%

นางศุภจี กล่าวว่า ผลสำคัญจากการบรรลุข้อตกลงครั้งนี้ คือการทำให้ประเทศไทยเข้าไปอยู่ในกลุ่มประเทศที่สหรัฐฯ ให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีในระดับเดียวกับประเทศที่ลงนาม ART ไปก่อนหน้า แม้ขณะนี้ไทยจะยังไม่ได้ลงนามในสัญญาฉบับสมบูรณ์ แต่สหรัฐฯ ยินดีให้ไทยอยู่ในกลุ่มเดียวกัน เพื่อไม่ให้เสียเปรียบประเทศคู่แข่งในภูมิภาค

โดยเฉพาะมาตรการภาษีตามมาตรา 301 กรณีแรงงานบังคับ (Forced Labor) ซึ่งก่อนหน้านี้สหรัฐฯ กำหนดอัตราภาษีสำหรับไทยไว้ที่ 12.5% ขณะที่มาเลเซีย อินโดนีเซีย และกัมพูชา ซึ่งลงนาม ART ไปแล้ว ได้รับอัตราภาษี 10% ส่งผลให้สินค้าไทยเสียเปรียบคู่แข่งในภูมิภาค 2.5%

อย่างไรก็ตาม หลังจากการลงนาม Joint Statement ไทยจะใช้ข้อตกลงดังกล่าวเป็นฐานในการเจรจากับสหรัฐฯ เพื่อปรับลดอัตราภาษีกรณี Forced Labor จาก 12.5% เหลือ 10% เท่ากับประเทศที่ลงนาม ART ไปแล้ว โดยการปรับลดอัตราภาษีดังกล่าวจะเริ่มต้นทันทีหลังการลงนาม Joint Statement ในวันที่ 17 พฤศจิกายน 2569

ย้ำภาษีไทยไม่เกิน 19% แต่ต้องจับตา Section 301

ส่วนอัตราภาษีตอบโต้ (Reciprocal Tariff) ที่สหรัฐฯ กำหนดให้ไทยไว้ที่ 19% โดยหลักการเจรจาคือไทยจะได้รับอัตราภาษีใกล้เคียงกับประเทศอื่นในภูมิภาค และจะไม่ถูกทิ้งห่างจากประเทศคู่แข่ง โดยประเมินว่าอัตราภาษีรวมของไทยจะไม่เกิน 19%

อย่างไรก็ตาม อัตราภาษีที่ไทยต้องเผชิญในระยะต่อไปไม่ได้ขึ้นอยู่กับภาษีตอบโต้เพียงรายการเดียว เนื่องจากสหรัฐฯ ยังมีเครื่องมือทางภาษีอื่นที่อยู่ภายใต้อำนาจฝ่ายบริหารและประธานาธิบดี เช่น มาตรา 301 มาตรา 232 และมาตรา 122 ซึ่งสามารถนำมาใช้กับสินค้านำเข้าเป็นรายประเด็นได้

โดยเฉพาะมาตรา 301 กรณี Structural Excess Capacity หรือกำลังการผลิตส่วนเกินเชิงโครงสร้าง ซึ่งไทยยังต้องติดตามผลการพิจารณาของสหรัฐฯ รวมถึงมาตรการอื่นที่อาจประกาศเพิ่มเติมในอนาคต

ทั้งนี้ ในระหว่างการเจรจาไทยได้ขอหลักการและคำมั่นจากสหรัฐฯ เพื่อให้มั่นใจว่าอัตราภาษีที่ไทยจะได้รับเมื่อรวมมาตรการต่าง ๆ แล้วจะไม่สูงเกินกรอบที่ตกลงกันไว้ และไม่เสียเปรียบประเทศที่ลงนาม ART ไปก่อนหน้า

เปิดหลักเจรจา ยึดประโยชน์ประเทศ

นางศุภจี กล่าวว่า สำหรับรายละเอียดของข้อตกลง ART ยังอยู่ในชั้นความลับและอยู่ระหว่างการจัดทำร่างกฎหมาย จึงยังไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดเป็นรายสินค้าได้ จนกว่าจะผ่านกระบวนการทางกฎหมายและเสนอ ครม. รวมถึงการทำประชาพิจารณ์ ซึ่งจะทำให้ทุกภาคส่วนสามารถรับทราบรายละเอียดของข้อตกลงได้

อย่างไรก็ตาม หลักการสำคัญที่ไทยใช้ในการเจรจา คือการคำนึงถึงผลประโยชน์ภาพรวมของประเทศ โดยให้ความสำคัญกับทุกภาคส่วน ทั้งผู้บริโภค เกษตรกร ภาคอุตสาหกรรม ผู้ประกอบการ SMEs ภาคส่งออก การลงทุน และการสร้างงานในประเทศ

สำหรับการเปิดตลาดสินค้า จะพิจารณาให้เป็นทางเลือกแก่ผู้บริโภคและภาคการผลิตที่ต้องการวัตถุดิบคุณภาพดีในราคาที่เหมาะสม โดยสินค้าที่เปิดตลาดส่วนใหญ่เป็นสินค้าที่ไทยมีการเปิดตลาดกับประเทศคู่ค้าอื่นอยู่แล้ว เช่น อาเซียน ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ซึ่งมีการเปิดตลาดในระดับสูงจากความตกลงการค้าเสรีที่ดำเนินการมาแล้วกว่า 20 ปี

นอกจากนี้ สินค้าที่สหรัฐฯ มีศักยภาพเข้ามาแข่งขันในตลาดไทย ส่วนใหญ่เป็นสินค้าที่ไทยผลิตได้ไม่เพียงพอต่อความต้องการภายในประเทศ หรือเป็นสินค้าที่เกี่ยวข้องกับการเสริมสร้างความมั่นคงด้านอาหารและพลังงานในช่วงวิกฤต

อย่างไรก็ตาม การเปิดตลาดจะต้องพิจารณาควบคู่กับอุปสงค์และอุปทาน กำลังการผลิตภายในประเทศ และมีมาตรการป้องกันไม่ให้สินค้านำเข้าทะลักเข้ามาจนกระทบผู้ผลิตไทย โดยปัจจุบันยังมีกลไกโควตาสินค้าเพื่อควบคุมปริมาณนำเข้าให้เหมาะสม