สมเด็จสังฆราช(ชื่น) สอนพระโลภมาก

สมเด็จพระสังฆราชเจ้ากรมหลวงวชิรญาณวงศ์ (หม่อมราชวงศ์ชื่น นภวงศ์) เจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศวิหาร สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ ที่ 13 ทรงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราช ปี 2488 หลังจากสมเด็จพระสังฆราช(แพ) วัดสุทัศน์ สิ้นพระชนม์

ส่วนสมเด็จพระสังฆราชเจ้ากรมหลวงวชิรญาณวงศ์ นั้นทรงเป็นสมเด็จพระสังฆราช 14 ปีสิ้นพระชนม์ เมื่อพระชนมายุ 85 พรรษา ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เมื่วันที่ 11 พฤศจิกายน 2501 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ประทับหน้าพระแท่นบรรทมตลอด

ส่วนเกร็ดพระประวัตินั้น ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เขียนเล่า เกี่ยวกับ "ความไม่โลภ"  ในหน้า 5 สยามรัฐรายวัน วันที่ 13 กันยายน พ.ศ.2511 ว่ามีพระมหาองค์หนึ่ง  บวชอยู่วัดบวรเป็นพระมาจากต่างจังหวัดและยากจนมาก

เมื่อถึงเวรจะขึ้นไปปฏิบัติสมเด็จ ท่านมหาองค์นั้นได้ห่มจีวรที่เก่าขาดขึ้นบนกุฏิสมเด็จเสมอ เพราะท่านมหามีอยู่เท่านั้นจริงๆ หลายครั้งเข้าสมเด็จก็เกิดเมตตา จึงประทานผ้าไตรใหม่ให้ท่าน มหาชุดหนึ่ง บอกว่าให้เอาไปใช้ได้

ในขณะที่ภิกษุอีกรูปหนึ่งไม่ยากจน ไม่ขาดแคลน ได้เห็นท่านมหาได้รับประทานผ้าไตรจากสมเด็จ ก็เกิดความอยากได้ประทานผ้าไตรขึ้นมาบ้าง 

ถึงเวลาที่พระรูปนั้นจะต้องขึ้นไปอยู่เวรปฏิบัติสมเด็จท่าน ก็เลือกเอาแต่จีวรเก่าๆ ขาดๆ ครองขึ้นไปทุกครั้ง สมเด็จได้ทอดพระเนตร เห็นก็ทรงนิ่งอยู่ไม่รับสั่งว่าอะไรไม่ทำอะไร แต่พระรูปนั้นก็ไม่ได้เลิกความพยายาม ยังคงนุ่งห่มไตรจีวรที่เก่าและขาดขึ้นไปบนกุฏิสมเด็จเสมอและ เป็นเวลานานพอดู

วันหนึ่งสมเด็จท่านเดินไปที่ตู้แล้วหยิบเข็มกับด้าย(สำหรับเย็บผ้า) มายื่นให้พระภิกษุองค์นั้นแล้วบอกว่า "คุณเอาไปเย็บจีวรเสียบ้างซี"

(นี่คือบทเรียนเรื่องความโลภ ที่สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ทรงประทานแก่ภิกษุ ผู้มีความโลภรูปนั้น)